Working In Silence Quotes Novels & Stories

I am love by no one but I love myself. Chloe—" "I said don't call me that. Get out now of my office and f*cking marry your girl. Leave me alone," I said. Pinipigilan ko na magtaas ng boses pero kung magpapatuloy pa ito ngayon ay hindi na ako makakapagpigil pa. "Why can't you hear me first?" inis na sambit niya na inilingan ko. "Because hearing your words is nonsense and useless. Now go out and let me work peacefully. Hindi mo naman siguro gustong mawalan ng trabaho, hindi ba?"

he's a playboy for sure, panigurado tatak na sa utak niya ang katagang 'Silence means yes' i sighed. Bubuka na sana ang bibig ko nang may makitang kamay sa may balikat ni Andrew. Nilakbay ko kung kanino ba ang kamay na 'yon at nakitang kay Immanuel iyon- na ngayon ay madilim na ang tingin sa akin at mas lalong nandilim nang pinukol niya 'yon kay Andrew. “I don’t promote relationships between co-workers,” he said, voice cold enough to shiver my spine. “They compromise effectiveness. Personal drama spills into work.”

Ilang segundo ng pagtititigan, hanggang siya na ang unang umiwas. “Fine,” sabi niya, malamig ang tono. “Just remember, Dave, your silence says more than you think.” At tuloy-tuloy siyang lumabas ng opisina, walang lingon, walang paalam. Pagkasara ng pinto, saka lang ako nakahinga nang malalim. “Silence says more than you think.” Tama siya. Pero minsan, ‘yung katahimikan din ang tanging paraan para hindi mo masabi ang mga bagay na kayang sumira sa lahat.

“At kung may natitira pang katulad niya…” Mas tumalim ang tingin niya. “Then we will find them.” Tahimik. “And we will expose them.” Walang gumalaw. Walang nagsalita. “Because silence is not protection.” Mahina. Pero mabigat. “It’s part of the problem.” Ibinaba niya ang mic. At doon… Tuluyang tumahimik ang buong lugar. Walang sumunod na tanong. Walang sumigaw.

Gusto mong mag-reach out pero natatakot ka sa pwedeng marinig, no? Napapikit ako sandali, trying to push the thoughts away. I have work to do, meetings to attend, and deadlines waiting. Pero kahit anong pilit kong ibalik ang sarili sa realidad, iba ang bigat sa dibdib ko. Something was wrong. And this silence—it was speaking louder than words. Habang tulala pa rin ako dito sa opisina, biglang nag-vibrate ang cellphone ko at agad ko itong kinuha, expecting na baka si Struve na… pero natigilan ako nang makita ang pangalan sa screen.

Napailing siya, ang mga labi niya ay kumurba sa isang matipid na ngiti. "Kaya ko ito," bulong niya sa sarili. "Kaya ko." As she returned to work, her fingers flew across the keyboard, words flowing effortlessly onto the screen. The office was quiet, the only sounds the soft click of keys and the gentle hum of the air conditioner. Outside, the night was dark, but inside, the glow of the screen cast a warm light on the shadows.

Wala naman kaming pansinan sa loob ng sasakyan habang bumabyahe. I'm uncomfortably sitting at my chair, dahil sa panaka-naka nitong pag sulyap saakin. Ayokong maging bastos pero wala naman kasi akong gustong itanong sa kaniya or malaman na detalye ng kaniyang buhay. So why do I have to effort in that case? "Tama nga sila, you are a silent person. Kung hindi mo ta-tapikin hindi magsasalita." wika niya.

Kunware pa siyang nagpipili ng mga snacks niya. “Oh? No. I don't work with so much noise. I work in silent. Hindi kagaya sa pagsunog sa resort.” Napapabuntong hininga ako habang kinukuha ang mga ibibigay ko sa dalawang naiwan doon.

————— "Do you always work in such depressing silence?" Pumasok ako sa opisina niya nang walang paalam. Gamit lang ang balakang ko, itinulak ko ang pinto habang binabalanse ang mga maalikabok na box at punong-punong ng nga folders at papeles na kinuha ko mula sa kwarto ko.

“I don't know what I can do to you if you still stay here,” “Tapos na ang fireworks.” He brushed his hair out of frustrations. “You don't understand, it's not just the noise—the silence.” Sinalubong niya ang mga titig ko. “The silence after the noise is the hardest to bear. Ang katahimikan pagkatapos ng mga ingay na iyon ang mas lalong nagpapabaliw sa akin, Bettina.”