Worth To Wait Novels & Stories

He ot worried when he noticed how drunk the woman was. He wished he didn’t follow her, but it was too late to blame himself, right? Here he is, trying to be a knight in shining armor for the woman he didn’t know. ++++++++ F L A S H B A C K ++++++++ Hinikab na si Garett sa kakahintay kung kailan papasok ang babaeng nagmummukmok sa harapan ng kotse. He was waiting patiently for over 30 minutes and yet still no sign na papasok ito kung saan man ang bahay nito.

Napatingin siya sa phone niya. “What?” tanong niya. “I’ll wait for you,” ulit niya. “No matter how long,” dagdag pa niya. Napaluha si Lira. “Don’t…” sabi niya. “Don’t do that…” dagdag niya. “Why?” tanong niya. “Because I might not come back…” sagot niya. Tahimik. Mahabang katahimikan. “Then I’ll still wait,” sabi ni Nathaniel.

There had been too many obstacles already. Too many delays. Too many frustrating updates. But none of them had changed my decision. I wasn't leaving. I wasn't walking away. And I certainly wasn't letting distance decide the future for us. For years, Maria had been the one waiting. Waiting for promises. Waiting for change. Waiting for someone to choose her completely. Now it was my turn to wait. And unlike the people who hurt her before, I intended to reach the finish line. No matter how long it took. No matter how difficult the process became. Because some people are worth every delay. Every sacrifice.

“Ang idle work na sinasabi ko ay parang isang tao na nakatayo sa tuktok ng Mount Everest. Kung nakatayo ka sa paanan ng bundok at sumigaw sa taong ito gamit ang buong boses mo, hindi niya maririnig ang sinasabi mo. Pwede kang sumigaw lang hanggang sa mapaos ka, pero hindi niya pa rin ito maririnig.” “Gamitin natin ang parehong sitwasyon sa kaso mo. Hindi pa nagpapasya si Charlie Wade na pakasalan ka, pero gumagawa ka na ng idle work. Makalipas ang tatlong taon, marahil ay pareho pa rin ang mga iniisip niya sa ngayon! Anong gagawin mo kung hindi pa rin siya makapagpasya na pakasalan ka? Maghintay ka ng tatlong taon pa, at patuloy kang gumawa ng tatlong taon na idle work?”

--- Ang araw na iyon ay malapit nang dumating. --- --- THE WAITING --- Mas mabilis ang paglipas ng panahon kaysa sa inaasahan ko. --- --- Parang kailan lang... --- Hinahawakan ko pa lamang ang unang mensahe mula sa Horizon. --- --- Parang kailan lang... --- Natatakot pa akong baka hindi ako maging sapat. --- --- Pero ngayon... --- Naghihintay na lamang kami.

Bakit kaya mainit ang ulo niya? "Wait for 5 minutes ma'am we'll serve it." Maganda ang ngiti nito kaya naman naupo na muna ako, wallet lang ang dala ko ngayon hindi ko dala dala ang cellphone kaya wala akong pang-contact kay Kent Axel para sabihin na may sumusunod sa akin.

sabi niya sa akin. "Yeah. We have to wait for that, bro. We have to be patient. Wala namang problema kung hindi niya makita 'yon ngayong araw na 'to. Ang importante ay makita pa rin niya ito kahit anong oras o araw pa 'yan," sabi ko sa best friend ko na si Warren. "Maghintay na lang talaga tayo. I'm sure that your plans will be successful, bro," sabi niya sa akin at napangiti naman ako matapos niyang sabihin 'yon sa akin.

Tumawa pa ito," Kung nasaktan ka man ngayon. Darating din iyong time na maging masaya ka rin sa taong deserve ng pagmamahal mo. It's worth it to be wait." Crowd: Naghihiyawan ulit...pero ako napalunok nalang ako ng laway ko. Kinagat ko pa ang ibabang labi ko para pigilan ang sariling maiyak. Kailangan bang maghintay ako kay Drake.Para masasabing worth it ang pagmamahal ko? Deserve ba niya ang pagmamahal ko? Pero wala na kasi akong makita na magiging future ko.Kundi si Drake Montemayor lang.

Wala namang problema sa akin dahil kahit papaano'y marunong naman akong mag-english. "In the duration of your work, you will be staying in a townhouse that I will be providing. May makakasama kang isang maid doon. You will have your monthly supplies of grocery, and you will have one hundred thousand pesos as your allowance. Per month iyan. In return, you just have to be healthy and follow my rules. Pagkatapos naman ng kontrata ay tatanggap ka ng limang milyon." Nalaglag ang panga ko sa sinabi niya. Ang laki noon. Halos hindi ako makapaniwala sa mga narinig ko.

Ramdam ni Vaiana na seryoso siya. Sandali siyang napaisip. Lunes pa lang ngayon, at marami pang puwedeng mangyari sa loob ng ilang araw. Kahit isang segundo lang, kayang magbago ang lahat, lalo na sa isang tulad ni Kyro. Pinipigilan ni Vaiana ang kaba, "Bakit hindi na lang ngayon? Ayoko nang patagalin pa. The longer we wait, the more trouble will come."