Write Yourself Novels & Stories

Kainis! 'Limot mo na siya self kaya umayos ka! Iyang pagiging marupok mo ang nagtulak sa iyo kaya ka nga napasabak sa buwis buhay na training eh tapos sa isang iglap, magiging marupok ka lang. Haysssst, isusumpa na talaga kita self' of course sa sariling isip ko lang iyun sinabi. Hindi po pwedeng iparinig sa iba dahil baka mapagkamalan akong baliw.

Just be yourself. Napahinto siya. Napatitig sa text. Hindi niya alam kung bakit, pero parang may kakaibang lalim ang simpleng mensaheng iyon. Hindi tunog assistant o associate. Tunog… personal. Celestine: That’s easy to say. Pero mahirap gawin. Especially if they’re your own family. Ilang segundo ang lumipas bago siya muling nakatanggap ng reply.

I-enjoy mo ang araw mo. Pagkatapos, tiningnan ko ang walang laman na text box para kay Roman. Binura ko ang draft na sinimulan ko kagabi. Hindi niya kailangang maging sandalan ko. Hindi pa. Kailangan ko munang matutong tumayo sa sarili kong mga paa.

Yes, bukod sa pagiging creator ng Spectrum of Truth show at pagiging bully ay manunulat din ako. Nagtatago nga lang ako sa katauhan ni MESH. Iyon ang naging pen name ko. It simply mean that two different things fit or work together successfully. Everytime I finish writing a book, it's like my sorrow and positivity in life mesh well. Just like Miss AA before, nagtatago rin ako kasi ayoko ng public exposure. Kontento na ako na may nagmamahal ng mga gawa ko kahit hindi nila ako nakikita personally. Baka kasi kapag nakita nila ako ay ako ang mahalin nila at hindi ang mga gawa ko.

Kung anong tapang ang mayroon siya para magawa iyon ay hindi niya alam. “Sana ganyan ka rin sa sarili mo, Liberty. Handa kang ipaglaban ang iba pero hindi mo magawa sa sarilli mo…” mahina niyang sambit. “Be kind to yourself, please… you are all you have. No one will save you from drowning but yourself…”

At parati iyon ang pinag-aawayan namin. “Do you really want to get caught? Madali naman akong kausap. Remember this, you signed that contract. And you clearly know what would happen the moment you mess everything up.” Everything became so frustrating that I just wanted to disappear and run away from it all. Kahit alam ko naman sa sariling hindi ko magagawa iyon. If only I was selfish enough to think only of myself.

Ang pinipigil nitong luha ay bumagsak na. Ginagap ko ang mga kamay niya. She was a writer sa isang publishing house rito sa America. "'Wag ka ngang maniwala don. Baka naiinggit lang yun sayo. Wag kang magpaapekto don sa bobang nagsabi sayo niyan. Gawin mo siyang inspirasyon para mas pag-igihin mo pa ang pagsusulat mo okay?" Tumango siya at nagpahid ng kanyang luha. At pilit akong nginitian.

Na-realize ko na hindi lang ako ang may pinagdaanan—everyone has their own sacrifices. "What about you?" tanong niya. "What do you do when you’re not being the perfect secretary?" I laughed at that. "I write, actually. It’s something I do to clear my mind. Fiction mostly." He seemed genuinely interested. "What do you write about?" "People. Relationships. Yung mga complicated emotions na hindi madaling ipaliwanag," sagot ko. "It’s my way of processing things." “That sounds... therapeutic,” sabi niya, his tone thoughtful. “Maybe you should share some of your work with me sometime.”

Writing can build you into a holistic individual. Perfectly stated. Because if I'm not really that vocal with my thoughts and emotions, how can I let them be heard? Paper and pencil will speak for me. Also, I am writing not just for my self but for everyone. I want to inspire though I don't really know if I am able to. I just . . . write. MacCzel

Aniya. “Ma-aaply mo yan kapag nagsusulat ka. Kung saan ka magaling, dun ka magfocus. At magbasa ka rin ng magbasa ng gawa ng iba. Ganun lang naman ginawa ko nun, sulat lang ng sulat. Nag-focus ako kung saang genre ako mas effective. Make your competitors irrelevant.” “Naku, ang dami ko namang natutunan saiyo!” “Kapag may gusto ka pang malaman, writing tips etc, just ask me. From now on, magkaibigan na tayo.”