You Don't Own Me Novels & Stories

“No one is allowed to touch you other than me. You are mine, and I don't share what’s mine.” Territorial… and she likes it.

Ano ba’ng dapat isagot dun? “Hindi ka pa ba inaantok? Inaantok na kasi ako.”pag-iiba ko, pero nagsasabi ako ng totoo. “You know what, I suddenly felt upset realizing that time is free but I can’t own it.” “Bakit mo naman naisipan ‘yan bigla?” “Ang bilis kasi ng oras, mag-aalas tres na.” “What if you’ll be given a chance to own twenty four hours, how will you spend it?” tanong ko kahit antok na antok na.

Nag-upload lang siya ng larawan ng tasa ng kape sa desk niya. Sa gilid ng picture… Bahagyang kita ang suot niyang singsing. Caption lang ang isinulat niya. “Peace is expensive. Good thing I can afford it.” Walang pangalan. Walang patama. Pero sapat na iyon. Ilang segundo lang… Sunod-sunod na ang comments. “ATE SINO NAGBIGAY NG RING?” “Soft launch ba ’yan?” “Waiting sa reveal!” “Pahingi ng update!”

“Isang oras lang naman tayo sa bayan. Saka malapit lang 'yon, hindi makaubos ng singkwenta pesos na gasolina.” “Sira ka talaga, Tikboy,” sabi ni Thirdy sabay tingin sa direksyon ng kubo ng tinyente. “Subukan mong umalis nang walang pass, magiging karumal-dúmal ang buhay mo.” “Ang mabuti pa magpaalam muna tayo kay Sir,” suhestiyon ni Jazz. “Siguro naman papayagan niya tayo. Ginandahan ko na ang paggawa ng pangalan niya.”

Magaan sa pakiramdaman pero itong sa harap ko, hindi lang mabigat, dinudurog pa ako. "Ito ba ang tinatawag mong love? Kinukulong ako na parang bilanggo. Sorry ha, wala akong balak maging victims of love. Hindi kinokontrol ang pag-ibig tandaan mo! Hindi ako property o gadgets na pwede mong bilhin at angkinin!" Mahaba at madiin kong litaniya. Nawa'y malinawagan siya. Sinuklay niya ang buhok gamit ang mga daliri. "I'm not trying to own you! I just don't know how else to make you see how much you mean to me."

“Bakit iyon lang ang dahilan mo para magalit ka sa akin? What if I did something other than that?” “Hindi pa rin ako magagalit.” “Bakit nga?” “Dahil wala naman akong karapatang magalit. Remember, ipinambayad lang ako ng tita ko sayo. So, technically you own me. At bilang pag-aari mo ay wala akong karapatang mag reklamo or mag expect ng kahit na ano sayo.”

"Kaya tigil-tigilan mo ako sa mga words of wisdom mong iyan. I'm not a slave or disciple of anyone's standard, I'm a freeman!" Padabog akong tumalikod at tumulak na paalis. "You're mine." Natigil ako sa paglalakad nang marinig iyon mula sa kanya. Nanghina ako sa hindi malamang dahilan. "You have no right to own me, Mr. Lavigne." Hinarap ko siya at pinanlisikan ng mata. "You will never have the right!" "That's pretty unfair," he reacted, his face is serious I couldn't seem to withstand. "I gave you all the freedom and right to own me, yet you—"

Sinabi ko lang ang pakay ko sa kan'ya at muntikan pa akong makabaril ng isang lalaking manyak! "She's not our property," I am your property! You already claimed me! O baka mali talaga ako.. "I'm no one's property," saad ko dito bago siya tinanong kung nong dapat kong sabihin sa Don. Mabilis akong umalis sa lugar na iyon para makabalik agad sa probinsya.

Ni hindi niya pinaalam sa mga magulang nito ang nangyari at pinanatili pa munang sikreto dahil baka maghihisterya ang mga iyon kapag nalaman ang totoo. "Allow me to go h-home please. A-ayaw ko dito. A-ayaw ko ng sinasakal ako." "No, you can't. You'll be staying with me with all your life lady. I owned you. Even your parents can't do even a single thing to get you back. I will enclosed the deal, for a reason that you're mine. Given the fact for the unknown reason for you, I won't be having a low class method in accordance with your act. I owned you, that was mere enough."

Celine "I don't know. All matters to me is I trust him," At hindi naman niya ako iiwan. Dahil wala namang kami para gawin niya iyon. I'm simply his slave And my future depends on his hands not me anymore Because He owns me