Your Smile Novels & Stories

"Okay, game! Face to the camera, everyone! One... two... three... smile!" I flashed a smile but a smile that can't even reach in my eyes, a smile that tells so many things that can't even be spoken in words, and a smile that is fake... that it could tell that a smile that is not real at all.

bigla na lang yun lumabas sa bibig ko. Isang genuine smile ang ginanti sa akin ni Avry. Nagdala iyon ng kakaibang saya sa dibdib ko na hindi ko lubusang maipaliwanag. Para siyang achievement unlocked.

“Trisha, smile.” She raised an eyebrow at me. “You’re lovely when you smile.” Pamimilit ko. She sighed and forced a smile on her face. “Happy?” I shook my head, smiling. “About the project, I will make a new one. Sisiguraduhin ko na mas susuportahan mo ako at mas magugustuhan mo ang bagay na iyon. Kaya smile ka na, at kalimutan na iyong nauna, ok?” “Hm-kay.”

Puno ng tuwa at saya ang puso ko. "Okay, in three, two, one...smile!" I smiled at the camera. My happy family.

I bid my goodbye as I walk him out of our house. A smile was plastered in his face since we started eating, which is very rare since he's not really fond of smiling. "I will," he nodded. "Will you still wait for your Mom?" Marahan kong itinango ang ulo ng hindi tinatanggal ang tingin sa kanya. His smile can't be overlook, it's too precious to be disregarded. Kung noon ay puro singhal ang palaging makikita sa kanya, ngayon ay unti-unti na rin iyong nababago.

"HEY! YOU ok?" Napalingon si Naomi nang marinig niya ang boses ni Martin. Sumalubong agad sa kaniya ang nakangiti nitong mukha. Sa totoo nga lang, gwapo ito at kapag nakangiti, 'tila ba endorser ito ng isang brand ng toothpaste or toothbrush dahil sa ganda ng mga ngipin at ng mga ngiti nito. Marahil nga maraming babae ang nahuhulog sa kumbaga killer smile na mayroon ito.

Tinitingnan ko ang mukha niya habang nilalagay niya ng maayos ang mga napiling pagkain sa loob ng cart. Napakalaki ng mga ngiti niya na kahit na sinong tao ay mapapangiti din. Her smile is contagious, it always had been. Ever since before, she managed to make other people smile around her. She's like an angel sent from God above. She always managed to capture me by her Smiles, one of the reason why I love this girl very much and can't move on up until now. Sayang at hindi ko dala ang DSLR ko, nasa kotse. And I'm not planning on moving on from her anymore. 'Cause I have planned something more.

tanong ko sa kanya. Ang yummy niya talaga! I could live like this forever kung yung gwapong mukha at makisig na katawan niya ang makikita ko sa araw-araw. Ngumiti ito sa akin. His smile is like a ray of sunshine. Kumikinang siya sa paningin ko ngayon. Natigil lamang ako sa paglalaway—ay este pagtitig sa katawan niya nang halikan ako nito sa labi.

naibulalas ko sa gitna ng halakhak niya. “Of course, you asked for more remember?” panunukso niya na nilapitan ko at tinabihan sa pag-upo sa kama. “I am not talking about last night. I am referring to your genuine smile and laughs. Nakakapanibago lang,” pag-amin ko na ngumiti na rin sa biglang pananahimik niya. “What’s special about my smile, huh?” pagsusungit niya kuno pero pigil na pigil naman ang ngiti.

Alam kasi niya na ayaw niyang may mga tao sa paligid niya habang kumakain. "Opo, your honor, aalis na po ako. Ngumiti po habang kumakain para maganahan ang pagkain sa iyo. Magiging masarap ang ulam kapag maganda ang awra ng mukha mo, sir. Smile while ngumunguya, smile kapag sumubo ng kanin at ulam... Smile, sir... sige sir, enjoy sa pagkain." Kumaway pa ako sabay takbo.