Your Smile Novels & Stories

"What's wrong with me Summer? I don't find something wrong in me." "Hay!" Tumunghay siya. Humarap sa'kin at ipinwesto ang mga kamay sa mga labi ko at ininat iyon. "Ayan. There's no way someone will punish you if you smile. People will bloom in their own way if they always wear the smile on their faces." Nakatitig ako sa mukha niya habang sinasabi iyon. "But they're not me and I am not them." Reklamo ko iniwas ang tingin sa kanya subalit hinuli niya ulit ang pisngi ko.

mahina kong saad. Nailing siya at bumalik na naman sa dati ang mukha niya. She's beautiful when she smiles! Napasimangot ako dahil mukha na naman siyang kakatay ng tao. M*****a talaga! Kapag ganyan mas lalo akong naaakit! "Ang ganda mo kapag ngumingiti," bulalas ko. "You should smile more often," I added.

*Smile* dagdag niyang sabi. Mas lalong Nanlaki ang aking mga mata sa gulat ng dahil sa aking narinig mula kay ma'am, hindi ako makagalaw sa kinauupuan ko, hinihiling ko na sana ay lamunin na lang ako ng lupa. @___@

may inis niyang sabi at saka inamoy ang suot niyang polo. His funny and playful personality makes him more admirable. His smiles are really contagious. Para siyang araw na papasikat sa umaga. Ang gandang pagmasdan ng ngiti niya na parang nagsasabi sayong maging masaya lang sa buhay. Pero habang tumatagal na nakilala ko siya, I discovered that behind those smiles is a traumatic and melancholic past. He is hiding all of the pain in his heart and covered it with his bright smile.

wala sa sariling sagot ko sa kanya na ikinatawa niya ng mahina. "I understand, but try to smile," sabi niya pa bago dahan-dahan na binuksan ang pinto ng function hall kung saan gaganapin ang meeting namin. Kaagad akong pumasok kaso hinawakan niya ang siko ko kaya natigilan ako para lingunin siya. "Huh?" tanong ko pero ngumiti siya lalo. "I said smile. You can change the worl with just your smile," sabi kaya unti-unting sumilay ang maliit na ngiti sa akin. Napailing rin ako ng dahan-dahan.

Her smile widened. Kaagad nabura ang ngiti ko at namutla.

"It taste good, parang luto ng Mommy mo" Napangiti ako "Pinag aralan ko talaga yung mga niluluto niya, masaya ako nagustuhan mo" "I like it" "Huh?" "I like it when you smile, mas lalo kang gumaganda" Uminit ang pisngi ko sa sinabi niya Di ko akalaing sasabihin niya yon "Sa...Salamat" Napangiti ako, mas lalo din naman siyang gumagwapo kapag mabait siya.

Mukhang delikado sa akin ang smile niyang yan! ****** LMCD22

"...grown-ups smile even when they're carrying something heavy." Tahimik na nakinig si Junie. "But that doesn't mean they'll stay sad forever." "Really?" Tumango si Graziel. "As long as they have people who love them, they'll always have a reason to smile again." Napangiti si Junie. "Like me?" Napangiti rin siya. "Especially like you." Kontentong yumakap ang bata kay Mr. Fluffy. "I'll make Daddy smile every day."

Nagkangitian na lang tuloy kami. He have a great smile. So pure and gentle.