ก็ไม่เห็นว่าจะรัก Novels & Stories

“มองอะไรกัน...ไม่เคยเห็นคนรักกันหรือไง” ผมพูดอย่างโอ่ ๆ ทันที คนรักกันก็แบบนี้แหละ มันน่าอิจฉาเป็นธรรมดา

ก่อนหน้านี้ตอนที่ไม่มีเขา ฉันก็ยังอยู่ได้ ไม่เห็นจะต้องแคร์อะไรเลย อะตอม ​ผมเห็นทุกอย่าง การกระทำของสองคนนั้นอยู่ในสายตาผมตลอดเวลา ถึงพลับพลึงจะบอกว่าเธอรักผม เธอมีผมอยู่แล้ว แต่ทำไมผมถึงสัมผัสถึงความรักจากเธอไม่ได้เลยสักนิด เธอบอกว่ารักผม

เธอพูดด้วยสีหน้าไม่ได้ใส่ใจ "เธอจะไม่ให้อภัยแล้วกลับไปคืนดีกับเขาเหรอ ฉันว่าเขาน่าสงสารนะ" "ไม่เห็นจะน่าสงสารสักนิด และอีกอย่างเขามีคนรักอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นไม่มีวันหรอกที่เราจะกลับไปคืนดีกับเขาอีกแล้ว" เธอพูดออกมาด้วยท่าทีจริงจัง

ข้าก็ไม่คิดว่าตัวเองจะเจอเรื่องเช่นนี้เหมือนกัน “มันจะไม่เกิดขึ้น ข้าให้สัญญากับเจ้า ต่อให้ข้าจะไม่รักเจ้าแล้ว แต่ข้าจะยังรักลูกของเรา” เผาะ!

"ไม่เท่าไหร่คืออะไรเหรอคะ" "ก็ไม่ได้รักลูกเท่าไหร่ไง ถ้าคนรักลูกจริงจะให้ลูกไปทำงานหาเงินเองได้ยังไงล่ะ ทั้งที่ฐานะทางบ้านก็ไม่ได้ลำบากสักนิด"

เวหาถึงกับส่ายหัวกับเพื่อน เรื่องแค่นี้ทำไมมันไม่รู้ว่านี่คือความรัก “กูไม่ได้รัก กูแค่ไม่ชิน” เขาแค่ไม่ชินเท่านั้น อีกหน่อยคงชิน รอก่อนเดี๋ยวก็ชิน รออีกสักพัก ถ้าไม่เห็นก็คงชินไปเอง

ผู้หญิงประเภทที่รักจนเกินไป รักโดยไม่คำนึงถึงสิ่งที่ถูกต้อง สำหรับเขาแล้วมันไม่ได้เรียกว่าความรักแต่เป็นความเห็นแก่ตัว เขาจะไม่ยอมให้น้องสาวของตัวเองพบเจอเหมือนอย่างที่เพื่อนของเขาประสบเป็นแน่

“ฉันแค่เคยชอบ!! ซึ่งตอนนี้ก็ไม่ได้ชอบแล้ว และมันจะแปลกอะไรหากฉันไม่รู้ว่าคุณมาวินคือน้องชายของคุณ เพราะฉันก็ไม่ได้ตามไปสืบประวัติเขา” “แค่เคยชอบ! แต่ตอนนี้รักแล้วใช่มั้ยล่ะ” “อะไรของคุณเนี่ย โยงกันไปหมด ฉันไปบอกตอนไหนว่ารักคุณ” “แต่พี่รักลิลนะ”

ก็จะถีบหัวส่ง ทิ้งไปไม่ไยดีอีก เพราะมันยังไม่เคยมีความรักจริงๆ เลยสักครั้ง ซึ่งครั้งนี้เขาเองก็ไม่แน่ใจ ว่าเพื่อนรักจะรู้สึกกับน้องลูกแก้วของแม่แค่ไหน ในเมื่อทุกครั้งที่เจอกัน มันไม่เคยพูดถึงเรื่องเธอออกมาให้ได้ยินเลย คิ้วเข้มขมวดเป็นปม ตักอาหารเข้าปากอย่างอัตโนม ัติโดยแทบไม่รับรู้ถึงรสชาติอะไรของอาหารเลิศรสฝีมือแม่อีกเลย

เขาไม่เคยพูดคำว่ารักไม่ใช่เพราะเขาไม่รู้สึก แต่เพราะเขากลัวว่าจะสูญเสียมันไปหากยอมรับ หลังจากวันที่เห็นน้ำตาในตาเธอ วันที่ลูกงอแงแต่เขาไม่เคยอุ้มลูก ไม่เคยพาไปฝากครรภ์ไม่เคยอุ้มชูเลี้ยงดูเพราะความอคติของตัวเองล้วนๆ “ฉันรักเธออัญญา” เขาพูดกับเงาของตัวเองในกระจ กซ้ำแล้วซ้ำเล่า