روايات وقصص ضمن บังคับให้รัก

“พูดให้คิด มึงกลัวจะไม่มีคนรักมึงเหรอ” “มึงไม่ต้องทำทุกอย่างให้ทุกคนรักมึงหรอก เป็นตัวของตัวเองเถอะ เป็นกับกูก็ได้งี้”

"ถ้าเป็นความสุขของหลานพ่อแทนทำให้ได้ทั้งนั้น หรือว่าอาชิทำให้ลูกไม่ได้" "ผมก็ทำได้ทุกอย่างเพื่อลูกครับ แต่นี่มันคนนะครับ เราจะไปบังคับจิตใจของเขาได้ยังไง เขาไม่ได้รักได้ชอบบัว แล้วเราไปบังคับเขาให้มารักบัว ตัวของบัวเองที่จะไม่มีความสุข"

และเพื่อมิให้เสียเวลา หมิงเยว่แค่นเสียงเหี้ยม “ข้าขอสั่งเจ้า ทำอย่างไรก็ได้ให้นางรักเจ้าหมดใจ ยอมเจ้าทุกอย่าง ให้นางตัดใจจากสามีข้า เลิกยุ่งกับข้า ต่อให้คาถาร่ายมายาของเจ้าหมดฤทธิ์เดชแล้ว แต่เจ้าก็ต้องทำให้นางรักเจ้าจากใจจริงให้จงได้ งัดสารพัดมารยาบุรุษออกมาใช้ทั้งหมด เข้าใจไหม?” การทำให้ผู้อื่นรัก สมควรรักผู้นั้นก่อนถึงสมฤทธิ์ผล โม่เฟิงกะพริบตามุ่นคิ้ว “แต่นางคิดสังหารท่าน” เขาจะรักลงได้อย่างไรเล่า?

คุณหนูเล็กส่ายหน้าปฏิเสธ เธอพยายามเข้มแข็งไม่ปล่อยให้ตัวเองอ่อนแอ "ถ้ารักกันจริง ต้องไม่บังคับกันสิ แต่นี่อะไร" "..." "คอยดูเถอะ ถ้าพิงค์มีโอกาสเมื่อไหร่ พิงค์จะหนีไปจากที่นี่เอาให้ไม่มีใครตามหาตัวพิงค์เจอเลย"

"พ่อจะมาบังคับผมให้แต่งงานกับคนที่ผมไม่ได้รักไม่ได้นะครับ" "อยู่กันไปเดี๋ยวก็รักกันเองแหละลูก พ่อกับแม่ก็ถูกจับคลุมถุงชนเหมือนกัน แต่พอได้อยู่ด้วยกันพ่อก็รักแม่ของลูกไปเอง"

"โห ไรวะพูดไม่เพราะเลย พูดเพราะๆ หน่อยดิ เดี๋ยวก็ไม่รักเลย" "เดี๋ยวกูหาถุงยางก่อน จะรักหรือไม่รัก" นี่แหละนิสัย ชอบขู่ ชอบบังคับ "เกลียดเฮียว่ะ" "แต่กูรักมึงนะ "

หลี่หยางบัดนี้กล่าวทุกอย่างที่อยู่ในใจอย่างชัดเจน “แล้วเหตุใดพระองค์ไม่ถามหม่อมฉันก่อน เหตุใดต้องใช้ ราชโองการบีบบังคับ หากรักข้าจริงความรู้สึกของข้าควรมาเป็นอันดับแรกมิใช่หรือ”

“น้องเองก็ไม่ได้อยากแต่ง เพราะถ้าน้องอยากแต่ง น้องคงไม่ไปยกเลิกหรอก” “ผมไม่ได้บังคับสักหน่อย” กูไม่ได้บังคับจริงๆ กูก็แค่บอกให้เธอทบทวนใหม่ก็แค่นั้น ไหนใครบังคับ ไม่มี๊!

พูดง่าย! หากเขาบังคับตัวเองไม่ให้รักเธอได้ ก็ไม่ต้องเจ็บปวดมาถึงทุกวันนี้หรอก ในโรงแรม

มันเป็นของจริง “ถ้าอยากรัก ก็รักซะสิ” “ขับรถค่ะ! ถ้าไม่ขับหนูเดินกลับนะ!” ซึ่งมันทำให้ธิชาถึงกับไปไม่เป็น ถ้าหน้าแดงเกินจะควบคุมได้ เหงื่อที่มือแตกพลักๆ