ก็ไม่เห็นว่าจะรัก Novels & Stories

" อย่าบอกนะว่ารักแรกพบหน่ะ มันไม่มีจริงหรอก มีแค่ในนิยายเท่านั้น" " เพราะคุณสวย คุณน่ารักน่ามอง ผมเลยอยากมองคุณบ่อยๆ เป็นธรรมดาของผู้ชายที่อยากลิ้มอยากลอง พอได้ลองผมก็ดันติดใจ ติดใจแล้วก็อยากจะรั้งคุณไว้ไม่ปล่อยคุณไป ให้คุณเป็นของผมคนเดียว"

ทั้งสองสบตากัน ก่อนจะพร้อมใจกันถอนหายใจอีกครา “ไปเถอะ” หวังต้ากล่าว “อยู่ฟังต่อไป ข้ากลัวจะเลี่ยนเสียก่อน” อาเหมยพยักหน้ารับทันที “จริงนัก ความรักของคนคู่นี้ ไม่เหมาะกับคนมีครอบครัวธรรมดาอย่างเราเลย”

นี่คือความรักของเธอเหรอ เวลาเธอรักใครสักจะเป็นแบบนี้เหรอ ไม่ฟังใครแล้ว ไม่เอาอะไรแล้ว พวกเขาเองก็เพิ่งจะเห็นเหมือนกัน เนื่องจากที่ผ่านมาเธอไม่เคยมีแฟน... นี่คือรักแรก

“แล้วคนอย่างเธอให้อะไรลูกได้บ้าง อย่าบอกว่าความรัก” ใช่แล้วล่ะ.. แม่อย่างเธอมีความรักให้ลูก แม้จับต้องไม่ได้ มองไม่เห็น แต่มีอยู่จริงแน่นอน

“ได้ยินอะเคย.. แต่กูยังไม่เคยเห็นกับตา ว่ามันเกิดขึ้นจริง” “…กูก็ไม่เคยวะ ที่เห็นๆมา …รักแท้แม่งแพ้กี*(ไม่สุภาพขั้นสุด)ทุกที”

“ก็ผมแอบหลงรักครูมาตั้งแต่วันแรกที่เราเจอกัน ครูไม่รู้หรือไงครับ” “อะไรทำให้เธอคิดแบบนั้นล่ะ” “รักก็คือรัก ความรักของผมมันฝังลึกเข้าไปในจิตใจ”

“วะ…ว่าไงนะ” “ฉันไม่ได้รักเธอ ไม่เคยรักและจะไม่มีวันรักเด็ดขาด ได้ยินชัดเต็มสองหูหรือยัง” “ฮึก! ถ้าไม่ได้รักกันตั้งแต่แรกแล้วมาทำแบบนี้ทำไม”

ฟ้าใสที่ซุ่มดูอยู่และบีบีที่อยู่ใกล้ๆเหตุการณ์ถึงกับกุมขมับ "เดี๋ยวสิเรนโบว์ ฟังกันก่อนสิคะที่รักมันไม่ใช่อย่างที่รักคิดนะครับ อย่าตีสิพี่เจ็บ"

ก็แน่สิ เขาไม่ได้รักเธอนี่ เลยไม่ต้องทะนุถนอมเธอ เหมือนใครคนนั้นของเขา “เห้อ กูเห็นมึงเป็นแบบนี้ แล้วกลัวความรักไปเลยว่ะ” “มึงจะกลัวทำไม มึงคงไม่เจออย่างกูหรอก” “โชคดีที่กูยังไม่มีความรู้สึกแบบนั้นกับใคร”

ฉันตายในวันที่ฉันควรจะได้รับรางวัลผู้ทำคุณประโยชน์ดีเด่นแห่งฝูง สามชั่วโมงหลังจากที่ฉันตาย พ่อแม่ พี่ชาย และเมตของฉันเพิ่งจะจัดงานปาร์ตี้ฉลองเรียนจบให้น้องสาวของฉันเสร็จพอดี ในขณะที่เอลล่า น้องสาวของฉันกำลังโพสต์รูปครอบครัวแสนอบอุ่นลงบนอินสตาแกรม ฉันกลับถูกขังอยู่ในห้องใต้ดินของบ้าน ต้องใช้ลิ้นปัดหน้าจอโทรศัพท์เพื่อโทรขอความช่วยเหลือ คนเดียวที่รับสายคือไรอัน เมตของฉัน สิ่งเดียวที่เขาพูดก็คือ "โซฟี เลิกทำตัวดราม่าสักที งานฉลองเรียนจบของเอลล่าสำคัญนะ เลิกงี่เง่าได้แล้ว!" นี่เป็นครั้งที่เก้าสิบเก้าแล้วที่พวกเขาทำให้ฉันผิดหวัง และมันจะเป็นครั้งสุดท้าย ฉันนอนจมกองเลือดของตัวเอง ลมหายใจขาดห้วงและปอดหยุดทำงานไปแล้ว พวกเขาคิดว่าฉันก็แค่เรียกร้องความสนใจและแอบไปหลบอยู่ที่ไหนสักแห่ง คิดว่าถ้าพว