Sayhibabyอยากรักต้องทักค่ะ Novels & Stories

พรึ่บ! “รัก... ...มาก ♥”

(วีว่า ไอกลับมาแล้ว) (ประเทศไทยนี่ร้อนเป็นบ้า) //สติ๊กเกอร์เหงื่อแตกพลั่กๆ// (มาถึงก็คิดถึงยูเป็นคนแรกเลย) (ไว้ฉลองวาเลนไทน์ย้อนหลังกัน) (ยังไงไว้เจอกันนะ เบบี้) //สติ๊กเกอร์ส่งจุ๊บ// "เหอะ! เบบี้"

อันที่จริงมันไม่ใช่เพียงแค่เอมมี่ที่ต้องการที่จะได้ยินคำนี้ ธีรภพก็เช่นกัน ในใจลึก ๆ เขาก็คาดหวังให้เอมมี่พูดมันออกมา “รัก...หนูรักเฮีย” “ขอบคุณนะครับ” “ต้องขอบคุณหนูด้วยหรือไง” “ขอบคุณที่หนูอยู่ตรงนี้ ขอบคุณที่หนูรอเฮีย มันอาจจะช้าไปหน่อยแต่เฮียรักหนูนะ รักมาก ๆ เลย”

Boku no kokoro ni yuitsu furerareru koto ga dekita kimi wa (เธอเป็นผู้เดียวที่สามารถสัมผัสหัวใจของฉันได้ ด้วยทุกๆ อย่างที่เธอทำ) Oh baby, mou inai yo mou nanimo nai yo (ที่รัก เธอไม่อยู่ตรงนี้อีกต่อไป ฉันเองก็ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว) Yeah I wish that I could do it again (ฉันอธิษฐานเหลือเกินว่าจะได้กลับไปแก้ไขมันใหม่อีกครั้ง)

เด็กหญิงตัวน้อยพูดเสียงเจื้อยแจ้ว “กานพูลแค่อยากไปให้กำลังใจคุณพ่อกับคุณแม่เท่านั้นเอง ได้ไหมคะคุณย่า”

“พั่บๆๆ!!” “อ่าส์ทำไมกูต้องเชื่อคำพูดของมึง” “ฮึกเพราะหนูรักพี่ไงคะฮื่อออ”

“อ๊าาาา เสียวจังที่รักขาขยับหน่อย กระแทกแรงๆ เลย” “ยั่วนักนะ อยากโดนแรงๆ เหรอครับ...แบบนี้หรือเปล่า”

เป็นงั้นไป พี่แค่เล่าให้ฟังครับ] "อยากกอดจัง" [แหนะ...ที่รักอย่าทำน้ำเสียงแบบนี้สิครับ มัน...โอย ฮึ่มมมม] "คิก ๆ มันทำไมคะ" [มันน่ารัก] "แล้วรักเปล่า"

"ยังไงเหรอคะ" ดูเหมือนยิ่งพูดน้ำหอมก็ยิ่งเห็นว่าลูกสาวของเธอมีภูมิต้านทานด้านความรักน้อยมาก

พั่บ! พั่บ พั่บ พั่บ! “อื้อ! อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ! พี่ฟรังซ์ขา ซี๊ด~ แรง ๆ ค่ะ” ผมใส่เข้าไปมิดลำแล้วก็เริ่มกระแทกตัวตนใส่ร่องรักเมีย ยิ่งกระแทกท่อนเอ็นเข้ารุนแรงเท่าไหร่เพลงขวัญก็ยิ่งร่ำร้องให้ใส่เข้าไปแรงมากกว่าเดิม