Novel & Cerita ข้ามมิติมาเลี้ยงสามีสัตว์ เมียร้ายกลายเป็นที่รักของทุกคน

ทว่าเมื่อได้ทะลุมิติมาอยู่ที่นี่ ทุกอย่างกลับพลิกจากหลังมือเป็นหน้ามืออย่างสิ้นเชิง จากสาวขึ้นคานผู้จืดชืด กลายมาเป็นนางพญาผู้นำตระกูลมาเฟียระดับโลก ได้รับความรัก การทะนุถนอม และปกป้องอย่างสุดชีวิตจากสามีฝาแฝดรูปงามถึงหกคน

เลาะกัน “ยัยหนูเปลี่ยนไปจริงๆด้วย ยัยหนูไม่รักฉันเหมือนเดิมแล้ว” พูดจบจอมทัพก็เบือนหน้าหนีภรรยาไปอีกทางด้วยความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจที่คิดว่าเมียไม่รักตนเหมือนเดิม ทำเอาคนเป็นภรรยาที่นั่งอุ้มลูกน้อยอยู่ขมวดคิ้วเข้าหากันยุ่งกับความคิดของสามีแก่ เพราะเธอไม่ทันได้รู้ตั วเองเลยว่าแสดงกิริยาอะไรออกไปยังไงทำไมถึงทำให้เขาคิดเช่นนี้ไปได้ “เดี๋ยวนะคะ หนูไม่รักนายหัวเหมือนเดิมตรงไหน”

ินออกไปนอกจวน เมื่อเห็นสามีขึ้นไปบนรถม้าแล้วนางก็กวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะยกยิ้มออกมา ผู้ใดจะคิดว่าข้าที่เป็นนักเขียนจะเข้ามาใช้ชีวิตในนิยายที่ตัวเองเขียนจริง ๆ อีกทั้งข้ายังหลงรักตัวร้ายจนทิ้งทุกอย่างเพื่อกลับมาหาเขาและบุตรสาว แต่หากให้ข้าเลือกอีกครั้งข้าก็ยังคงจะ เลือกเช่นเดิม

“พี่รักเธอนะไลลา รักมากที่สุด ขอบคุณที่ให้โอกาสพี่ได้สร้างครอบครัวไปกับเธอนะ” “หนูก็รักพี่ธีค่ะ ขอบคุณที่รักหนูและยอมปรับเปลี่ยนตัวเองเป็นสามีที่ดีของหนู และเป็นพ่อที่ดีของใบชานะคะ” ว่าแล้วเจ้าสาวก็เขย่งปลายเท้าขึ้นจุมพิตสามีสุดที่รัก ผู้ชายที่แม้จะเคยแย่ในอดีต แ ต่วันนี้ได้กลายเป็นคนที่ดีที่สุดในชีวิตของเธอแล้ว... -The End -

บทที่ 17 หรือว่านี่จะคือพรหมลิขิต เหมือนกับว่าสวรรค์ประทานโชคดีมาให้ ฟางหนิงฮวาไม่คิดว่าการที่ตัวเองทะลุมิติมาอยู่ที่นี่จะได้พบคนใฝ่ฝัน แต่ว่าเขามีบรรดาหญิงสาวรายล้อมมากมาย ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องง่ายเลยหากว่านางจะเข้าถึงตัวเขา แม้แต่พวกคุณหนูจวนขุนนางต่างก็ยังไม่ได้แม้ แต่จะใกล้ชิด นับประสาอะไรกับบุตรสาวร้านขายซาลาเปาอย่างนางเล่า มากสุดก็คงไม่ต่างจากชาติที่แล้วตอนที่เป็นได้แฟนคลับของเขาเท่านั้น

“หึ ข้าก็แค่ถาม เจ้าร้อนตัวไปใย อีกอย่างข้ามีคนที่จะแต่งงานด้วยแล้ว ข้าตกหลุมรักนางตั้งแต่แรกพบ ไม่สนใจเจ้าหรอก” “เช่นนั้นเหตุจึงออกมาเต้นรำกับสตรีเช่นนี้” “งานเทศกาลคืองานที่ทุกคนได้สนุกสนาน ข้าก็แค่เต้นรำ แต่บังเอิญได้คู่เต้นรำเป็นเจ้าก็เท่านั้น”

ใครเล่าจะโชคดีเท่าเธอ มีสามีที่ก่อสร้างเป็น ทั้งยังไม่เสียสติเมื่อรู้เรื่องมิติ จึงทำให้มีคนคอยช่วยเหลือให้ชีวิตเธอง่ายขึ้นหลายเท่า แม้ว่าเมื่ออยู่บ้านใหม่ เธอและจื่อหานจะนอนกันคนละห้อง แต่เพราะตกลงกันแล้วว่าจะเป็นคนรัก สองสามีภรรยาก็มักจะมีช่วงเวลาที่ได้ใช้ด้วยกัน ส่วนตัวเสมอ การกอดหรือจูบนั้นคือสิ่งที่เกิดขึ้นบ่อย จนรู้จังหวะโดยไม่ต้องพูดกันเสียด้วยซ้ำ แต่ไม่รู้เหตุใดเฟยเฟิ่งจึงยังไม่ชินเสียที

หญิงสาวชะงักเล็กน้อยกับการกระทำของคนเป็นสามี แม้จะแต่งงานกันแล้วนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่หมาป่าเช่นเซียวหย่งเสียนทำแบบนี้ แต่หญิงสาวก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดงกับสิ่งเธอสัมผัสอยู่ หย่งเสียนน้อยเริ่มแข็งตัวและกระตุกเป็นจังหวะทำเอาใจของเธอเต้นตามไปด้วย แต่ถึงอย่างนั้นจะมาทำอะ ไรกันตรงนี้ไม่ได้อยู่ดี ก่อนจะพาสามีจอมหน้ามึนเข้ามิติ เพื่อทำให้หย่งเสียนน้อยสงบ

"น้ำเอ็นนะสิคาเอาไว้แบบนั้นละเดี๋ยวถึงบ้านผัวจะจัดแถมให้เมียอีกจ้ะ" โมรู้สึกดีใจเหลือเกินที่ยอมทำเรื่องอะไรบ้าๆแบบนี้เพื่อคนรักที่ตัวเองยอมทุกสิ่งอย่าง จากคนที่เกลียดก็กลายมาเป็นคนที่ตัวเองรักมากที่สุด นี่คือความรักหรือความหลงกันแน่นะ

ตอนนี้เสือกลายพันธุ์เป็นแมวไปซะแล้ว แล้วที่รักก็ยอมแพ้ลูกอ้อนของสามี เธอยอมนอนหนุนแขนเขาแต่โดยดี มือหนาสวมกอดภรรยาไว้แบบทะนุถนอม แกร่ก!! ใครบางคนกำลังเปิดประตูแบบเบามาก