เกิดใหม่ชาตินี้จะแก้แค้นให้สาสม Novels & Stories

"ข้าก็แค่ให้ยาถอนพิษแก่เจ้าเท่านั้น" "ท่านมียาถอนพิษได้ยังไง ไม่ใช่ว่ายาถอนพิษนี้มีเพียงผู้ปรุงพิษขึ้นมาจึงจะรักษาหายหรือ"

“หึ...! ร่างใหม่ของข้าแล้วอย่างไร ข้ามีอำนาจจะง้อผัวไปทำไม ข้าจำได้ดีครั้งนี้ต้องกลับมาแก้แค้น มิใช่มาบำเรอกามให้ชายมากรัก” ชาติที่แล้วข้าจำได้ว่าเคยเจ็บชำมามากเพียงใดชาตินี้ข้าไม่กลับไปทุกข์ซ้ำเช่นดังเดิม .......................................................................................................................................................................................................................... ฟ๊าบ...ฟ๊าบ!

หันกลับไปมองยังสตรีตัวต้นเรื่องทั้งสอง มาดมายว่า หากชาตินี้นางไม่ตาย จะขอล้างแค้นแทนพี่ชายของนาง ‘โม่อวี้เฟย จ้าวกุ้ยหลิน แค้นนี้ข้าจะคืนให้สาสม’ ถ้อยคำเหล่านี้มิอาจเอ่ยออกมา นางยกมือขึ้นปาดน้ำตา และแสร้งทำเป็นไม่รู้สึกอันใดอีก

ถ้าสองคนเป็นคนเดียวกันจริง ๆ หนิงเจียคนนี้ขอวอนต่อเทพเจ้า ขอให้ฉันได้มีโอกาสสะสางความแค้นคืนให้สาสมใจด้วยเถอะ! หนิงเจียคิดโดยไม่รู้ว่าวันหนึ่งเธอจะได้จัดการฟ่านเหมยเพื่อสะสางความหลังจริง ๆ

“เลือดชั่วเยอะทีเดียว” ความแค้นเก่าใหม่ นางจะสะสางกับนักพรตผู้นี้จนสาแก่ใจ จากนั้นค่อยจับส่งให้ฉินมู่เหยียนจัดการ

"เอาเงินของฉันคืนมาเดี๋ยวนี้! คืนเงินทั้งหมดที่ฉันเคยให้ป้าไปมาให้หมด แล้วฉันจะไสหัวออกไปจากบ้านนรกหลังนี้ทันที! ฉันไม่อยู่รองรับอารมณ์และดูแลลูกชายอัมพาตของป้าอีกต่อไปแล้ว!" เสี่ยวเหมยยื่นมือออกไปตรงหน้า เอ่ยปากทวงเงินเสียงแข็ง หมายจะตัดช่องน้อยแต่พอตัว ยิ่งทำให้หล ี่กุ้ยเซียนโกรธจนหน้าดำหน้าแดงแทบจะเป็นลมล้มพับลงไปกับพื้น

นางกัดฟันกรอด "ท่านจะต้องเสียใจที่ทำกับข้าแบบนี้!" ความเคียดแค้นในยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้น นางสาบานว่าจะต้องแก้แค้นไป๋หลันให้สาสม

เจียวเหมยที่หลับตานอนแช่น้ำอยู่เมื่อได้ยินคำถามของสาวใช้นางได้ลืมตาขึ้นมาอย่างช้า ๆ ปากกระจับเอ่ยบอกนางอย่างเรียบเฉย “หากทำอย่างนั้นมันไม่สาแก่ใจ ข้าจะค่อย ๆ ทรมานทั้งสองให้เจ็บปวดจนทนไม่ไหวตายในที่สุดถึงจะสาสมที่ข้ากับท่านพ่อได้พบเจอให้ตายทีเดียวทั้งสองจะไม่รู้ถึงรส ชาติความเจ็บปวดที่ข้าต้องพบเจอนะสิ” ยูร์เหยาไม่ได้เอ่ยถามต่อแม้ไม่เห็นด้วยต่อการแก้แค้นที่โหดร้ายแต่เมื่อมองย้อนไปมันก็สาสมที่ทั้งสองต้องรับโทษในครั้งนี้จริง ๆ

เมษาลองถามเพราะท่าทางที่เปลี่ยนไปคล้ายกับคนปลงตกของเขาทำให้เธอแอบหวังว่าเขาจะหยุดคิดแค้นเธอ "ก่อนหน้านี้ฉันคิด..คิดว่าจะเอาคืนให้สาสมกับสิ่งที่เธอทำ แต่มาตอนนี้ฉันเริ่มเข้าใจแล้วว่าการแก้แค้นมันไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นมาเลยมีแต่ทำให้ตัวเองจมปลักกับความทุกข์ไม่มีวันสิ ้นสุด"

ถ้าอย่างนั้นข้าก็ขอเอาใจช่วยให้เจ้าสมปรารถนานะ สายลมวูบหนึ่งพัดผ่าน คล้ายรับรู้สิ่งที่นางพูด "เห้อ..เริ่มต้นใหม่กัน คนก็ตายไปแล้ว ข้าไม่คิดแก้แค้นเพราะร่างเดิมก็ไม่ได้ต้องการ หรือหากให้ตอบแทนยิ่งไม่มีวันเพราะนางไม่ใช่เจ้าของร่างเดิม ไม่ใช่คนใจดีขนาดนั้น ต่างคนต่างอยู่อย่ามาทำร้า ยนาง นางก็จะปล่อยไป"