เกิดใหม่เป็นหนูน้อยนำโชคแห่งชนบท Novels & Stories

นางเคยถูกคนรักและน้องสาวร่วมมือกันฆ่าเพื่อเงินประกัน เมื่อลืมตาอีกครั้ง วิญญาณของหญิงสาวไอคิวสูงกลับมาอยู่ในร่าง ฮองเฮาผู้ไร้อำนาจ แห่งวังหลวง ห้าสนมคิดโค่นนาง ขุนนางเฒ่าคิดใช้วังหลังเป็นหมาก ไทเฮาคิดวางยาบุตรชายเพื่อรวบอำนาจ แต่พวกเขาหารู้ไม่ว่า...ฮองเฮาคนเดิมได้ตายไปแล้ว จากนี้ไป นางจะไม่อ้อนวอน ไม่ถอยหนี และไม่ให้อภัย

มานึกๆดูแล้ว บางคราสวรรค์ก็ออกจะลำเอียงไปเสียหน่อย นางเป็นถึงนางเอกดาวรุ่งหน้าใหม่เชียวนะ เกิดใหม่ทั้งทีให้เกิดเป็นคุณหนูสูงศักดิ์หน่อยก็ไม่ได้ เหตุใดจึงต้องให้นางมาเกิดใหม่ในร่างของสตรีที่มีชีวิตน่าสงสารผู้นี้ด้วย จินฝูแม้ในใจจะตัดพ้อโอดครวญ แต่ก็ยังเดินตา

"ถ้าตอนนั้นใบพลูไม่ท้องหนูณิ เราจะเป็นยังไงกันนะ แต่ถึงใบพลูจะไม่ท้อง พี่ก็จะตามอยู่ดี" "ก็ตอนนั้นพี่มันหมาบ้าหนิคะ" เธอเองก็ไม่คิดว่าจะมีวันนี้เหมือนกัน เป็นเพราะมีหนูณิ ชีวิตเลยเปลี่ยนไปโดยปริยาย จากที่เศร้าหมอง กลายเป็นสดใส เด็กคนนี้เกิดมาเป็นความโชคดีของคนเป็นแม่ ที่สุด

เขาถามกับความว่างเปล่า แม้ไม่มีเสียงตอบกลับ แต่สายลมที่พัดวูบผ่านทำให้กลิ่นดอกแก้วอบอวลไปทั่วบริเวณ ราวกับคำตอบที่ว่า "เราไม่ได้จากไปไหน เราอยู่ตรงนี้... ในหัวใจของเธอ" สิ่งที่น่าสนใจที่สุดในตอนนี้คือ "การถือกำเนิดของทารกคนแรก" ในหมู่บ้านริมคลองหลังจากการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ เด็ กน้อยคนนี้ถือกำเนิดมาพร้อมกับแววตาที่สื่อถึง "ปัญญาอันเก่าแก่" ผู้คนต่างเชื่อว่าเด็กคนนี้คือผลผลิตของการหลอมรวมจิตวิญญาณแห่งแก้วตาและดวงใจ ที่กลับมาเกิดใหม่เพื่อเป็นสักขีพยานในอารยธรรมที่พวกเธอสร้างไว้

จ้าวเฟยเฟยสะดุ้งโหยงเล็กน้อย เพราะเธอไม่ค่อยชินกับการที่อยู่ดี ๆ ก็มีเสียงของใครอีกคนดังขึ้นในหัว จ้าวเฟยเฟยเพ่งมองลูกสาวตัวน้อยด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปจากเดิมราวหลังมือเป็นหน้ามือ ก่อนหน้านี้เธอมองเด็กคนนี้เป็นมารหัวขน เป็นตัวภาระ เป็นตัวซวยที่ทำให้ชีวิตของเธอตกต ่ำและยากลำบาก แต่ทว่าตอนนี้ความคิดของเธอเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง สิ่งที่อยู่ตรงหน้าของเธอ ไม่ใช่มารหัวขน ไม่ใช่ตัวภาระ ไม่ใช่ตัวซวย แต่เป็นเครื่องรางนำโชค เป็นบ่อเงินบ่อทอง และเป็นตัวผลิตน้ำยาวิเศษที่หาจากที่ไหนไม่ได้ในโลกใบนี้!

น้องสาวได้ใช้ชีวิตเป็นเจ้าหญิงมาเฟียสมปรารถนา แต่สีหน้าของเธอกลับหม่นหมองลงทุกวัน ส่วนชาตินี้ น้องสาวกลับตัดสินใจเลือกในทางตรงกันข้ามอย่างไม่ลังเล ทำให้ฉันมั่นใจในข้อสันนิษฐานว่าเธอเองก็เกิดใหม่เหมือนกัน คนที่ตระกูลฮั่วส่งมารับฉันมีเพียงพ่อบ้านกับคนขับรถ "พวกเราไปกันเถอะคร ับคุณหนู"

นางกลับถูกตบหน้าจนบวมเป่ง รถม้าคันหนึ่งแล่นผ่านมา... แสงสว่างเดียวของอาฉี คุณหนูจวนคหบดีที่มั่งคั่งและร่ำรวย นางหยิบยื่นชีวิตใหม่ให้อาฉี มอบนามและแซ่ใหม่ให้นับตั้งแต่วันนั้น วันต่อนางก็ไม่ใช่อาฉีแล้ว ไม่ใช่เด็กกำพร้าโชคร้าย แต่กลายเป็น... ‘ซูอวี่ฉี’ สาวใช้ตัวน้อยที่จ ะต้องอยู่เคียงข้างคุณหนูเจิน เจินเหม่ยจู

เจิ้งฮุ่ยผิงฝืนยิ้มก่อนจะหันไปมองหน้าคุณหนูที่เติบโตขึ้นมาพร้อมนาง ในสมองนางมีความคิดมากมาย ตั้งแต่เล็กจนโตนางเจียง หรือเจียงมามาอุ้มท้องตนข้ามน้ำข้ามทะเลมาไกล เพื่อมาคลอดนางที่แคว้นเล็กๆ ที่นี่ และทำหน้าที่เป็นแม่นมให้คุณหนูตระกูลเมิ่ง หลังจากนั้นพวกนางสองแม่ลูก ก็ไม่เคยได้แยกห่างจากคุณหนูเลยสักครั้ง ผ่านเรื่องราวเลวร้ายมาด้วยกัน แต่คุณหนูของนางก็ไม่เคยทอดทิ้งสาวใช้อย่างนางและแม่นมอย่างนางเจียง เมิ่งหลันเซียงนั่งหลับตาก่อนจะรื้อฟื้นความสามารถของตนที่มีอยู่เล็กน้อยพุ่งตรงไปหาเด็กน้อยในอ้อมกอดของตน 'โจวจื่อหยา หยาหยา...'

“สามีของข้าเพิ่งจากไปได้ไม่นานเจ้าค่ะ เขาหลุดพ้นจากความทุกข์ทรมานแล้ว” จางหลินจูหน้ามืดตาลาย นี่หรือชีวิตใหม่ที่เธอร้องขอ ไม่ได้ขอมาสู้ชีวิตเสียหน่อย คงเพราะคำอธิษฐานสุดท้ายที่ไม่สมบูรณ์เป็นเหตุให้จางหลินจูได้เกิดใหม่เป็นคุณหนูผู้อับโชคเช่นนี้ ฮื่อ…คุณพ่อคะ สวรรค ์ เอาคุณพ่อเราคืนมานะ…

“โชคดีๆ” สองตาหลานร่ำลากันอ้อยอิ่ง ช่อม่วงรีบวิ่งขึ้นรถมอเตอร์ไซค์ก่อนน้ำตาเม็ดโตจะไหล เรื่องราวระหว่างเธอกับทศพลควรถูกเก็บงำเอาไว้ สาวน้อยต้องการแค่กำลังใจเล็กๆ จากครอบครัว เพื่อให้เธอมีแรงต่อสู้กับปัญหา ยิ่งนานวันช่อม่วงยิ่งรู้สึกว่าทุกอย่างเกินกำลังตัวเอ ง การเปลี่ยนแปลงใครสักคนไม่ใช่เรื่องง่าย หากปรารถนาอยากมีครอบครัวสมบูรณ์แบบและอบอุ่นต้องทำอย่างไรถึงจะได้มา