คุณคนเก่ามาเฟียอันตราย Novels & Stories

กิรณาเอ่ยถามอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าชายหนุ่มที่พึ่งรู้จักเป็นใคร “ไอ้แองเจลโล มันเป็นมาเฟียอิตาลี แต่มันก็พยายามแผ่อิทธิพลมาแถวนี้เหมือนกัน ไอ้นี่สกปรกขนานแท้ ค้าทั้งผู้หญิงทั้งยาทั้งของเถื่อน” เสียงที่เล่าบ่งบอกว่าเจ้าตัวคงไม่ชอบขี้หน้าคนที่พูดถึงเอาจริง ๆ

ร้ายกาจมาก นี่มันมาเฟียชัดๆ พลอยใสคิดในใจ แต่คริสเตียนโน่เป็นมาเฟียจริงๆนั่นแหละ มาเฟียที่แสนเลวด้วยนะ พลอยใสจะทำยังไงดี จะหนีก็หนีไม่ได้ แค่พวกที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าห้อง ก็น่ากลัวมากพออยู่แล้ว ถ้าเกิดเจอลูกสมุนของเขาแบบครบเซ็ต เธอต้องกลายเป็นปุ๋ยอย่างแน่นอน

ตอนที่ 22 มาเฟียคลั่งเมียเด็ก NC หยาดเหงื่อไหลอาบชโลมกายจนผ้าปูที่นอนขาวสะอาด ริมฝีปากอิ่มขยับตอบรับเรียวปากได้รูปที่บดเบียดลงมาในบางจังหวะ อ้อมแขนเรียวบางโอบกระชับร่างแกร่งจนแทบจะหล่อหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว มาเฟียหนุ่มโจนจ้วงเข้าสู่ร่างบางเป็นครั้งสุดท้าย พร้อมกับถ้อยคำหว านด้วยน้ำเสียงหอบกระเส่า และทำให้ดวงตากลมโตเบิกค้างเพราะเต็ม ไปด้วยหลากหลายความรู้สึก ทั้งตกใจ ทั้งดีใจ ทั้งมีความสุข ในขณะ เดียวกันก็ซาบซึ้งจนน้ำตาปริ่ม

ราล์ฟบอกออกไปตามตรงทำให้มือบางที่กำลังใช้สำลีกดซับเลือดอยู่ผละออกห่าง เธอมองสบตากับผู้ชายตรงหน้าอย่างรอให้เขาได้พูดอธิบายออกมามากกว่านี้ “ความรัก หรือการมีคนรักเป็นจุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดของมาเฟีย การมีใครสักคนมันไม่ใช่เรื่องง่ายเพราะคนคนนั้นอาจถูกเพ่งเล็งหรือโดนทำร้ายเ มื่อไหร่ก็ได้…มันเป็นเรื่องพื้นฐานที่มาเฟียทุกคนต่างรู้ดี”

“ถึงฉันจะเป็นมาเฟียฉันก็ไม่เคยทำร้ายใครก่อน แต่ถ้าใครทำร้ายฉันหรือคนของฉันมันก็ไม่แน่” “คุณอย่าพูดแบบนี้สิคะ หนูกำลังกลัวว่าถ้าเกิดวันหนึ่งหนูไม่ใช่คนของคุณแล้วคุณจะทำร้ายหนู”

“อยู่กับเฮียมีแต่เสี่ยงอันตรายนะ เรากลัวไหม?” “ไม่กลัวค่ะ เป็นผู้หญิงของมาเฟียก็ต้องเสี่ยงอยู่แล้วแล้วหนูเชื่อว่าเฮียจะปกป้องหนูได้ แต่ถ้าไม่มีเฮียอยู่ชีวิตหนูเสี่ยงยิ่งกว่าอีกค่ะ ถึงตายเลยนะคะ”

มาเฟียหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำทว่าหนักแน่น "นับจากวินาทีนี้... ใครก็ตามที่มันทำให้คุณมีแม้แต่รอยขีดข่วน ผมจะทำให้มันชดใช้ด้วยชีวิต"

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ที่คนตัวโตหายเข้าไปอยู่ในห้องน่ากลัวนั่น​ ส่วนฉันทำได้แค่นั่งรอ​ รออย่างมีความหวังอยู่ตรงที่เดิมตรงเก้าอี้หน้าห้อง​ไม่ไปไหน​ มีชาลียืนอยู่เป็นเพื่อนไม่ไกล​ จนกระทั่งเสียงรองเท้ากระทบกับพื้นด้วยความเร็วดังให้ได้ยิน​ เป็นตริติณที่ฉันโทรไปหาเมื่อค รึ่งชั่วโมงก่อน​ขอให้มาอยู่เป็นเพื่อนให้ฉันอุ่นใจ​ ฉันไม่เคยคิดว่าชีวิตมาเฟียที่ผมพยายามเล่าให้ฟังจะน่ากลัวขนาดนี้​ และไม่เคยคิดว่าฉันจะให้ใจเขาไปแล้วทั้งดวงโดยไม่มีข้อแม้เลยสักข้อเดียว​ คิดแค่เพียงนาทีนี้​ ขอให้เขากลับมากวนประสาทฉันเหมือนเดิมทุกวันก็พอ​

"ห๊ะ...หนีมาเฟียมา พวกมาเฟียเจ้าถิ่นอย่างเงี่ยเหรอ ทำไมวะ มึงไม่จ่ายค่าคุ้มครองให้พวกมันเหรอ กูเคยได้ยินมา พวกวินมอไซค์ต้องจ่าย..." "ฟัง...ธาม มึงฟังกูก่อน ไอ้ห่า...!!" แทนมองค้อนธามอีกรอบ เพราะว่าธามถามเขา โดยไม่รอฟังเขาพูดให้จบก่อน

เสี่ยงรักมาเฟียร้าย. นิยายเรื่องนี้สร้างขึ้นจากจินตนาการไม่ว่าจะเป็นชื่อคนหรือสถานที่ไม่มีเจตนาที่จะอ้างอิงถึงใครหรือสิ่งใดขอทำความเข้าใจ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ