ดาร์ก โรแมนซ์ Mga Nobela at Kwento

Humakbang pa siya palapit dito at naupo sa paanan, sa harapan nito `saka ito tiningala. “I'm sorry for everything, Carol. I'm really regretful for messing your life. It's all my fault. Kung hindi ko sana kayo pinaglayo ni Jordan, natuloy sana ang kasal ninyo. Kung hindi lang sana ako naghangad ng pagmamahal niya, sana hindi nagkakaganito ngayon si Jordan. I was obsessed with him. And he's obsess with you. And that obssession—turned Jordan into an evil man...”

Pakiramdam niya may napunit sa loob niya kahit wala naman siyang maramdaman ng dugo or something. Humihingal ito habang pinipigilan ang sarili, his eyes was so dark with lust, Lyxelle was drowning in it. Hinintay nitong mawala ang sakit na nararamdaman niya bago nag-umpisang kumilos. Dahan-dahan noong una pero kalaunan ay mabilis na. Lyxelle wasn’t bothered by his roughness because she was enjoying it beyond her expectations.

Hindi ko makita kung ano ang nasa loob dahil black tilted ang kotse niya pero nasisiguro kong nasa loob siya dahil nakabukas pa rin ang ilaw nito sa labas. Pinihit ko ang pintuan niya at nabuhayan ako ng loob nang mapagtantong hindi ito naka-lock. Nakasubsob sa manibela, natutulog at amoy alak na Thornton ang bumungad sa 'kin. Triny kong gisingin siya pero hindi ako nagtagumpay. Maingat na inilabas ko siya sa kotse at maingat na iginiya papasok sa loob ng bahay. Wala na akong gising na naabutan doon at napakatahimik na rin ng bahay.

Nagawa na bang tumira rito ng kakambal niya? "Is what I'm seeing real? you are amazed at what you see, as if you haven't here, Dane," malamig ang boses na sabi ni Dark mula sa aking likuran. Tiningnan ko siya. "Because I'm not Dane you're looking for," mariin kong sabi. "Are you still going to insist that you are not, Dane I know?" "Oo! Gagawin ko 'yan ng paulit-ulit kasi hindi talaga ako ang hinahanap mo!" sigaw ko sa kanya.

GABBIE I ROAM MY eyes around Wyatt's house. Malinis pero ang lungkot ng kulay. His wall was painted black and gray. So manly. His curtain is dark brown. Everything is dark. Wala na ba siyang ibang color na alam? Tsk... I can't stand looking around because of the dark ambiance of his house. Ang lungkot, like him na mukhang iniwan ng asawa't anak. I was just following him while roaming my eyes on his place. I mentally grinned. Madami akong gustong baguhin especially now that I'm staying here. I don't like dark walls and curtains. I want something light and of course my favorite cartoon character... Stitch!

puno ng curiosity na tanong ko habang bakas doon ang excitement sa sasabihin niya. "Ang iyong ama? Well, I don't really know more about him, Syrie since isa siyang bampira at hindi ko palaging nakakasama," simula niya. "Ang alam ko lang tungkol kay Amaro, he's been a Vampire's leader. Kilala siyang matapang na pinuno, malakas at makapangyirihan. Hindi ko naman ikakailang magandang lalaki ang iyong ama." Alam kong ngumiti siya ng sabihin iyon. "In fact, he's damn good-looking vampire. Hindi iyon maitatanggi sapagkat nagustuhan siya ng iyong ina. Physically? Mayroon siyang kulay tsokolateng mga mata, matangos na ilong na namana mo rin marahil. He's tall and has a well-defined body. Hindi rin g

“Babalik sa atin ang mga anak natin… ipapangako ko sa’yo. Hangga’t ako si Dark… hangga’t ako si Dark Nathaniel Villamone… walang makakakuha ng mahalaga sa atin.” Ramdam ni Roxane ang tibok ng puso ni Dark habang nakayakap siya rito—matatag, mainit, at puno ng pangako. At kahit nanginginig pa rin ang kanyang katawan sa pag-iyak, sa bisig ng asawa niya ay nakaramdam siya ng munting kapayapaan. To be continued

Mukhang wala namang nakapansin sa aming dalawa dahil nasa pinakamadilim na sulok kami kaya tahimik naming tinuloy ang sayaw. The night is perfect for me. With a stranger who's dancing me slowly in the dark. It feels like a Disney's fairytale story. Pakiramdam ko nasa isa akong movie. Parang may mga alitaptap na lumilipad sa paligid tapos kaming dalawa lang ang tao sa mundo. Iyon ang nararamdaman ko. Gusto kong kutusan ang sarili ko sa naisip. Gano'n ba ako kahopeless romantic para mainlove agad sa lalaking kakakilala ko lang?

Halos mahulog siya mula sa kanyang upuan nang bigla siyang saluhin ng isang estranghero—isang lalaki na may malalim na boses at matitigas na bisig. "You can’t go home alone, lady," sabi ng lalaki. Ang bango ng kanyang pabango ay tila gumising sa natutulog na init sa loob ni Keziah. Sa ilalim ng mapupulang ilaw ng silid, naramdaman ni Keziah ang bigat ng mga labi ng lalaki sa kanyang balat. Ang kanyang lasing na utak ay naglalaro sa pagitan ng katotohanan at ilusyon. Ang init ng kanyang mga yakap at ang malalim na boses na bumubulong ng hindi niya maunawaan ay tila musika na pumapawi sa lahat ng kanyang galit at sakit.

Akala niya ay tumigil na 'yon, pero hindi pa rin pala. "But when I look at you again crying in painful ay parang nasira 'yong pader sa pagitan natin. Nawala lahat ng binuo kong tibay. Bigla ulit akong nanghina at umaasa na sana may pag-asa pa. Na sana meron pa akong lugar sa puso mo. Until you said those deal--- our secret romance. Sabi ko sa sarili ko na tama lang na magpakatanga ulit ako sa lalaki na 'to dahil mahal ko 'to. Mahal kita, Dylan."