Novel & Cerita ตะวันออก

นางเคาะพัดกับฝ่ามือ “กลิ่นแรงดึงดูดใจบุรุษ ขายดีจนเม็ดเงินไหลมาเข้าร้านไม่ขาดสาย ข้าใช้ทุกวัน ชม้ายชายตาทีพวกผู้ชายแถบตะวันออกยังจำได้เลย”

บทที่ 106 แอบมองสาวงามใต้แสงจันทร์ กำหนดการการเดินทางไปต่างเมืองดำเนินมาถึงอย่างรวดเร็ว ความมืดค่อยๆถูกกลืนหายไปพร้อมกับแสงแดดอ่อนๆที่คืบคลานเข้ามาแทนที่ แสงสีทองเรืองรองสาดส่องจากทิศตะวันออก นกน้อยส่งเสียงเจื้อยแจ้วปลุกให้ตื่นจากนิทรา

สีหน้าของเจ้าหญิงองค์ที่สี่มืดลงทันที “อย่าลืมนะครับองค์หญิงสี่ นี่คือประเทศอันยิ่งใหญ่แห่งตะวันออก เราไม่ได้อยู่ในยุโรปตะวันตกหรือยุโรปเหนือ ที่นี่เราไม่สามารถทำตามอำเภอใจได้…”

สีขาวหินอ่อนของท้องฟ้ายามรุ่งสางค่อย ๆ ปรากฏทางทิศตะวันออก เดินในความสว่างดีกว่าเดินในความมืด ระดับน้ำที่ทางแยกทางเหนือและใต้ค่อย ๆ ลึกขึ้น ฉู่เนี่ยนซีเหลือบมองแพแล้วกระโดดขึ้นไปบนนั้น

ทางทิศตะวันออกของสำนักโอสถ สมรภูมิอันดุเดือดกำลังอุบัติขึ้น จากสายตาที่กวาดมองออกไปไกลสุดลูกหูลูกตา จะเห็นว่ามันเต็มไปด้วยสัตว์ร้ายมากมายที่แน่นขนัด

แต่เซี่ยนหยานอยู่ทางตะวันออก พวกเขากับเราต่างคนต่างอยู่มาตั้งนานแล้ว ท่านปู่เคยบอกข้าว่าดินแดนที่น่าอยู่ที่สุดก็คือชายแดนฝั่งตะวันออก แต่ก็น่ากลัวที่สุดเช่นกัน" “ใช่ เพราะว่าที่นั่นอุดมไปด้วยทรัพยากรทั้งน้ำมันดิบและเหมืองแร่ แม้ว่าจะทำสัญญาสงบศึกสามสิบปีแต่ก็อย่างที่ทุกค นทราบ แต่ละฝ่ายไม่เคยมีใครไว้ใจกัน ขอเพียงมีชนวนก่อเหตุสงครามก็จะเกิดขึ้นทันที”

เจนจิราถามขึ้น เมื่อทานตะวันเดินเข้ามาหาพลันทำหน้าเซ็งๆและเบื่อหน่าย “ทูนหัวอะไรกันล่ะ พวกบ้าอำนาจมากกว่า” “ยังไงเหรอ?” “ตะวันเบื่ออ่ะเจน คุณเขื่อนเขาเกลียดตะวัน คอยแกล้งตะวัน ชอบออกคำสั่งชอบบังคับตะวันทุกอย่างเลย ทำไมคนเกลียดกันถึงต้องทำร้ายกันและบังคับกันได้ขนาดนี้หรอเจน”

“อืม” อวี้มั่วซวิน “...” “พระอาทิตย์จะขึ้นทางทิศตะวันตกแล้วไหม?” หรงฉือ “อาจจะ”

กรได้กลับมาอยู่เคียงข้างเธอดังที่ปรารถนา ณ ทิศตะวันออกที่เคยมีแต่ความมืดมิดจนถึงเมื่อครู่ ได้มีแสงสว่างจากดวงอาทิตย์ดวงที่สองเกิดขึ้น ใช่... อุษณกร(ดวงอาทิตย์)ของเด็กสาวทั้งสอง ได้หวนคืนกลับมาแล้ว

“ห๊า! ประเทศอะไรนะ ทำไมแม่ไม่เคยได้ยินเลยลูก” “ประเทศทางแถบตะวันออกกลางค่ะแม่ เป็นประเทศที่มีทะเลทราย มีอูฐ โอเอซีส และมีผลไม้ที่เป็นอินทผาลัมค่ะแม่”