ตั้งครรภ์ Novels & Stories

หนานกงเยี่ยวางนางลงยังไม่ทันจะเปิดปากด่าก็ถูกเขาจุมพิตเรียกร้อง  จางซูฉีประท้วงแต่เขาไม่ใส่ใจ  กลิ่นกายนางบวกกับเรือนร่างระหงเขาอยากกดนางลงตรงนี้นัก "ท่านทำอะไร  เยี่ยอ๋องท่านคิดว่าพวกข้าสามคนพี่น้องรังแกง่ายนักหรือ" จางซูฉีโมโหนางตบหน้าเขาอย่างแรง  หนานกงเยี่ยไม่โกรธเขารั้งนางเข้ามากอด จางซูฉีดิ้นรนแต่ไม่สามารถหลุดจากอ้อมกอดเขาได้  หนานกงเยี่ยจูบนางอีกครั้ง  กำปั้นน้อยทุบไหล่เขาประท้วง  จนเขาถอนริมฝีปากออก "เจ้าเขียนนิยายวสันต์เหล่านั้นได้อย่างไร  เวลาโดนเองถึงไม่ประสานักหื้ม  ไปเอาความรู้มาจากไหนทั้งที่ตัวเองแค่จูบยังทำไม่เป็นเลย" จางซูฉีหน้าแดงเขารู้หรือ  จางซูฉีก้มหน้าซบอกหนานกงเยี่ย  ไม่ยอมให้เขาเห็นสีหน้าตนเองตอนนี้  "ทำไมอายหรือ" หนานกงเยี่ยเชยคางนางกระซิบข้างหู "มาเด็กดีข้าสอนให้ดีกว่า  เผื่อนิยายเรื่องต่อไปของเจ้าจะเร่าร้อนกว่าเดิม" "ข้าไม่ได้อยากรู้สักหน่อย อื้อๆ"

"คุณอาทิตย์คะ" "คุณรู้เรื่องนี้แล้วเหรอ?" ดวงตาคมมองใบหน้าของหญิงคนที่เขาตามหาในระยะเวลาหลายวันที่ผ่านมา เพราะดูเหมือนว่าเธอจะไม่ตกใจเหมือนเขาเลย "ฉันก็เพิ่งจะรู้เมื่อไม่นานมานี้เองค่ะ" และนี่แหละคือสิ่งที่เธอยอมไปจากเขา ขนาดแม่แท้ๆ ยังยอมยกเขาให้ คนอื่นเลี้ยงดูเพราะดวงชะตาของเขา "พวกท่านบอกคุณว่ายังไงบ้าง" "เราจะอยู่ด้วยกันไม่ได้ เพราะชาตินี้เราไม่ได้เกิดมาคู่กัน" "ชาตินี้เราไม่ได้คู่กัน งั้นแสดงว่าชาติก่อนๆ เราเป็นคู่กัน" ถึงแม้เขาจะยังไม่เชื่อเรื่องพวกนี้ แต่ทุกคนที่อยู่ตรงหน้าและสำคัญที่สุดในชีวิตของเขา..เชื่อมัน "แค่เรื่องชาติภพ คุณอย่าเอามาอ้างเพื่อที่จะเลิกกับผมเลย" "คุณอย่าพูดแบบนั้นสิคะ" "เล่าทุกอย่างมาให้ผมฟัง" อาทิตย์เปลี่ยนเป้าหมายหันไปพูดกับแม่ชีบ้าง "ดวงของแม่เป็นดวงที่ทำร้ายผู้ชายในครอบครัว ซึ่งไม่มีทางแก้ไขนอกจากตัดทุกคนออกไป" "แล้วแม่ชีก็ยอมทำอย่างนั้นหรือ? โดยการตัดผมออกจากชีวิตเนี่ยนะ.."

ไปซื้อขนมอยู่ดีๆ ดันได้ผัวเป็นเจ้าพ่อมาเฟียซะงั้น!! เธอกับเขาการพบกันที่ไม่ปกติ นำพาให้เกิดเรื่องราวความรักขึ้น จากมาเฟียสายโหดสู่ผัวคลั่งรักสายเปย์

ปล.นิยายเรื่องนี้เป็นภาคต่อของเพื่อนพระเอกกับเพื่อนนางเอก จากเรื่องแค่แทนตัวที่คุณไม่รัก คำโปรย เธอเพียงแค่ต้องการสร้างครอบครัวแสนอบอุ่นกับใครสักคน ส่วนเขาไม่คิดจะจริงจังกับใครเลยหวังเพียงแค่เรื่องบนเตียงเท่านั้น เหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อเธอต้องไปทำงานเป็นผู้ช่วยเขา เพราะข้อตกลงระหว่างครอบครัวทำให้คนทั้งสองใกล้ชิดกัน เรื่องราวมากมายจึงเริ่มต้นขึ้น…

ก็ว่าจะหักห้ามใจ แต่กล้ามเขามันแน่น แต่ท่อน (แขน) เขามันใหญ่ แถมใต้เตียงมีโซ่แส้กุญแจมืออีก โอเค! เธอจะยอมๆ ไปก่อนก็แล้วกัน...

วีรินทร์ พิชัยสงคราม หรือ น้ำน่าน สาวสวยใสน่ารักวัย20ปีเรียนมหาวิทยาลัยชื่อดังที่กรุงเทพเพื่อจะกลับมาสานต่อธุรกิจของครอบครัวแล้วมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นทำให้เธอทำตามที่ฝันไม่ได้ และเธอก็ฟันฝ่าเหตุการณ์สุดแสนวิเศษในชีวิตนั้นมาได้และสุดท้ายเธอก็กลับไปเรียนเพื่อให้พ่อแม่ได้ภูมิใจ นวพรรษ ภัทรกิจโภคิน หรือ จุล ลูกชายคนรองวัย28ปี เป็นทายาทของนักการเมืองชื่อดังและเป็นรองประธานบริษัทของครอบครัวแล้วลาออกเพื่อมาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็น ส.ส. เจริญรอยตามเท้าปู่และพ่อที่เป็นนักการเมืองมาตั้งแต่เขาจำความได้ ด้วยฐานะ ชื่อเสียง ชาติตระกูลและการศึกษา รูปร่างหน้าตาหล่อเหลาจึงเป็นที่สนใจของสาวน้อยสาวใหญ่ทั่วประเทศและเขาได้พลาดพลั้งเข้าห้องผิดและเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นกับชีวิตของเขาและเธอและเป็นเรื่องที่เขายินดีมากที่สุดในชีวิต

ยัยเด็กขาดสารอาหารคนนี้หรอ คือลูกสาวคนใหม่ของแม่.. เด็กอะไร ขวางหูขวางตาชะมัด เจอหน้ากันเอาแต่ก้มหน้าหลบตา แต่ทำไมยัยเด็กนี่ถึงสวยวันสวยคืน ถ้าเขาจะแอบกินเด็กของแม่ จะผิดไหม

เพราะที่บ้านล้มละลายจันทร์เจ้าไร้หนทางจึงยอมทิ้งศักดิ์ศรีมาขอความช่วยเหลือจากเขา อดีตลูกคนใช้ที่เคยอาศัยอยู่ที่บ้านของเธอที่ตอนนี้ทำธุรกิจจนกลายเป็นเศรษฐีร่ำรวยมหาศาล เตชินไม่เคยคาดฝันมาก่อนว่า คุณหนูที่เคยกดขี่เขามาตลอดชีวิตจะยอมคุกเข่าให้เขาในวันนี้ วันนี้จันทร์เจ้าไม่ใช่ลูกสาวเจ้าป่าแต่กำลังกลายเป็นเหยื่อให้เขาขย้ำ "เธอจะตอบแทนฉันยังไงในการช่วยเหลือเธอครั้งนี้ล่ะ" เตชินมองจันทร์เจ้าอย่างเหยียด ๆ จันทร์เจ้าก็แค่คุณหนูตกอับที่หิวเงินคนหนึ่ง เขารู้ว่าตอนนี้จันทร์เจ้าพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อเงินเท่านั้น หญิงสาวเชิดใบหน้าขึ้นอย่างเย่อหยิ่ง แม้จะเกลียดเขาแค่ไหนแต่เธอก็ไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว "ฉันเคยช่วยคุณพ่อ ฉันมีความสามารถเป็นเลขาได้" เตชินหัวเราะทั้งมองเธอด้วยสายตาหื่นกระหาย "เลขาเหรอแค่เลขาคงไม่พอ นอกจากว่าเธอจะทำหน้าที่เป็นนางบำเรอบนเตียงของฉันด้วย"

จากที่พึ่งพิงกลายเป็นคนในหัวใจ จากคำว่า “หลาน” ค่อยๆ เลือนหาย เหลือเพียงผู้หญิงคนหนึ่ง ที่กำลังรักคนที่ไม่ควรรัก “ทำไมคะ ตะวันรักอาไทม์ ผิดตรงไหน” กันต์นทีรู้ดีว่าความรู้สึกของเนตรชนกที่มีต่อเขานั้น ไม่ซื่อ และเขาก็รู้ดียิ่งกว่าใครว่าตัวเองก็ คิดไม่ซื่อ ไม่ต่างกัน แม้ไร้สายเลือดผูกพัน แต่คำว่า ผู้ปกครอง กลับกลายเป็นโซ่ที่ล่ามเขาไว้กับความถูกต้อง เขาเลือกที่จะผลักไสเธอเพราะไม่อยากให้ใครตราหน้าเธอว่ามีสัมพันธ์กับเขาที่ได้ชื่อว่าเป็น “อา” ทว่ายิ่งหนี... หัวใจกลับยิ่งโหยหา ยิ่งผลักไส... กลับยิ่งอยากครอบครองไว้เพียงคนเดียว

เกิดใหม่อีกครั้งแต่กลับโดนวิญญาณบรรพบุรุษร่างเดิมตามตอแย สั่งให้รีบหาสามีและมีลูกโดยด่วน เหอะ คิดว่าคนอย่างเขาอยากมีนักรึยังไง ใช่ ท่านเข้าใจถูกแล้วท่านตา ข้าอยากมีสามีจนตัวสั่น/เอามือทัดผมมองหาผู้ชาย