ตำนานปรัมปรา Novels & Stories

บทที่21 ภัทรพลมองร่างเล็กของแสนรักที่เดินจากไป น้ำตาของเขาหลั่งไหลราวกับเม็ดฝนโปรยปราย แสนรักจากไปเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่กับลูกซึ่งเขาจะไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวเธอกับลูกทั้งนั้น ต่อให้พยายามฉุดรั้งก็ไม่สามารถเอากลับมาได้ แสนรักในตอนนี้เกลียดและผลักไส ส่วนเพื่อนข องหล่อนก็กางปีกปกป้อง ชมพูสิรินเป็นทายาทมาเฟียตระกูลดัง คนต้อยต่ำอย่างเขา คงยากที่จะเข้าถึงตัวแสนรักได้

第1集 ย้อนกล่าวไปถึงตำนานที่ผู้คนเล่าขานกันมาเกี่ยวกับเจ้าแห่งผู้ปกครองทั้งสามภพ ไม่ว่าในนิทานปรัมปราเอาไว้เล่าให้ลูกหลานที่ต้องการความตื่นเต้น และอยากเก่งกาจดั่งผู้ที่เอ่ยนาม ด้วยคำร่ำลือว่าทั้งเก่งกาจ ดุดัน และเป็นเจ้าเหนือเซียน แถมด้วยรูปโฉมดั่งเทพผู้สร้างรังสรรค์ให้เ ป็นหนึ่งหามีสองไม่ นั่นยิ่งทำให้การเล่าขานสืบต่อมานานยิ่งนาน จวบจนพันปีผ่านไปคำเหล่านี้ก็มิได้จางหายกลับยิ่งมากขึ้นกว่าเดิมเสียอีก

บไฟล์ข้อมูลไว้อยู่ บุคคลในประวัติศาสตร์ "พระยาเกรียงไกรกับท่านหญิงเทียน" "ใช่ พ่อกับแม่ของปราง ปรางมีพี่ชายชื่อแปดหรือขุนปวรรัชดลประวัติของแม่ปรางบรรทัดสุดท้ายคือหนีไปกับทหารและไม่กลับมาอีกเลย" ธาดาอธิบายให้เพื่อนเข้าใจ แสดงว่าช่วงเวลานั้นปรางข้ามภพมาหาเขาแต่ก็แปลก ประ วัติของปรางมีแค่ตรงนี้แสดงว่าปรางข้ามภพกลับไปไม่ได้งั้นหรือ