ตำนานปรัมปรา Novels & Stories

ทันใด “อ่อ..ที่แท้ก็เป็นแบบนี้เอง ทำไมหัวหน้าไม่อ่านตำนานโบราณนี้จากหอสมุดพงศาวดารจีนเลยละครับ มาอ่านแบบนิยายทำไมกัน ตำนานแม่ทัพไร้พ่ายของราชวงศ์โจวในสมัยโบราณ เป็นหนึ่งในเรื่องเล่าขานต่อๆ กันมาเลยนะครับ มีทั้งด้านเรื่องการกอบกู้บัลลังก์คืนจากคนเป็นอา การสู้รบแย่งชิง เพื่อปกป้องดินแดน รวมไปถึงความรักแปลกประหลาดของแม่ทัพไร้พ่ายผู้นั้นด้วย”อาหัวอธิบายกลับไป

ตำนานที่กล่าวขานกันว่าเพียงกัด ขนมปังที่มีไก่ทอดชิ้นใหญ่และผักที่ราดด้วยซอสสุดพิเศษ ก็จะรับรู้ได้ถึงแผ่นดินอันกว้างใหญ่ เหมือนบุกตะลุยไปสุดเขตแดนทะเลทราย ผ่านทุ่งหญ้าและแม่น้ำน้อยใหญ่ รวมเป็นขนมปัง ไก่ทอดอันกลายเป็นตำนาน ตำนานเริ่มจาก แม่ทัพปริศนา ที่ปรากฏตั วออกมาในช่วงวิกฤต นางปรากฏตัวออกมาพร้อมไก่ทอดในมือ เพียงแค่กัดคำเดียวก็สะเทือนไปทั้งสนามรบ ขุนพลน้อยใหญ่ต่างเกรงกลัวในพลังของนาง แค่ปากระดูกไก่ก็สามารถสยบทัพกบฏได้ แต่ไม่มีใครเคยเห็นกระดูกไก่ของนาง เพราะนางกินจนหมดจด

ค-น-ง-า-น ในตำนาน พุทธศักราช 2562 ที่บ้านไม้ชั้นเดียวหลังย่อม ตั้งอยู่ท่ามกลางไร่ข้าวโพดในจังหวัดนครราชสีมา มองเลยไปจากหลังบ้านเห็นไซโลเก็บอาหารสัตว์ ขนาบด้วยคอกม้าและโรงเก็บฟาง “เถ้าแก่… นั่นใคร” ‘เรไร’ ทอดสายตามองชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ ผิวสีน้ำตาลเข้ม ใบห น้าคมคร้ามหล่อเหลาสะดุดตา กำลังแบกก้อนฟางออกมาจากโรงเก็บฟาง เอามาโรยเป็นกองไว้หลายจุด วัวเกือบสิบตัวกรูกันเข้ามาหาเมื่อกลิ่นฟางโชยมาแตะจมูก

ข้าวของระเนระนาดเกลื่อนพื้น แต่มวยนัดสำคัญที่คนเป็นสิบรุมสองกลับไม่สามารถเอาชนะคนเพียงสองคนที่อยู่ในวงล้อมได้ “ไอ้พวกโง่ แค่นี้ยังทำอะไรมันไม่ได้” “แน่จริงก็เข้ามาอีกสิ พวกหมาหมู่ รังแกคนอื่น” ปาหนันการ์ดหมัดขึ้นรอท่า ไม่เคยยอมแพ้ต่ออะไร เธอไม่ยอมให้ใครรังแกได้ง่ายๆ ก ันต์เองยังนึกทึ่งในตัวผู้หญิงที่ยืนแนบหลังของเขาอยู่ไม่น้อย

บุหลันร้องไห้สะอึกสะอื้น “ชินรู้เรื่องทุกอย่างแล้วว่ามะปรางท้องกับอ้น วันนั้นที่มะปรางพลัดตกบันไดจนแท้งลูกตาย ชินกับมะปรางมีปากเสียงกันหนักมาก เพราะชินจับได้ว่ามะปรางคุยเรื่องท้องกับใครคนหนึ่ง มันทำให้ชินรู้ว่าตัวเองถูกสวมเขา ชินเลยถามมะปรางไปตรงๆ ตอนแรกมะปรางก็ไม่ยอมรับ แต่ พอชินเค้นหนักเข้า สุดท้ายก็เลยบอกว่า... มะปรางไม่ได้ท้องกับชิน”

Chapter 17- Just Prana | เพียงปราณ --ฉันไม่ได้มีใคร "ปราณ" "ปราณ" "ปราณ" เมื่อเก็นว่าคนที่เรียกนอนนิ่งเควิลจึงเข้าบดจูบ เขาจูบเธออย่างดูดดื่มปรรณพัชร์รีบเปิดเปลือกตาขึ้นทันที

ผ้าผืนนั้นเก่าจนซีดจาง เหมือนผ่านกาลเวลามาหลายชั่วอายุคน หลวงปู่เอื้อมมือไปแตะมันเบา ๆ ก่อนกล่าวช้า ๆ "มีตำนานเรื่องหนึ่ง...ที่คนรุ่นก่อนพยายามลบมันออกจากความทรงจำ" สายลมเย็นพัดผ่านลานวัด จนใบโพธิ์ปลิวร่วงลงมาหลายใบ "ตำนานนั้น...ถูกเรียกขานว่า" หลวงปู่หยุดไปครู่หน ึ่ง ราวกับแม้แต่ตัวท่านเองก็ไม่อยากเอ่ยนามมัน

คัมซาคิดว่ามันเป็นเรื่องเล่าตำนานเก่าแก่ของแต่ละประเทศ “He’s the prince of thieves….เป็นขวัญใจคนยาก ปล้นคนร่ำรวยเพื่อช่วยคนยากจน” คัมซาพูดทำนองนั้น

อ๋องหมิงเหลือบมองไปจึงเห็นว่ามีตำราพิชัยยุทธ หลักการปกครอง หลักภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์แคว้นอู๋ รวมถึงบันทึกข้อมูลแคว้นข้างเคียง นี่นางจะอ่านหนังสือพวกนี้รู้เรื่องอย่างนั้นรึ หรือนางแค่หยิบไปส่งๆ "เจ้าจะอ่านหนังสือพวกนี้ไปทำไมกัน" "ความรู้คืออาวุธทางปัญญานะเพ คะ"