เจ้าชาย Novels & Stories

"ชิ! คิดว่าน้องกลัวหรือไง น้องบ่ยั่นอยู่แล้ว เพราะพ่อกับแม่น้องรวยมาก ระดับลูกสาวของแทนไทกับพรพระพายเชียวนะ ยัง...ยังไม่พอ พี่ชายของน้องก็รวยมาก รู้จักไหม อาชิ อินทัชเจ้าชายผู้เย็นชา แต่ตั้งแต่มีเมียอย่างเจ้าหญิงชะเอมผู้อ่อนหวานก็เลยกลายเป็นเจ้าชายชาเย็น" "อย่างกับซีรี่เกา หลี แล้วคู่ของเราจะเป็นอะไรดี" "เสือตัวพ่อกับยัยเลสเบี้ยนตัวร้ายดีไหม หรือจะเอาฉายาที่ป๊าเรียก ไอเขี้ยวกุดกับยัยเลสเยี้ยนตัวร้าย"

ทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอยู่ในสายตาชีเหนียงทั้หมด ชีเหนียงที่กำลังตะลึงอึ้งมองค้างอย่างไม่กระพริบตา "นี้ นี้ มันคืออะไร" เฉาเฟิงหันกับไปมองชีเหนียงด้านหลัง "นั้นคือปีศาจจิ้งจอก" "แล้ว...คุณ.... คือ" "ข้า ราชาของเผ่าปีศาจ"

ขอบฟ้าเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย พยายามต้านแรงผงะเมื่อได้ยินคำเรียก ‘เจ้าชาย’ แต่ไม่รอดพ้นสายตาคนเจ้าเล่ห์ เขาหรี่เปลือกตาจนหัวคิ้วขมวดก่อนจะคลี่ยิ้มกว้างขึ้นจนเธอขนลุก “คุณไม่รู้ว่าเขาคือเจ้าชายยังงั้นเหรอ” สุฟยานยกมือเท้ากรอบประตู วางท่าอย่างคนเหนือกว่าโน้มหน้าใกล้จนเธอได้ก ลิ่นบุหรี่แบบโบราณและกลิ่นกาแฟ “เขาคือน้องชายของชีคมูซา เกิดจากพระชายาคนที่สี่ คุณกำลังจะได้เป็นเจ้าหญิง อีกหน่อยเขาขึ้นเป็นชีค คุณจะเป็นชีคา”

จักรพรรดิตอบเสียงเรียบหันมองน้องชายที่ไม่ได้เจอกันมาเกือบสามปี เจออีกทีน้องชายของเขาก็ตัวสูงเท่าไหล่ของอิษยาให้แล้ว “นี่พี่สะใภ้ผมเหรอ ไม่เห็นแนะนำให้รู้จักเลย” ราชาเอ่ยถามพี่ชายของเขา “ก็คงงั้น” “สวัสดีครับ ผมชื่อรามเป็นน้องพี่คิงครับ”

เสียงหวานร้องเรียกหลังจากน้ำหยดสุดท้ายถูกหยาดลงพื้น โลมาลุกขึ้นยืนพร้อมกับหันหลังไปหายิปโซ แต่เพียงแวบเดียวเท่านั้นที่เธอหันกลับมา เด็กน้อยที่ใบหน้ามีแต่รอยยิ้ม ชุดเจ้าหญิงสีชมพู ถักผมเปียสองข้าง ทำเอาโลมาสตั้น ทั้งที่เธอเป็นคนถักเปียให้กับมือแท้ๆ ทำไมตอนนี้ถึงรู้ส� �กแบบนี้นะ.. โลมาเธอยืนแข็งทื่อทันทีที่เห็นยิปโซวิ่งเข้าปะทะร่างและสวมกอดเธอ แขนและขาของฉันเหมือนมีคนตรึงเอาไว้ ไม่มีแรงขยับ ฉันมั่นใจว่าฉันนิ่งไปเกือบนาทีที่ไม่ได้กอดยิปโซตอบ พอสติกลับคืนมา.. มือบางๆก็วางที่หัวเล็กๆของเจ้าตัวเล็ก “….”

เจ้าชายส่งยิ้มอ่อนโยนสัญลักษณ์การค้าให้ เจ้าเอ็นพีซีหน้าหล่อฉวยโอกาสโอบกอดชายงามปล่อยให้ผู้ติดตามข้างหลังจัดการอันเดดไป แล้วพูดประโยคสุดแสนจะถูกเขียนบทมาให้เป็นเจ้าชายขี่ม้าขาวออกมาว่า “ข้ามาช่วยเจ้าแล้ว เฟลิกซ์” เดี๋ยว ๆ ๆ เหตุการณ์นี้ประหลาดมาก ไอ้การเก๊กหล่อแ ล้วทำให้คนถูกช่วยประทับใจนี่อย่างกับบทละคร แล้วการที่จู่ ๆ เจ้าชายก็โผล่มาได้จังหวะพอเหมาะพอดีราวกับเตี๊ยมกันไว้แล้วขนาดนี้นี่มันไม่แปลกเกินไปหน่อยหรือ? เจมส์รีบเรียกระบบออกมาทันที

�หนึ่งในฝั่งยุโรป บารมีของจินจึงก้าวข้ามขีดจำกัดของขุนนางท้องถิ่นไปสู่ระดับสากล จินจึงเติบโตมาพร้อมกับแวดวงที่คนธรรมดาไม่มีวันเข้าถึง เขามีเพื่อนสนิทเพียงไม่กี่คน และหนึ่งในนั้นเป็นเจ้าชาย ผู้สืบราชสันตติวงศ์แห่งราชอาณาจักรทางฝั่งตะวันตกด้วย เจ้าชายองค์นั้น มีดวงต าคู่ที่เป็นเอกลักษณ์ มีดวงตาเป็นสีเหลืองอำพันราวกับทองคำบริสุทธิ์

ข้ารับใช้ไม่รู้ว่าความตายกำลังใกล้เข้ามา จึงเอาแต่ตะโกนด่าทอไม่หยุด “เจ้ารู้ไหมว่าคุณชายของข้าคือใคร? เขาเป็นบุตรชายของมหาอำมาตย์พระที่นั่งอู่อิง ​​ถ้าฉลาดพอก็รีบมาคุกเข่ายอมรับความผิดกับคุณชายของข้าซะ บางทีอาจจะมีโอกาส...” ถ้าพูดกับคนอื่นก็ช่างเถอะ

แม้ว่ามือขวาของเขาจะพันผ้าพันแผลอยู่ แต่มือซ้ายของเขานั้นไม่มีปรานี! เหล่าคนที่มามุงดูความวุ่นวายต่างประหลาดใจเมื่อเห็นเจ้าชายซึ่งเป็นที่ทราบกันดีว่าแสนเฉยชา และสูงส่งกำลังต่อยตีชายคนหนึ่งอย่างไม่ยั้งมือ ‘นี่ใช่... เจ้าชายจริงเหรอ?’

หัวใจที่สั่นไหว โศกเศร้า ไม่อยากให้เขาต้องทนทุกข์ทรมานเพราะความแตกต่างเรื่องอายุขัย หัวใจที่ด้านชาเพราะมัวขบคิดเรื่องก่อนหน้าจนหมดใจจะแยแสว่าจริงๆ แล้วเขาเป็นเจ้าชายหรืออาจถึงขั้นกษัตริย์ หัวใจดวงน้อยดวงเดียวกันนี้...กำลังจะแตกสลาย