Novelas y relatos de ป๊ะป๋าไม่ยอมรัก

อย่างน้อยเขาก็มั่นใจว่า ความรักที่เขามีต่อแม่เด็ก จะทำให้เขารักเด็กที่เป็นบุตรสาวเลือดเนื้อเชื้อไขเดียวกับเธอ "แล้วสรุปว่าคุณหมอของป้าและปุ้มปุ้ย คิดอะไรกับแฟนผมไหมครับ" "หูว เรียกแฟนแล้วเหรอคะ" ปุ้มปุ้ยเอ่ยถามออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เห็นว่า ในครั้งนี้ป้าแม่บ้านไม่ได้ คัดค้านสิ่งใดเลยเช่นกัน

" จะเลียกันจะเสียบกันก็ช่างสิ กูไม่สนใจหรอก" " ไอ้นุ นี่มึงพูดจริงๆเหรอวะ นั่นน้องอัญนะไม่ใช่ทราย มึงไม่สนใจจริงเหรอ" ศาสตราถามอย่างไม่อยากเชื่อ

แพรวพิลาศเบิกตากว้าง กัดกรามแน่น ส่ายหน้าไม่ยอมรับ “คุณไม่มีทางรักนังเด็กนั่นจริง อย่าโกหกตัวเองเลยค่ะแปง คุณไล่แพรวด้วยวิธีนี้ไม่สำเร็จหรอก เพราะแพรวไม่มีทางยอมเสียคุณไปแน่”

ศิลาเค้นเสียงตอบอย่างยากลำบาก “พี่รักหนู... พี่ไม่เคยเห็นหนูเป็นของเล่น พี่แค่...” “หยุดอ้างคำว่ารักสักทีเถอะค่ะ!” เธอตัดบทอย่างเด็ดขาด ยกมือขึ้นปาดน้ำตาทิ้งอย่างลวกๆ “ถ้าสิ่งที่พี่ทำมันเรียกว่ารัก ขวัญก็ขอปฏิเสธความรักของพี่ค่ะ... ขวัญพอแล้ว ขวัญทนรับความเจ็บปวดจากผู้ชา ยเห็นแก่ตัวแบบพี่ไม่ไหวอีกแล้ว”

“หนูไม่เคยคิดจะเลิกกับป๋าเลย หนูรักป๋า แต่หนูกับป๋ายังไม่เคยคบหาดูใจกันแบบจริงๆ จังๆ เลยด้วยซ้ำ แต่จู่ๆ หนูก็เลื่อนขั้นมาเป็นเมียป๋าเลย โดยที่หนูไม่รู้เลยว่าในอนาคตหนูจะได้เป็นเมียป๋าแบบนี้ตลอดไปเลยหรือเปล่า แล้วในอนาคตหนูจะรู้ได้ยังไงว่าป๋าจะไม่ทิ้งหนูไป ” “ป๋าไม่มีวันทิ้งหัวใจของป๋าหรอก เพราะป๋าชอบหนูตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอเลยด้วยซ้ำ จนตอนนี้ป๋ารักหนูจนโงหัวไม่ขึ้นอยู่แล้ว แล้วหนูจะคิดว่าป๋าจะทิ้งหนูไปได้ยังไง”

"เกลลูก เลิกสนใจไม่ต้องไปยุ่งกับเขาอีก อยู่เฉยๆ ไม่ต้องทำอะไรเลย ให้เขาไปให้สุดไม่ต้องไปห้ามเขาหรอกถ้าเขาไม่คิดจะหยุดจริงๆ เขาก็ไม่หยุดหรอก" "ป๋าเรามี้ก็ไม่เคยทำอะไร ถ้าเขาไม่หยุดจริงๆ มี้ก็แต่งกับคนอื่นแค่นั้น รักแล้วต้องมาเสียใจทุกวัน เกลจะรักไปทำไมละลูก" "แล้วป๋าทำย ังไงคะมี้ถึงยอมแต่งงานด้วย"

ชอบกินป๊อปคอร์นฟังข่าว: “ฉันแค่อยากจะถามกู้จื่ออวี่ คำเดียวว่า ‘ภรรยาของคุณกำลังจะถูกแย่งไป คุณโอเคไหม’ ดูหน้าเขาสิ! อดทนไม่ได้แล้วใช่ไหมล่ะ! ฮ่าๆ ขอโทษที่หัวเราะเยาะความทุกข์ของคนอื่นนะ แต่มันตลกเกินไปแล้ว!” รักเมียแล้วชีวิตจะยืนยาว: “เฮ้ๆ ทุกคนครับ! อยากจะเ ดิมพันกันไหม! มาดูกันว่าหนุ่มหล่อแบบดิบเถื่อนคนนี้จะติดตามพี่ใหญ่ถังไปได้หรือเปล่า!! ดูรูปร่างหน้าตาแบบนี้แล้วมันยากที่จะปฏิเสธจริงๆ!”

ชาร์มมิ่งคลี่ยิ้มกว้างเมื่อเห็นว่าบิดานั้นรู้สึกยินดีด้วยจากใจจริง ๆ “ป๊ะป๋าจะโกรธไหมคะ ถ้าผู้ชายคนนั้นเป็นคนไทย” “ป๊ะป๋ารักคนไทย ต่อให้ผู้ชายคนนั้นเป็นคนผิวสีป๊ะป๋าก็รับได้ ถ้าลูกสาวของป๊ะป๋ารักเขา”

“แล้วไปเจอกันมันจะดีเหรอ นี่ขนาดยังไม่ได้เจอหน้ากันยังแรงใส่กันขนาดนี้” “เอาจริง ๆ ฉันคิดว่าป๊าไม่ทำอะไรเฮียหรอกอาจจะพูดขู่ไปแบบนั้นปกติป๊าค่อนข้างใจเย็น ป๊ารักลูกจะตาย แต่ไม่รู้ทำไมเฮียถึงไม่ชอบป๊า” “ใจเย็นแต่บอกจะพังร้านเหรอ”

จิณห์จุฑาอดจะแสดงความคิดเห็นไม่ได้ “ดารักพี่ดลมากนะจีน รักมานานแล้ว ยังไงจะไม่ยอมปล่อยพี่ดลไปเป็นของใครหรอก นอกเสียจากว่าพี่ดลจะไม่รักดาจริงๆ” “ขนาดนี้แล้วยังไม่รักอีกเหรอ”