อย่ามารักก็แล้วกัน Novels & Stories

'เราเลิกกันเถอะ' 'ฉันไม่อยากรักนายอีกต่อไปแล้ว' คิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหาแม้ยามหลับตา คำพูดที่ไอว่าเอ่ยบอกเลิกยังคงตามหลอกหลอนราวกับเงาตามตัวติดเขาไม่ยอมห่างไปไหน

แล้วแบบนี้ฉันจะหลุดพ้นไปได้ยังไง! "เวลาฉันอยากได้ ฉันไม่เคยรอ" "ยะ อย่าทำ" "ห้ามปฏิเสธ" "ฉันไม่ได้รักคุณ แถมไม่ชอบและเกลียด เราจะมีลูกด้วยกันไม่ได้ ปล่อยฉันไป ฉัน.... มะ มีแฟนแล้ว"

“โปรดไม่ต้องรักก่อนแล้วได้ ถ้าไม่อยากรัก อึก.. ก็ไม่ต้องรักแล้ว” ว่าพลางผละตัวออกมามองหน้าคนรักทั้งน้ำตา หู ตา จมูก แดงไปหมดจนคนโปรดอดสงสารไม่ได้ “แต่ครั้งนี้ไม่ทิ้งก่อนไปได้ไหม.. ไม่ไปแล้วได้ไหมโปรด”

“ คนบ้า! พูดวนมาเรื่องนี้อีกแล้วนะ ไม่คุยด้วยแล้ว ” “ ไม่คุยก็ไม่ต้องคุย ครางอย่างเดียวก็พอแล้วที่รัก ” “ อย่ามาเรียกที่รัก ถ้ายังไม่ได้รัก ”

“ไม่เป็นไรเลยครับ​ แค่ชาและทุกคนให้อภัยพี่​แค่นี้ก็มากเกินพอแล้ว พี่ต่างหากที่ต้องขอบคุณชา” “พี่​ราชค่ะ.... ถ้าในอนาคตพี่เจอคนที่พี่รัก​ พี่อย่าไปทำแบบนั้นกับเขาอีกนะ​ อย่าทำให้เขาเจ็บและเสียใจเพราะพี่อีกนะ ถ้าพี่ไม่รักก็อย่าไปให้ความหวังเขา​ อย่าพยายามทั้งๆที่รู้ว่าตัวเองทำไม่ได ้​ และถ้าหากพี่ยังลืมรักเก่าไม่ได้อย่าไปดึงใครเข้ามาในชีวิตอีกนะคะ อย่าทำกับเขาเหมือนที่ทำกับชา”​

ยูกิกอดอกตอบแล้วเค้นหัวเราะ “เธอมัน…” “อย่ามารักฉันเลย เพราะฉันขยะแขยงความรักของนาย”

“ดื้อก็ไม่ต้องมารัก ไม่ต้องมาสนใจ” เกวลินพูดออกไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ แต่คนที่ได้ยินคำพูดของเธอกลับยิ้มพราว “ก็รักไปแล้ว จะให้ทำยังไงล่ะครับ”

" มายด์แล้วเรื่องของเรา" " ไม่มีเรื่องของเรา ฉันไม่ได้รักคุณแล้ว ออกไปจากบ้านของฉันซะ" " ฉันไม่เชื่อ เธอยังโกรธฉันรู้เลยพูดว่าไม่รักฉัน"

"ปัญญาอ่อน" "ก็ถ้าไม่เพราะคลิปของรดา กูคงไม่ยอมปัญญาอ่อนอยู่แบบนี้หรอก ไม่งั้นอีนั่นมันได้ปล่อยคลิปไปแล้ว" "แล้วไงก็เห็นพวกมึงรักกันดี เลิกยุ่งกับน้องสาวกูได้หรือยัง"

ประทีปบอกด้วยสายตาเยือกเย็น “..” “ผมไม่ได้รักคุณแล้วจริง ๆ ไม่ว่าคุณจะทำยังไง ผมก็ไม่มีทางกลับมารักคุณอีก ได้โปรดเข้าใจตรงนี้และเคารพการตัดสินใจของผมด้วย”