ป๊ะป๋าไม่ยอมรัก Novels & Stories

น้ำเพชรเบ้ปาก ตากลมขังคลอน้ำใส กอดแมวน้ำแน่น “หนูรอปะป๊ามาร้องเพลงกล่อม แต่อามุกไม่ยอมกลับสักที” “ปะป๊าคุยงานหรือเปล่าคะ”

พ่อไม่ได้ตอบอะไร ทำเพียงยิ้มเล็กๆ แล้วเดินจากไป “ในเมื่อเขาไปแล้ว มีอะไรที่หนูคิดว่าจำเป็นต้องบอกป้าไหมจ๊ะ?” รอยยิ้มของฉันเลื่อนหายไป เธอได้ยินสิ่งที่สก็อตต์พูดจริงๆ เหรอ? “ไม่มีอะไรค่ะ นอกจากว่าหนูรักป้ามากๆ”

เขาไม่ตอบเพียงแต่พยักหน้าให้ “เฮียเคยรักหลินบ้างไหม” “ฉันไม่เคยรักเธอ” เขาตอบ แม้ว่าหลินหลินจะรู้คำตอบแต่ได้ยินทีไรก็เจ็บปวดเสมอ “เฮียทำแบบนี้ทุกคืนแต่ไม่เคยบอกรัก แล้วหลินจะทนให้ได้อะไร...”

หญิงสาววัยรุ่นพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของป้า “ป้าก็เหมือนกันนั่นแหละ ถึงจะเป็นผัวคนแรกก็อย่าหลงหัวปักหัวปำ ถ้าเขาไม่รักก็กลับมา ยังมีฐิที่รักป้า”

น้องด้วย ยังไงแกก็อย่าเก๊กนัก เมียจะโดนปาดหน้าไปอยู่แล้ว ยังทำตัวชิล อยู่ได้ ถึงแม้แกจะบอกว่าไม่ได้รัก ไม่ได้ชอบน้องก็เถอะ แต่น้องเป็นของแก ต่อให้เป็นเพื่อนรัก แกก็จะยอมไม่ได้ เป็นแม่นะ แม่สู้ขาดใจเลย เรื่องอะไรจะยกของที่ควรจะเป็นของเราอย่างชอบธรรมให้กับคนอื่นง่ายๆ คนขี้แพ้เท่านั้นแหละ ถึงยอม”

กับแซม ท่านก็แยกกันอยู่ตามข้อตกลง ป๋ามิคจะตายซะให้ได้ละทีนี้เพราะเพิ่งรู้ตัวว่าหลงรักเมียตัวเอง แต่มัมควีนคิดว่าป๋าไม่ได้รัก คิดว่าป๋ารักอย่างเพื่อน ป๋าเป็นคนปากหนักไม่เคยบอกรักมัมไง คือจริงๆ ไม่รู้ว่าไอ้คำว่ารักนั้นมันสำคัญมากที่สุด หากรักแล้วก็จงอย่าเก็บไว้ ตามน ั้น”

หนูน้อยกอดพ่อแน่นและถาม “ถามแม่รักสิครับว่าเมื่อไหร่จะยอมมี ไม่ใช่พ่อติณณ์ไม่อยากมีน้องให้น้องต้นและน้องตองนะ แต่แม่รักไม่ยอม” ติณณ์โยนเรื่องทุกอย่างให้ภรรยา “ที่ไหนกันคะ รักไม่ได้ห้ามสักหน่อย พี่ติณณ์นั่นแหละไม่เก่งเอง”

แม่ปันปันถอนหายใจอย่างโล่งอก สวมกอดสามีด้วยความดีใจ “ป๋าเป็นพ่อจ๋าที่น่ารักที่สุดในโลกเลยค่ะ” “ป๋าจะน่ารักกว่านี้ ถ้าหนูยอมมีลูกให้ป๋าอีกสักคน” แม่ปันปันรีบดึงแขนกลับ แล้วพาตัวเองออกห่างตัวอันตราย

ธอไม่เคยเกลียดหรือโกรธเขาเลยสักครั้ง ไม่นานริมฝีปากหนาค่อยๆถอนจูบออกมาช้าๆ เขาจ้องเข้าไปในดวงตาใส ก่อนจะผ่ายยิ้มออกมา "รู้มั้ยว่าป๊ะป๋ารักหนูมากนะ ไม่รู้เลยว่าความรู้สึกนี้เกิดขึ้นตอนไหน แต่พอมารู้อีกทีมันรักเด็กคนนี้ไปจนหมดใจแล้ว ขอได้มั้ยครับ กลับมาเป็นเหม ือนเดิมได้มั้ยเด็กดีของป๊ะป๋า"

‘จ้าๆ ลูกรัก ป๋าไม่เคยลืม แต่หนูก็ห้ามลืมเหมือนกันนะ นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ป๋าจะยอมให้หนู และถ้าป๋ารู้ว่าผู้ชายคนนั้นทำร้ายหนูแม้แต่ปลายก้อย หนูคงรู้นะ ป๋าคงไม่อยู่เฉยแน่ๆ สัญญาของเราใกล้เข้ามาเต็มทีแล้ว หนึ่งปีก็คือหนึ่งปีไม่มีการผ่อนผัน ถ้ามันจะเจ็บ วันนี้พรุ ่งนี้ก็ต้องเจ็บ เตรียมใจไว้บ้างนะลูกนะ’ “ค่ะ หนูเล็กจะทำให้ได้ ไม่ว่าครึ่งปีหลังจากนี้จะเป็นยังไง หนูเล็กก็จะยอมรับมัน ขอบคุณนะคะคุณป๋า ที่ยอมให้หนูเล็กทำเรื่องสิ้นคิดอย่างนี้ หนูเล็กรักคุณป๋านะคะ”