ป๊ะป๋าไม่ยอมรัก Novels & Stories

ฉันไม่คิดว่าปะป๊าจะยอมนะแต่ทำไม. "อืมแค่หมั้นเฉยๆ ยังไม่ให้แต่ง พ่ออยากจะรู้ว่าเจ้าลีโอมันรักลูกสาวของพ่อจริงมั้ยแล้วมันจะรอลินได้มั้ยแล้วมันจะทำตามข้อตกลงของพ่อได้หรือเปล่า"

โจวเจินพยักหน้ายิ้ม “ยอมรับสิ” ไป๋เล่อชิงร้อง “โอ้” ที่นั่นยอมรับแล้วที่นี่จะยอมหรือ ไป๋เล่อชิงอดห่วงมิได้จึงถามตามตรง “แล้วพี่หนิงเล่า? นางชอบเจ้าแบบนั้นหรือไม่? สองดวงใจตรงกันหรือเปล่า” โจวเจินยังคงพยักหน้า ตอบอย่างมั่นใจ

ซึ่งเตย์นิ่งสุขุมกำลังเรียบเรียงคำพูด ฉันอยากให้เขาตอบป๋าไปตามความรู้สึก ไม่ต้องกดดันว่าต้องคบกันไปจนแต่งงานสร้างครอบครัวขนาดนั้น เอาที่เขาอยากให้เป็นไป ฉันยังไงก็ได้ สามเดือนเลิกก็ถือเป็นประสบการณ์ที่มีค่ามากพอแล้ว "เธอรู้ใช่ไหมว่าลูกสาวป๋าเขารักเธอมาตั้งแต่เมื่ อไร จะว่านานก็นานล่ะนะสำหรับความรู้สึกที่ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย จนกระทั่งวันนึงเขามาบอกป๋าว่าเขาจะสารภาพรักแล้วก็ตามจีบเธอ ป๋าห้ามแล้วแต่เขาไม่ฟัง... สุดท้ายก็ทำสำเร็จ"

ใช่แหละ ใช่เลย สุดท้ายกูก็แพ้ทางเธอ “ถ้าทำหนูลง ก็ทำหนูเลย” เหอะ! เหมือนเวรกรรมจะสนองกูไวจัด ที่ผ่านมาไม่เคยรักใคร ไม่เคยยอมใคร ไม่เคยปล่อยให้ใครเข้ามามีอิทธิพล แต่ตอนนี้บอกเลยว่าแพ้ราบคาบ เห็นสายตากูก็ยอมแล้ว ถามว่ากล้าสู้ไหม? กล้ากับผีอะไรล่ะ ไม่กล้าเว้ย คนนี้กูรัก ก ูจริงจัง แม่ของลูก กูยอมทุกอย่าง กูรักเขาจริงๆ “รักเธอนะ รักจริงหวังแต่ง จะเอาเป็นเมีย”

คุณป๊ายิ้มออกมาด้วยรอยยิ้มที่ว่าใครเห็นก็ต้องละลาย "คุณป๊าไม่อยากมีแฟนเด็กบ้างเหรอคะ" "ไม่ละครับ" "ทำไมละคะ" มุกทำหน้าเศร้าเพราะคิดว่าตัวเองกำลังจะหมดความหวัง แต่เธอไม่มีวันหมดหวังง่ายๆ หรอกนะ "เพราะป๊านุ่มนวลไม่เป็น หนูมุกเข้าใจใช่ไหมครับ"

สิปปกร พยักหน้าอย่างเข้าใจ “แล้วถ้า ดาเขาอยากจะกลับมาขอคบกับมึง มึงแน่ใจเหรอว่าจะไม่หวั่นไหว แถมเขายังมีศักดิ์เป็นป้าของพลอยสวยพลอยใสด้วย กูว่าเดี๋ยวมึงก็ใจอ่อนยอมให้เขาแน่ๆ”

ป๊ะป๋าถาม “รักมากครับ” บอกรักพร้อมจุ๊บแก้มหม่ามี๊ บอกรักอย่างเดียวคงไม่พอสินะ ลูกชายสุดที่รักของฉัน “น้องมิลล่าละลูก หนูรักหม่ามี๊กับป๊ะป๋าไหมคะ”

“ไม่เป็นไรหรอก แต่ถ้าต้อมยอมเป็นของพี่ทุกอย่างจะเป็นเหมือนเดิม” “ไม่ได้หรอกครับพี่ก้อง ต้อมไม่สามารถทำแบบที่พี่ก้องต้องการได้ เพราะต้อมมีคนรักอยู่แล้ว ต้อมยอมรับนะครับว่าพี่ก้องเป็นคนดีมาก แต่ความรักมันไม่สามารถบังคับให้รักกันได้” ต้อมยืนนิ่งๆ พยายามทำใจในสิ่งที่เกิดขึ้น

เธอสะอึกสะอื้นใส่เค้า แล้วกอดเค้าเอาไว้ คนที่ได้ยินคำว่ารักจากปากของเธอ ใจอ่อนยวบลงไปอีก ความรู้สึกโกรธ จางหายไปหมดสิ้น สิ่งที่รู้ตอนนี้ก็คือ อยากจะทำให้เธอ ยิ้มกว้างที่สุด "ป๋า ไม่ทันคิดอะไรทั้งนั้น ป๋าไม่ระวังตัว ก็เลยทำให้เกิดรูปแบบนั้น ออกมา แต่น้องอิ ง มั่นใจได้เลยนะคะ ว่าป๋า จะไม่มีวัน นอกกายนอกใจ น้องอิงเด็ดขาด ตั้งแต่มีน้องอิง ป๋าก็ไม่เคยคิดสักนิด ว่าจะมีใครคนอื่นอีก ความรักของป๋า เป็นของน้องอิง คนเดียว "

แต่นอกจากแม่ตัวดีจะไม่สะทกสะท้านยังกระแทกเสียงใส่ธาราด้วยความไม่พอใจอีก “บ้ากามนัก” “บ้ากามอะไร ผัวอยากมอบความหวานให้เมียเขาไม่เรียกว่าบ้ากามหรอกนะแพรไหม เขาเรียกว่าแสดงความรัก” มือที่กำลังยกขึ้นทุบเขาอีกครั้งชะงักกับคำพูดนั้น ดวงตาของแพรไหมลอกแลกไปมาด้วยความสับสน ขณะที่ ใจเจ้ากรรมของเธอเต้นแรงแทบบ้าเผลอไผลให้กับคำรักที่หลุดออกมา ทว่าราวกับโดนสายฟ้าผ่ากับประโยคต่อมาของธารา “แม้ว่าเราจะไม่ได้รักกันจริง ๆ ก็เถอะ”