Novel & Cerita พระสนมพิษสะท้านโลก: คุณหนูผู้เอาแต่ใจ

หลานผิงอัน “พระสนม” “เชิญท่านนั่งก่อนเถิดเจ้าค่ะ อย่ายืนเลยเจ้าค่ะ” “พระสนมอย่าได้เกรงใจข้าเลย แม้ว่าข้าจะถือศีลโกนผมบวช แต่ก็ยังมิใช่นักบวช เพียงแค่ปฏิบัติธรรมรักษาศีลภาวนาเท่านั้น”

“พระสนมท่านช่างดีเหลือเกิน! ท่านคือพระโพธิสัตว์ผู้มาโปรดสัตว์โลกโดยแท้! ฮือ ๆ ๆ ...” [ทั้งสวย ทั้งใจดี แถมยังอ่อนโยน พี่สาวคนสวยที่ตัวหอมนุ่มนิ่ม ดีกว่าพระเอกหน้าตายคนนั้นเป็นหมื่นเท่า]

พระสนมเสียนแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ ราวกับกำลังมองเด็กน้อยที่อ่อนต่อโลก “ความเมตตาในวังหลั มักเคลือบแฝงด้วยยาพิษเสมอ เด็กโง่” พระนางโน้มกายเข้ามาใกล้ ลดเสียงลงจนเกือบเป็นกระซิบ “ข้ารังเกียจวิธีการสกปรกของพระสนมฮุ่ย และยิ่งชิงชังความทะเยอทะยานเกินตัวขององค์ชายจิ ้น เจ้าอาจมองเขาเป็นคนรัก แต่สำหรับข้า... เขาคือตัวอันตราย หากเจ้าปรารถนาจะยืนเคียงข้างเขา หรือปรารถนาจะรอดพ้นจากพายุร้ายที่เขาก่อ... เจ้าจำเป็นต้องล่วงรู้ ‘ความจริง’ เกี่ยวกับตัวเขา”

คุณหนูชุดเขียวสายล่อฟ้าผสมโรงด่าทอด้วยน้ำเสียงที่ดังและก้าวร้าวมากยิ่งขึ้น คุณหนูชุดฟ้าหลานสาวของพระสนม ยกพัดขึ้นปิดปากและหัวเราะเสียงแหลมปรี๊ดประดุจนกหวีดนรก

พระสนมจางได้ทีใส่ร้ายพระสนมจางม่านอวี้ นางพูดเพื่อเพิ่มความเกลียดชังพระสนมจางม่านอวี้ในพระทัยหลีไทเฮามากขึ้น ซึ่งมันได้ผลทุกครั้ง “ฝันไปเถอะ ข้าไม่มีวันยอม” หลีไทเฮาประกาศเสียงดัง “ฮองเฮาแคว้นจ้านจะต้องเป็นเจ้าคนเดียวเท่านั้น พระสนมคนอื่นอย่าได้หวัง” “ขอบพระทัย เพคะไทเฮา”