พลิกชะตาฟ้า พันธนาการรัก の小説・ストーリー

พัดชาสังเกตสีหน้าและแววตาที่ซ่อนความขมขื่นของโจชัว เธอจึงถามอย่างเป็นห่วง “พี่โอเคไหมคะ?” ในชั่วพริบตา สายตาของพัดชาฉายแววยิ้มเจ้าเล่ห์ เธอรู้ดีว่าแผนการของเธอใกล้จะสำเร็จแล้ว เพราะยาปลุกความเป็นชายที่เธอแอบผสมลงในไวน์นั้นคงเริ่มออกฤทธิ์อย่างช้า ๆ คืนนี้ โจชัวจะต้องตกอยู่ในมือของเธอไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง หญิงสาวยืนเคียงข้างเขา ยิ้มบาง ๆ อย่างผู้มีชัย พลางมองโจชัวที่เริ่มรู้สึกถึงอาการมึนเล็กน้อย โดยไม่รู้ว่าตัวเองได้ตกหลุมพรางของพัดชาแล้ว

จากแววตาที่เคยมีแต่ความดุดัน เย็นชา ร้ายกาจ ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยความอ่อนโยนอย่างน่าประหลาดใจ ที่คนอย่างเขาจะสามารถเปลี่ยนแปลงตัวเองได้มากขนาดนี้ "ถ้ารักก็อย่ากลัวที่จะไม่ได้รับโอกาสเลยค่ะ เพราะโอกาสคุณได้รับมันแล้ว ตั้งแต่ที่ทอฝันตัดสินใจลงไปหาคุณ" สายฝนพูดทิ้งท้ายไว้ แค่นั้นแล้วเดินออกไปจากห้องทันที

อนางด้วยใจสั่นระริกโผเข้ากอดเอาไว้แนบอกแน่นแฟ้นกว่าเมื่อช่วงบ่าย ไม่อยากแยกจากกันง่ายๆ เขารู้ตัวดีว่าพรุ่งนี้ต้องออกเดินทางกลับเมืองต้าเทียนแล้ว ยังทำใจลำบากที่ต้องจากนางในฝันของเขา ชางลูบหลังลู่เสียนอย่างลืมตัว ค่อยๆ โน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ ประทับรอยจูบบนหน้าผากโค้งมนอย ่างอ่อนโยน นางหลุบตาลงต่ำตอบรับสัมผัสอย่างหวั่นไหว คล้ายกับว่าตอนนี้สัมผัสได้ถึงความรู้สึกโศกเศร้าของทั้งเขาและนาง ลู่เสียนใจสั่นไหวทั้งที่เมื่อครู่นางยังเขินอายที่มีชายหนุ่มสารภาพว่าชอบอยู่เลย แต่ตอนนี้นางกลับรู้สึกถึงลางสังหรณ์บางอย่าง

บานเฉกเช่นเดียวกับคำสาป ติดตัวพันธนาการเป็นหนึ่งตามแรงกล้าแห่งปรารถนา ไม่มีการลบล้าง ชำระ ปลดเปลื้องใดจะทลายความมั่นคงอันเป็นนิรันดร์แห่งรักแท้ที่แม้แต่พระเจ้ามิอาจพราก หากสิ้นรักไร้เยื่อใยต่อกันแล้วไซร้ พันธนาการนั้นจะพรากจากด้วยตัวของมันเอง แม้แต่วาจายามลั่นสาบานก ็ล้วนมลายสูญสิ้นดังใจปอง "

“ข้าเคยเป็น... ผู้พิทักษ์แห่งพันธะ... และเจ้าคือผู้สืบต่อคำสัญญา...” เสียงนั้นบ่งบอกว่าถึงเวลาแล้วที่ต้องเปลี่ยนแปลงรับสิ่งที่มันเป็นของตนตั้งแต่มีแรก “ในวันที่งูขาวคลายพันธนาการ... โลกทั้งปวงจะคืนสู่สมดุล...

ใช่ฟ้าเคยให้โอกาสความรักเมื่อไม่กี่ปีก่อนตอนเรียนมหาลัย แต่ฟ้าถูกหักหลัง ฟ้าใช้คำนี้เพราะแฟนของฟ้าคบซ้อนและเลิกกับฟ้าไปคบกับรุ่นน้องที่รู้จัก ตอนนั้นฟ้าแทบไม่คุยกับใครแค่ทำหน้าที่ของตัวเอง และไม่มีใครเห็นรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของฟ้าอยู่เป็นปีๆ กว่าฟ้าจะผ่านมาได้จ นตอนนี้ไม่ง่ายเลย.. อรรถพลพลิกตัวและกอดฟ้าไว้แน่นที่อก จะว่าไปอรรถก็ไม่เคยปล่อยฟ้าเลยแทบไม่ปล่อยให้ฟ้าหนุนหมอนด้วยซ้ำ อรรถกอดฟ้าแนบอกหนุนแขนของตังเองตลอดเวลาที่รู้สึกตัว

หญิงสาวที่ถูกมัดตรึงด้วยเชือกพันธนาการ กำลังสั่นสะท้านสุดแรง เสียงโซ่เหล็กเสียดสีกันดังก้องไปทั่ว “เจ้ากล้าใช้คาถาต้องห้ามงั้นหรือ!? เจ้าไม่กลัวฟ้าดินลงทัณฑ์เลยหรือ!?” ใช่— สิ่งที่นางใช้ไป คือคาถาเปลี่ยนวิญญาณ คาถาต้องห้ามที่มีเพียงเขากับนางเท่านั้นที่รู้ ตอนนี้ พวกเขาเพียงแ ค่สลับวิญญาณกัน ร่างที่ถูกมัดอยู่ คือเขา

รมตรีทำตาโต ทั้งทึ้ง ทั้งตะลึง และสงสาร ปนสงสัยในชีวิตรักของไพรภูมิไปด้วย “ส่วนใบนี้ เป็นทางเลือกที่สองของคุณนะคะ Wheel of Fortune สุดทางรักแล้วล่ะค่ะ อย่างไรมันก็ถึงเวลาของการเปลี่ยนแปลง เหมือนโชคชะตากำลังนำพาทุกอย่างให้หมุนมาโคจรกัน ความเปลี่ยนแปลงจะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน แบบไม่มีทางหลีกเลี่ยง ซึ่งขอบอกได้เลย แม้ไม่ได้เลือก แต่ความสัมพันธ์ของคุณจะเปลี่ยนแปลงไปในทางที่คุณก็อาจจะคาดไม่ถึงด้วย”

เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่ มือเท้าสะเอว สายตาจับจ้องไปยังแท็บเล็ตที่ยังคงเปิดค้างอยู่ด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความขัดข้องใจ หน้าจอแสดงภาพหน้านิยายเรื่อง “ชะตารักพันธนาการ” ที่ภัทราเพิ่งอ่านจบไปสดๆ ร้อนๆ สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความไม่พอใจ คิ้วขมวดแน่น ริมฝีปากเม้มเป็นเส้นต

่าน มองเห็นน้องชายตัวโตขยับเคลื่อนไหวแล้วครางซี้ดซ้าด เพราะเป็นความงามอันเร้าใจ “เธอเสร็จแล้ว ถึงเวลาความมันของฉันบ้าง” เพลิงรอคอยให้ธันย์ณิชาถึงวิมานชั้นฟ้า เขาจึงเริ่มบทรักในแบบฉบับของเขาเต็มรูปแบบ เพลิงหยุดการถาโถมชั่วคราว จัดท่วงท่าเธอให้อยู่ในท่านอนคว่ำ ดึงสะโพกกลมมนขึ้นสูง จนเธอต้องใช่ฝ่ามือยันกับที่นอนเอาไว้ ก่อนที่เขาจะจับปลายโซ่ที่คล้องลำคอระหงมากำไว้ในมือ ออกแรงกระตุกไปพร้อมกับเริ่มขยับเอว บรรเลงเพลงสวาทเร่าร้อน