Novel & Cerita พิศวาสรักเมียแต่ง

อธิชาติสารภาพดื้อๆ แต่เต็มไปด้วยความจริงจังและออกจากใจซึ่งมันทำให้คนฟังอึ้งและนิ่งงันอยู่ในอ้อมแขนแกร่ง เงยหน้ามองสบตาคมอย่างหวั่นไหว “ผมพูดจริงๆ นะแทต เราแต่งงานกันนะ ผมจะให้คุณอีริคกับคุณดาราเป็นเถ้าแก่ไปสู่ขอคุณ นะครับ ผมรักคุณจริงๆ นะแล้วคุณล่ะ รู้สึก เหมือนผมมั้ย” “คนบ้า ถ้าฉันไม่รักคุณ จะยอมคุณทุกทีรึไง.. คนทึ่ม..”

เสียงแม่รสากระซิบข้าง ๆ น้ำเสียงสั่นเครือปลื้มปีติ ใบหน้ากระจ่างใส บุษบาพยักหน้าตอบรับด้วยสีหน้าเปล่งปลั่งแต้มรอยยิ้ม ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง วันที่น้องสาวฝาแฝด อุณากรรณ เกษมจิตต์วัฒน์แต่งงานกับพี่เพลิง หรือ อัคคี ภิชญ์ภัทรโสภา เจ้าพ่อน้ำเมาบริษัทยักษ์ใหญ่ หล ังจากวุ่นวายมาพอสมควร

ลักขณาปฏิเสธตาใส ภัทรานิษฐ์จึงคาดคั้น “ฝน เก๋ เล่ามา” “เสร็จงานก่อน แล้วพวกฉันจะสารภาพนะเพื่อน” ศิรดายิ้มให้ ก่อนจะบรรจงแต่งหน้าภัทรานิษฐ์ให้สวยที่สุด ลักขณาหยิบดอกไม้สีขาวขึ้นมาปักบนเส้นผมที่จัดแต่งอย่างสวยงามของเพื่อน ตามด้วยมงกุฎเพชร ที่เข้ากับชุด แต่งงานสีขาวนั่นเป็นที่สุด

เสื้อสูทสีเทาเข้มถูกสวมทับลงบนไหล่กว้าง ราเมศขยับเนคไทให้เข้าที่ แตกต่างจากตอนที่พุ่งตัวเข้าใส่เมียเด็กบนโต๊ะทำงาน แพรวพรรณยืนหน้ากระจกเงา จัดการติดตะขอเสื้อชั้นในและสวมชุดเดรสสูทสีขาวกลับเข้าที่ มือเล็กสางผมยุ่งเหยิงให้เป็นทรง เธอพับปกเสื้อขึ้นเล็กน้อยเพื่อปิดรอยแด งที่ซอกคอ "แต่งตัวเสร็จหรือยังแพรว กลับกันได้แล้วลูก" ราเมศเอ่ยถามพลางทอดสายตาคมกริบมองภรรยาป้ายแดง แววตาของเขายังคงมีความต้องการหลงเหลืออยู่

ตอนที่ 15 รื้อฟื้นความหลัง มัทรีหัวเราะขณะที่เขาทำเสียงฮึ่มฮั่มในคอ รามผละไปเขาก้าวยาวๆ ไปปิดประตูห้อง มัทรีถอดรองเท้าแล้วเดินเข้าไปด้านในหญิงสาวถอดเสื้อคลุมออกแขวนกับที่แขวนข้างตู้เสื้อผ้าแล้วต้องสะดุ้งเมื่อถูกกอดจากด้านหลัง รามกดจมูกลงบนต้นคอแล้วลากริมฝีป ากไปยังใบหูบางขบเม้มระเรื่อยจนถึงติ่งหู “พี่อยากแต่งงานตอนนี้พี่อายุสามสิบห้าแล้วนะมาศ มาศเองก็ยี่สิบแปดไม่แต่งตอนนี้จะไปแต่งตอนไหน เดี๋ยวหมดแรงทำลูกพอดี”

พิรดาไม่ต้องการงานแต่งใหญ่โต เธอต้องการจัดงานเล็ก ๆ เรียบง่ายแต่อบอุ่น เธอเคยแต่งงานมาแล้ว ถึงงานแต่งจะใหญ่โตกว่าครั้งแรกมากนัก แต่ก็ไม่การันตีว่าชีวิตคู่จะอยู่กันไปตลอดรอดฝั่ง “แม่พีชมาแล้วครับ!” เสียงไททันตะโกนลั่น วิ่งนำหน้าผู้เป็นแม่ที่สวมชุดเจ้าสาวสีขาวสะอาดตา ผ้าลูกไม้บางเบาพริ้วตามลม รอยยิ้มของพิรดาเจือความประหม่าแต่ก็ยิ้มอย่างเปี่ยมสุข เวธัสยื่นมือให้เจ้าสาวแสนสวย ในขณะที่เธอวางมือลงมือหนาของเขา

งานวิวาห์ที่ช็อคความรู้สึกบรรดาสาวๆ ทั่วโลก คือการที่ลูคัส เดมเชียประกาศแต่งงาน และช็อคยิ่งไปกว่านั้น เพราะสาวสวยคนที่ชายหนุ่มยอมสละโสดคือบุตรสาวคนเล็กของตระกูลใหญ่ บุตรสาวของคลอลิน บาร์ว บุคคลที่ไม่เคยมีใครรู้จัก. “ไม่ทราบว่ารู้จักกันได้ยังไงคะ ไม่เคยเห็นมีข่าวหลุด ลอดออกมาเลย” มิแรนดายิงคำถามแบบเสียไม่ได้ หล่อนตวัดค้อนให้ ‘อดีต’ ลูกไล่ที่เคยสะพายกล้อง ถืออุปกรณ์ตามก้นตัวเองเป็นปีๆ

อีกสี่วันทุกอย่างจะพร้อม เขาและเธอจะเป็นคนคนเดียวกันอย่างสมบูรณ์อีกแค่สี่วัน ในเช้าวันรุ่งขึ้น ไบรอัลไม่ได้พาต้องดาวเข้าออฟฟิศ แต่เขาพาเธอไปดูชุดแต่งงาน “สี่วัน!” ต้องดาวเสียงดังขึ้นกว่าปกติเล็กน้อย

Chapter 6 # งานแต่ง(คืนเข้าหอที่วุ่นวาย) ร่างบางในชุดเจ้าสาวที่ยืนมองตัวเองผ่านหน้ากระจกวันนี้เธอได้เป็นเจ้าสาวเต็มตัวใบหน้าถูกแต่งแต้มเครื่องสำอางราคาแพง รอยยิ้มถูกผ่ายออกมาเล็กน้อยความฝันที่เธอเคยวาดไว้กับการได้ใส่ชุดเจ้าสาวสวยๆเหมือนดั่งเจ้าหญิงวันนี้เธอได้เป็นแล้ว “เสร็จ ยังคะพี่ขวัญ?” เสียงใสของมิราเอ่ยถาม “เสร็จแล้วค่ะ” ของขวัญตอบ

ห้าสิบปีบริบูรณ์ ทุกคนต่างช่วยกันจัดเตรียมข้าวของกันอย่างขยันขันแข็ง และข่าวน่ายินดียังไม่หมดเพียงเท่านั้น ในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้าก็จะมีงานมงคลของท่านหมื่นเดชาหาญณรงค์กับคุณหนูดอกแก้วผู้เป็นคู่หมายที่หมั้นหมายกันมานาน ในที่สุดก็ได้ฤกษ์แต่งเสียที คุณหญิงระพีนั้นก็หน้าตาสดช ื่นแจ่มใสที่จะได้แต่งสะใภ้ที่ท่านทั้งรักทั้งเอ็นดู ตกรางวัลให้บ่าวไพร่ในเรือนเสียยกใหญ่ เป็นวาสนาของคุณหนูดอกแก้วเธอจริงๆ ที่มีว่าที่แม่ผัวทั้งรักทั้งหลง ถึงแม้ว่าเรือนของเธอจะประสบเคราะห์กรรมครั้งใหญ่ก็หาได้เป็นที่รังเกียจเดียดฉันท์ไม่