พิศวาสรักเมียแต่ง นิยาย & เรื่องราว

“เรียกภัทรได้ค่ะ เป็นน้องสาวของพี่รัช” น้องสาว? พิมพ์วดีเลิกคิ้ว ได้ข่าวว่าเสี่ยวิชัยแต่งงานใหม่กับหญิงแก่แม่หม้ายที่มีลูกติดโตเป็นสาวแล้วคนหนึ่ง

ภูริภัทรนั้นอยู่กับแม่ที่คฤหาสน์ พร้อมกับเหล่าคนใช้และคนขับรถอีกหลายชีวิต คุณนายทองสุขแกสืบรู้มาทุกอย่างแล้ว เธอยิ้มอย่างดีใจที่คำขอของเธอสัมฤทธิผล หลังจากนั้นไม่นานก็มาถึงวันแต่งงานของภูริภัทรและมินตรา ร่างระหงในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ยาวกรอมเท้า ก้าวย่างมา ด้วยความมาดมั่นจากคฤหาสน์ชั้นบน สะกดให้ดวงตาทุกคู่ที่อยู่ด้านล่างนั้นต่างจับจ้องมองมาที่เธอเป็นตาเดียว รวมทั้งร่างสูงสง่าในชุดเจ้าบ่าวในชุดสีขาวก็หันมามองเจ้าสาวของตนเช่นกัน

้า งานสำคัญจัดขึ้นอย่างเป็นส่วนตัว ศรุตาในชุดไทยประยุกต์ พาดสไบเฉียงบนบ่าทิ้งชายยาวข้างหลัง พื้นสีแดงปักดิ้นทองเป็นลวดลายวิจิตรสวยงาม เพิ่มความโดดเด่นด้วยต่างหูและสร้อยคอสีทองยาวประดับพลอยสีแดง ข้อมือสองข้างกับกำไรวงเนื้อเกลี้ยง เข็มขัดตีเกล็ดเข้าชุดล้อมรอบเอวบาง ใบหน้าถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางโทนหวานแบบสาวสดใสเข้ากับบุคลิก ผมยาวปะบ่าถูกเกล้าเก็บอย่างเรียบร้อยปักด้วยปิ่นปักผม ทุกอย่างช่างเหมาะเจาะลงตัวส่งให้เจ้าสาวดูสวยสมบูรณ์แบบ “ไหนแม่ดูหน่อยสิกวาง ลูกแม่สวยแล้วเห็นมั้ย ถ่ายรูปหน่อยๆ”

“อ๋องว่าอะไรนะ ผู้หญิงคนนี้น่ะเหรอเป็นเมียอ๋อง แล้วอ๋องแต่งงานตอนไหน เมื่อไหร่ ทำไมป้าไม่เห็นรู้เรื่องเลย” “ใช่ครับ ภรรยาของผมชื่อปรางครับ” ธัชธรรม์บอกย้ำ “เราแค่จดทะเบียนสมรสกันก่อนครับ รอฤกษ์ยามงามดีแล้วจึงจัดงานแต่งงานครับคุณป้า”

เค้าย้อนถามแววตาพราวระยับ อย่างมีความสุข "จะเป็นเมียพี่ก็ต้องแต่งกับพี่ " มือหนาจับมือเธอขึ้นมา สอดแหวนเพชรเม็ดใหญ่ลงไปที่นิ้ว แล้วจูบเบาๆ "เเต่งกับพี่นะ''

"ใช่ มันแต่งงานแล้ว น่าจะเพิ่งไม่กี่ปีมั้ง พี่จำไม่ได้แน่ชัด แต่ที่แน่ๆ คือมันแต่งงานกับแม่ม่ายลูกติด เมียมันเป็นหมอเสริมความงาม" หญิงสาวเบิกตากว้าง "อ๋อ ภรรยาเป็นแม่ม่ายนี่เอง" เธอพยักหน้าเบาๆ "เมียเป็นหมอเสริมความงามเหรอคะ? งั้นต้องสวยมากแน่ๆ เลย"

น้ำตาหญิงสาวไหลอาบแก้มและร้องไห้ราวกับฟ้ากำลังถล่มลงตรงหน้า สาริศากอดพิชชาแน่นอย่างไร้ที่พึ่ง เธอเองก็ไม่อาจกลับไปแก้ไขอดีตของตนเองได้ เธอไม่เคยอยากเป็นนางแบบถ่ายภาพวาบหวิวแต่เพราะความจำเป็นต้องใช้เงินรักษาตัว “พิชชา...ฉัน...แต่งงานกับใครไม่ได้หรอก” “เธอว่าอะไรนะร ิต้า” “อุบัติเหตุครั้งนั้น...หมอบอกว่า...ฉันอาจจะมีลูกไม่ได้...” สาริศาเอ่ยความจริงที่เก็บไว้มานาน “ฉันเลยไม่คิดจะแต่งงานกับใครหรือรักใครอีก”

เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ ผู้หญิงคนนี้ทำลายชีวิตเขา ทำให้เขาพลาดที่จะได้แต่งงานกับคนที่เขารัก และต้องมาแต่งกับเธอแทน เขาควรจะดีใจสิถึงจะถูก ดีใจที่เธอออกไปจากชีวิตเขาเสียที “ชา” กันตยศที่ลงจากรถมาส่งเสียงเรียก พร้อมสาวเท้าเดินเข้ามาหา ชายหนุ่มยกมือไหว้อดีตสามีของเพื่อน เพร าะยังมีความเคารพเขาในฐานะรุ่นพี่หลงเหลืออยู่

ปกติภคมณแต่งตัวยังไงก็สวยอยู่แล้ว พอสวมเดรสขาวผูกโบว์ที่ไหล่ อวดเนินอกขาวอวบอิ่มเบาๆ แต่งหน้าหวานๆ ดัดผมยาวเป็นลอนใหญ่ แล้วมัดครึ่งหัวเพื่อติดผ้าคลุมผมเจ้าสาวแบบยาวถึงกลางหลังอย่างนี้ ยิ่งดูสวยขึ้นจับตา “วันนี้แกสวยมากจริงๆ พาย” ประวีร์เอ่ยเสริม “สวยแ บบน่าเอาเป็นเมีย น่าเอาเป็นแม่ของลูกที่สุดเลย”

ตึกตัก! “ไม่ว่าเธอจะเคยเป็นใคร ตอนนี้เธอเป็นเมียของฉันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ไม่ว่าแม่ของเธอหรือใครก็แย่งเธอไปจากฉันไม่ได้”