มนุษย์ต่างดาว Novels & Stories

พอไฟที่หม้อหุงข้าวเปลี่ยน เธอก็ตักข้าวใส่จานแล้วเรียกชายหนุ่มมากิน ไคเปอร์นั้งกินอย่างไม่แสดงสีหน้าอะไรจนหญิงสาวต้องถามขึ้น "ถูกปากมั้ย?" "กินได้"ชายหนุ่มตอบเรียบๆแล้วก็ตักข้าวกินต่อ "คุณไม่ใช้มนุษย์ใช้มั้ย?" "อื่อ..จะเรียกว่ามนุษย์ต่างดาวก็ได้มั้ง เพราะผมมาจากดาวดวงอื่น"

ที่เย็นชาและพร้อมจะลบทุกสิ่งที่ผิดแผกไปจากสมการของมัน มาลินทรุดตัวลงกับพื้น ผิวหนังของนางรู้สึกแสบร้อนเพียงแค่อยู่ในรัศมีแสงของมัน "นี่หรือคือพระเจ้า... มันไม่ได้ดูเหมือนผู้สร้างเลย แต่มันเหมือน... สัตว์ประหลาดจากต่างดาวที่ตกลงมากลืนกินโลกใบนี้"

จู่ ๆ ขอบฟ้าก็ชวนคุยทำลายความเงียบ เธอซุกตัวลงดั่งนกน้อยหลงทาง ใจหมดแรงจะขัดขืนอ่อนเพลียจากการเดินทางและต้องการเพียงหลับตา แผงอกด้านหลังกระเพื่อมไหวก่อนคลื่นเสียงต่ำทุ้มค่อยเอ่ยขึ้น จนเธอสะท้าน “หมายถึงพวกมนุษย์ต่างดาวงั้นเหรอ”

ที่ไม่มีวันจางหาย เขานั่งลงบนแคร่ไม้ไม้เดิมที่ธันวาเคยนั่ง หลับตาลง และปล่อยให้จิตใจหลอมรวมกับความยิ่งใหญ่ของจักรวาล ในห้วงเวลานั้น เขาเห็นภาพอนาคตที่ไกลกว่านั้นอีก มนุษยชาติกำลังเตรียมพร้อมที่จะออกเดินทางไปสู่ดวงดาวต่างๆ ไม่ใช่ด้วยยานอวกาศที่สร้างจากเหล็กกล้า แต่ด้ว ยการขยายจิตสำนึกจนสามารถเดินทางข้ามผ่านมิติได้ สิ่งที่พวกเขาจะนำไปแจกจ่ายในจักรวาลนั้นไม่ใช่เทคโนโลยีที่ทรงพลัง แต่คือ "ดอกแก้วแห่งความเมตตา"

“แซนด์ว่าต้องมีค่ะ เพราะเรายังเป็นสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ ที่อยู่ตรงนี้เลย มันจะต้องมีอีกหลายจักรวาล และบนดวงดาวเหล่านั้นต้องมีผู้คนแบบเรา” “แล้วแซนด์คิดว่า หน้าตาของมนุษย์ต่างดาวจะเหมือนเราไหม” “ก็ไม่รู้สิคะ ดูหนังจนติดตาไปแล้ว ว่ามนุษย์ต่างดาว ต้องตาโต ๆ หัวโต ๆ แ ละก็มีรูปร่างเหมือนกับอีทีแบบนั้น”