มนุษย์ต่างดาว Novels & Stories

ทุกคนเงียบ เพราะนี่คือสิ่งที่พวกเขาเริ่มเข้าใจแล้ว สิ่งที่กำลังมาจากอีกมิติ ไม่ใช่เหตุการณ์ผิดปกติ แต่มันเป็นส่วนหนึ่งของจักรวาลที่ใหญ่กว่าที่มนุษย์เคยรู้จัก อธิปพูดต่อ "สิ่งที่เราค้นพบไม่ได้เป็นเพียงสิ่งมีชีวิตต่างดาว" "มันคือสิ่งมีชีวิตที่วิวัฒนาการไปไกลเกินกว่ารูปแบบช ีวิตของเรา"

มองพาลจะแตกซะให้ได้ “ฮึ่ย! คุณนี่มันเหนือคำบรรยายจริงๆ ถึงได้คิดแต่ละอย่างที่คนอื่นเขาไม่คิดกัน ยัยมนุษย์ต่างดาว ผู้ชายบนดาวของคุณมันสูญพันธุ์ไปหมดแล้วรึยังไง ถึงได้โผล่มาที่โลกมนุษย์นี่ได้น่ะห๊า” เมื่อไม่รู้จะสรรหาประโยคไหนที่เหมาะกับคนอย่างเธอ จิโอวา โน่จึงพูดออกไปแบบนี้ เล่นเอามาร์โก้ได้ยินเข้าถึงกับผวา เฮือก! ไปอีกคนแล้วเจ้านายกู โฮ! คิดได้ไง มนุษย์ต่างดาว พอกันทั้งคู่เลยครับ หรือว่ามนุษย์ต่างดาวกำลังจะยึดครองโลกแล้ว อ๊าก! นี่กูกำลังจะบ้าไปอีกคนแล้วใช่ไหม ฮือ! นี่มันโรคติดต่อร้ายแรงชัดๆ

เอ่ยบอกก็ส่งยิ้มให้เขา ต่างคนก็ต่างเข้ามาเพิ่มเติมเต็มส่วนที่อีกฝ่ายยังขาด แม้เรื่องราวบางครั้งจะเป็นเพียงเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แต่ถ้ามองให้มันมีความสุขพวกเขาก็ยิ้มได้ เย็นนั้นดาวฤกษ์พาราตรีดาวไปดินเนอร์ โดยเลือกจองโต๊ะที่เป็นรูฟท็อปเพื่อจะได้ชมวิวของกรุงเทพฯ ย ามค่ำคืนได้ โลกมันกลมหรืออย่างไรเพราะที่นั่นดาวฤกษ์บังเอิญได้เจอเพื่อนเข้า ซึ่งเธอก็สวยเด่นกว่าใครจนราตรีดาวอดไม่ได้ที่จะก้มมองตัวเอง

ลี่เหยียนหยัน “ก็อาจจะเป็นไปได้” “ฉันก็คิดเหมือนกันว่าคุณเป็นมนุษย์ต่างดาวมาจากนอกโลก” บทสนทนาอันเคร่งเครียดเปลี่ยนมาเป็นผ่อนคลายเสียอย่างนั้น

ปในใต้โซฟา “มันเร็วมาก พวกเรานอนอยู่ จู่ ๆ ทีวีก็เปิดดังลั่น ประธานาธิบดีแจ้งข่าวด้วยตัวเอง แต่ทีวีมันเปิดเองได้ยังไง...(“ป้า!”) อ้อ จากนั้นเราก็ได้ยินเสียงระเบิดอะไรไม่รู้ มียานบินทรงแปลก ๆ บินผ่านด้วย เห็นว่าแถบอื่นโดนยิงจนตึกถล่มเลย มันเป็นลำแสง ทีแรกพวกเราน� �กว่ามีมนุษย์ต่างดาวบุกเข้ามา”

ชูเท็นโดจิยกมือขึ้นเป็นการส่งสัญญาณให้ทุกคนหยุด ลายได้กลิ่นบางอย่าง เขารีบกลายร่างทันที อิบารากิโดจิ ตั้งท่าเตรียมพร้อม ยังไม่ทันไรก็มีกลุ่มอมนุษย์กลุ่มใหญ่ปรากฏตัวขึ้นพวกมัน มีร่างกายท่อนบนเป็นมนุษย์มีรูปร่างกำยำ หน้าตาดุดัน มีเขี้ยวและร่างท่อนล่างเป็นนกมีปีกท ี่เอว มีขาแบบนกมีกรงเล็บ

แต่ถ้าเรียกเป็นซวยจนได้ทะลุรูหนอนมาที่นี่ก็ไม่แน่ ‘ขอบคุณครับย่า’ { เนื่องจากนายท่านเป็นมนุษย์ดาวโลกคนเดียวที่เดินทางมาถึงที่ดาวอความารีน ระบบกาแล็กซีแห่งชีวิตได้มอบกล่องของขวัญต้อนรับชาวโลก ระดับเงิน ให้แก่นายท่าน 4 กล่อง ยอมรับหรือไม่ } เซนมองหน้าจอที่มีกล่องของขวัญ 3 มิติลอยตรงหน้า หากสายตากลับไม่ได้จับจ้องอยู่ที่หน้าจอโฮโลแกรมแม้แต่น้อย

แล้วพอพูดเรื่องระหว่างสองโลกขึ้นมา มันก็พลอยทำให้อลิซนึกถึงสามัญสำนึกบางอย่างขึ้นมาได้ไปด้วย “อีแบบนี้... ก็แสดงว่าพวกเธอเป็นมนุษย์ต่างดาวกันอ่ะดิ!” ถึงไอ้ที่พูดออกมามันจะเป็นเรื่องไร้สาระก็เถอะ

อาเฟิงที่ยืนอยู่ข้างๆ เหลือบมองเธอ ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ แต่สุดท้ายก็เล่นด้วย เขากอดอกแล้วพูดเสียงเรียบ “หรือว่า…” อาเฟิงหยุดเล็กน้อยก่อนพูดต่อ “…แกเป็นมนุษย์ต่างดาว!” ลี่อินหัวเราะคิกทันที ซินเหยานิ่งอยู่ครู่หนึ่งราวกับกำลังประมวลผลคำพูดของเด็กๆ ก่อนจะถอนหายใจเง ียบๆ เธอเริ่มสงสัยจริงๆ ว่า เธอปล่อยให้เด็กสองคนนี้เล่นโซเชียลมากเกินไปหรือเปล่า

แวซายพึมพำ “ปีละพันล้าน…มันต้องเป็นใครวะ” โรมกระแทกเสียง “กูว่า…ไม่ใช่คนไทย” เรย์หัวเราะหยัน ๆ “มนุษย์ต่างดาวมะ?” “สัตว์เรย์! ไปถูบ้านไกล ๆ ตีนเลยไป๊!” โรมแหวขึ้นเสียงดัง