พรหมลิขิ Novels & Stories

น้อยคนนักที่จะรู้ว่ามะขวิดคือชื่อเล่นของศิศิราที่มีแต่แม่เท่านั้นที่เรียก แต่ด้วยความสนิทกันมาหลายปี พริมรตาจึงดูคุ้นเคยกับชื่อนี้ดี “เอ่อ…” พริมรตาอึกอัก พยายามนึกหาคำตอบที่จะพอช่วยเพื่อนให้พ้นจากพายุทอร์นาโดลูกนี้ได้ แต่แล้วดูเหมือนความพยายามเธอจะล้มเหลว เมื่ อดันมีตัวเร่งปฏิกิริยาให้พายุโหมกระหน่ำเร็วขึ้น

เธอเปิดมือถือค้นหาคำว่า 'ฮ่องเต้จ้าวจิ้งเทียน' ฮ่องเต้จ้าวจิ้งเทียน ครองราชสมบัติเจ็ดสิบปี มีฮองเฮานามว่าหลิวลี่เซียน มีพระโอรสสามพระองค์ ทรงเป็นฮ่องเต้ที่ฉลาดปราดเปรื่อง น้ำพระทัยกว้างขวาง และรักทะนุถนอมหลิวฮองเฮาเป็นอย่างมาก ไม่แต่งตั้งสนมอื่นเพิ่มแม้แต่อ งค์เดียว จ้าวชิงชิงอ่านเนื้อหาที่เขียนเอาไว้ ก่อนที่น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าจะไหลลงมา นางไม่ได้ฝันไป เขามีตัวตนอยู่จริงๆ

นฤมลพยักหน้าตอบ "สวัสดีค่ะ คุณปริม" ปิ่นลดาเอ่ยทักทายพร้อมกับยกมือไหว้ "สวัสดีจ๊ะ คุณอะไรกัน...เรียกปริมเฉยๆก็ได้ ปริมพึ่งอายุแค่ 20 เองค่ะ" ปริมเอ่ยบอกอย่างเก้อๆกังๆ

พระพายไม่พูดอะไร เมื่อนั่งตัวตรง แล้วหันหน้าไปทาง คนทั้งสี่ "นี่พระพายเมียกูเอง" คิมหันต์เอ่ยบอกทุกคน "คนนี้ไอ้หมอ หมอโปรด และนี่คือเมียมัน ปิ่นลดา" คิมหันต์เอ่ยบอกพระพาย เมื่อแนะนำหมอโปรดกับปิ่นลดา "ส่วนนี้เจ้าบ่าวของงาน ไอ้ธัน และเจ้าสาวหมาดๆ น้องสาวไอ้หมอ ชื่อปริมครับ " แล้วก็หันมาแนะนำทางธันวาต่อ

�อหันมามอง เพื่อนสาวจึงพูดต่อ “เฮียหมิงเป็นชื่อที่เพื่อนๆ รุ่นน้องของเขาเรียกน่ะ เพื่อนในคลาสป.โทของเราเป็นรุ่นน้องของเขา” ญาณินพูดตามที่รู้มาเธอเองก็เคยพบสมิติแค่ผ่านๆ ตามงานสังคม แต่ไม่ได้สนิทสนมเป็นการส่วนตัว เธอรู้แต่ว่าเขาสนิทกับชานนท์ลูกชายเพื่อนแม่และเป็ นเพื่อนในคลาสเดียวกับเธอ

“มิลินท์เสร็จหรือยังลูก” ฉันที่กำลังจัดของอยู่เงยหน้าขึ้นมาจากกระเป๋าก่อนจะรีบวิ่งไปที่ประตูห้อง เออ ทุกคนอาจจะงงๆ ใช่ไหม ว่าฉันคือใคร งั้นขออนุญาตแนะนำตัวนะจ๊ะ สวัสดี ฉัน มิลินท์ ชื่อจริง ธมลวรรณ พงศ์ศิริโชติ เป็นลูกคนโต คุณแม่ชื่อ มิ้ม คุณพ่อชื่อ วาโย อ ะ เริ่มคุ้นกันแล้วใช่อะเปล่า คริคริ หากใครงงๆ ลองไปหาข้อมูลคุณพ่อและคุณแม่ฉันได้นะ (อาจารย์ครับ…ที่รักของผม) คริคริ แล้วรู้ใช่ไหมว่าคุณพ่อฉันคลั่งรักคุณแม่มาก รักลูกเท่าไหนรักคุณแม่มากกว่าหลายเท่ามากๆ

หญิงสาวยืนตัวแข็งทื่อทำอะไรไม่ถูก หัวใจดวงน้อยเต้นโครมครามไม่หยุด หัวใจเธอแทบจะหยุดเต้น มินตราต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆเพื่อเอาออกซิเจนเข้าปอด หญิงสาวรีบผลักเขาออก เป็นไปได้ยังไงเธอเคยบอกกับตัวเองว่า ถ้าพรหมลิขขิตมีจริง ให้เธอเจอเขาอีกครั้ง ครั้งนี้เธอจะเป ิดใจให้เขา และแล้ววันนั้นก็มาถึง ทั้งที่เธอยังไม่ทันได้ตั้งตัวสักนิด

"เดี๋ยวอีกหน่อยเราก็แก่แล้วล่ะ เมื่อไรจะมีหลานให้ตาได้อุ้มกันสักทีเนี่ย" "พริ้มกำลังดูหลานสะใภ้ให้คุณตาอยู่ค่ะ" พริ้มพราวก็คือแม่ของเจ้าสมุทร เจ้าพิภพและเจ้าขา ตอนนี้เจ้าพิภพกำลังศึกษาอยู่ต่างประเทศ และเป็นประเทศเดียวกับที่เจ้าขากำลังจะเดินทางไป ที่ทั้งสามมีชื่ อนำหน้าว่าเจ้า ก็ได้มาจากคุณตาเพราะคุณตาคือเจ้าสัว "เราขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ" โบนัสสะกิดบอกเจ้าขา

ก่อนที่หลินชิวเสียและคนอื่น ๆ จะจากไปไกล พวกเธอถูกใครบางคนขัดขวางไว้ ผู้นำคือหน้าหล่อคนหนึ่ง สวมชุดสีเขียวและเป็นนักดาบ "ห้าสาวงาม โบราณว่าไว้รู้จักกันก็คือพรหมลิขิต เจอกันแล้วทำไมไม่รู้จักกันหน่อย"

"เอ่อ ข้าไม่ได้หมายถึงเจ้า แต่ข้าหมายถึงเจ้ารัชทายาทจอมวายร้ายนั่น" "จิ้นหยางหนอจิ้นหยาง ฟังข้าบ้างเถอะ พรหมลิขิตใครขัดขืนได้บ้าง เหตุใดท่านถึงไม่คิดว่า ทั้งรัชทายาทและฮุ่ยเหออาจจะต้องชะตากันดุจพี่น้องเล่า"