มนุษย์ต่างดาว Novels & Stories

ประโยคสุดท้ายเธอเอ่ยเสียงเบา “แต่ถ้าเป็นเรปทิเลี่ยน มนุษย์ต่างดาวที่มีลักษณะคล้ายกับกิ้งก่า หรือสัตว์เลื้อยคลานจากดาวอื่น ที่แฝงตัวมาเป็นมนุษย์เพื่อปะปนอยู่กับเราในตอนนี้ เป็นเรื่องที่เป็นไปได้มากกว่าอีก” “หึ…หน้าตาพี่ดูเหมือนกิ้งก่าเหรอ?”

ใบหน้าจิ้มลิ้มของคนฟังฉงนใจเมื่อได้ยิน เธอเอียงคอมุ่นคิ้วแล้วส่ายตาไปมาอย่างครุ่นคิด ถ้ามันดีมากแล้วทำไมเป็นไปไม่ได้ล่ะ ในเมื่อความรักมันก็เป็นเรื่องของคนสองคนนี่นา “ทำไมถึงเป็นไปไม่ได้ล่ะ เขาเป็นเอเลี่ยนต่างโลกหรือไง” “ขำจะบ้า เหอะ มนุษย์ต่างดาวน่ะเหรอ แฮะๆ”

ในจักรวาลนี้ นอกจากโลกมนุษย์แล้ว โลกคู่ขนาน ดินแดนลี้ลับ มิติพิศวง มนุษย์ต่างดาว ทุกอย่างที่มนุษย์โลกพูดถึงล้วนมีอยู่จริงในแต่ละห้วงเวลา และสามารถเชื่อมโยงถึงกันได้ด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง แต่จะเป็นวิธีไหนนั้นใครเล่าจะหยั่งรู้

ตอนที่ 1: ความล้มเหลว อวกาศมืดมิด มีดาวเคราะห์สีส้มแดงชื่อ Xylos-4 เป็นฉากหลัง เสียงเครื่องจักรของหุ่นยนต์ดังขึ้นมา เท้าเหล็กขนาดใหญ่เหยียบลงท่ามกลางฝุ่นธุลีของดาวเคราะห์ ยุทธกดไกปืนพลาสม่าของหุ่นรบ จากนั้นยิงจู่โจมอย่างบ้าคลั่ง ลำแสงสีฟ้าพุ่งเข้าใส่สิ่งมีชีว ิตต่างดาวคล้ายแมลงหินยักษ์ที่กำลังบุกเข้าประชิด

เหนือเมืองหลวง เหนือมหาสมุทร เหนือพื้นที่ที่มนุษย์ไม่เคยค้นพบ 17 ปีที่ผ่านมา มนุษย์เชื่อว่าตัวเองสามารถควบคุม Void ได้ พวกเขาสร้างอาวุธ สร้างองค์กร สร้างกองกำลังเพื่อกำจัดสิ่งที่มาจากอีกฝั่ง แต่ในวันนี้... ทุกคนได้รู้ความจริง Void ไม่เคยหายไป มันเพียงแค่รอเวลา

ปุ้น… พี่ปุ้นงั้นเหรอ ไม่ใช่พี่ปืนหรอกเหรอ’ คนตบะแตกถามตัวเองในใจ ลมปราณที่เคยแตกซ่านค่อยๆ กลับมาผสานรวมกันเป็นหนึ่ง แล้วสติสตังที่เริ่มเข้ารูปเข้ารอยก็สั่งให้เธอหันหน้ากลับไปเพื่อที่จะพบว่าคนที่ถูกถองจนจุกพูดไม่ออกนั้นเป็น… “พี่ปุ้น!!!” [1] โทมินจุน ชื่อตัวละครจากซีรีย ์เกาหลีเรื่อง ‘You who come from the star’ ซึ่งเป็นมนุษย์ต่างดาว ...TBC...

งทหารของแต่ละฝ่ายไปอวกาศ หากไม่อยากสู้รบก็มักจะหาข้อยุติด้วยการทำสนธิสัญญาระหว่างดวงดาว ครืด ครืด “วันนี้เจ้านายจะรับอะไรดีครับ” เสียงหุ่นยนต์ทำหน้าที่เสมือนพ่อบ้านแต่ล้ำยิ่งกว่าเพราะถูกสร้างให้มีความคล้ายมนุษย์แม้กระทั่งความคิด มันเดินเข้ามาถามเจ้านายของตนที่กำลังเตรียมต ัวออกไปข้างนอกด้วยท่าทางเร่งรีบ

ไม่ว่าสิ่งปริศนานั่นจะเป็นอะไรฟางเซียนก็ไม่เกรงใจ นางตะโกนใส่มันด้วยความโมโห [มนุษย์อยากมีชีวิตยืนยาว] ระบบตอบ “เออ! แต่พอดีว่าฉันเป็นมนุษย์ต่างดาวจากดาวเนปจูน ฉันจะฆ่าตัวตาย!!” ฟางเซียนกำมีดในมือแน่นและพยายามที่จะกดปลายมีดลงไปแทงหัวใจของตัวเอง แต่มือขอ งนางมันแข็งค้างไม่ยอมขยับตามที่นางต้องการ

บางที…ท่ามกลางฝูงชน อาจมีสิ่งมีชีวิตจากดาวดวงอื่นปะปนอยู่ในสังคม แอบซ่อนอยู่ในมุมที่เรามองข้าม หรือบางที…พวกเขาอาจอยู่ใกล้ จนเราไม่ทันสังเกตก็เป็นได้ ……………………… จบบริบูรณ์ ฝากติดตามภาคต่อไป..ซึ่งจะเป็นเรื่องราวของเด็กแฝด (^人^) .. ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ

เจิ้งเฟิงเยวี่ยหอบหายใจ มองมือตัวเองด้วยความสับสน “นี่เจิ้นเป็นลูกหลานของพวกมนุษย์ต่างดาวหรืออย่างไร?” “เข้าไปคุยกันข้างในเถอะเพคะ ก่อนที่พวกมันจะเปลี่ยนใจลุกขึ้นมากระทืบเรา” จิ้งอวี่รีบดันหลังทุกคนเข้าไปในพีระมิด