มาเฟียร้ายพ่ายรักเด็กเลี้ยง นิยาย & เรื่องราว

เธอหายตัวไปพร้อมตราบาปว่าหนีตามชายชู้ ทิ้งให้เขาเจ็บปวดและเลี้ยงลูกเพียงลำพัง เขารอวันที่จะได้แก้แค้น แต่เมื่อเธอกลับมาคนที่ร้องไห้และเจ็บที่สุด กลับเป็นหัวใจของเขาเอง

โตกว่านี้ก็เท่าแขนกูแล้วนะ "มึงรู้มั้ยว่าเด็กของมาเฟียต้องเลียเก่ง..."

พลอยใสถึงกับกลืนน้ำลายลงคอก่อนจะตอบกลับชายหนุ่มออกไป มาเฟียในจินตนาการที่เธอเคยอ่านมาจากนิยายถูกบรรยายลักษณะชัดเจนให้ชายหนุ่มฟัง “แล้วมาเฟียมีเมียไหม” มุมปากหยักกระตุกยิ้ม ขยับใบหน้าคมเข้าใกล้มากขึ้น

“พี่รักเธอ รักลูก” “หนูก็รักพี่” หญิงสาวกะพริบตาถี่ ๆ กลั้นความร้อนผ่าวที่เอ่อขอบตา "รักลูกเช่นกันค่ะ" - THE END - ใต้อาณัติมาเฟียร้าย

มาเฟียหนุ่มมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักและความปรารถนา เขาพลิกตัวนอนหงายและสลับศีรษะไปทางตรงกันข้ามกับคนรัก “อ้าห์... ใจเย็นสิเมล่อน” เขาครางสะท้านเมื่อวรรษมนใช้ปลายลิ้นกดย้ำลงบนส่วนปลายที่ปริ่มน้ำของเขาอย่างรัวเร็ว

มาเฟียหนุ่มกัดฟันพูดอย่างระงับความกำหนัดที่พลุ่งพล่าน "ดาขอโทษ ที่วันนั้นดาทิ้งแทนไป ดาโง่เองที่ไปหลงคารมผู้ชายคนนั้น เรากลับมารักกันเหมือนเดิมนะแทน กลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตาพ่อแม่ลูก ไหนแทนเคยบอกว่าแทนรักดามาก มากจนไม่อาจจะรักใครได้อีกแล้ว เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะแทน" "พู ดจบแล้วใช่ไหม จบแล้วก็ไสหัวออกไปจากที่นี่ ก่อนที่ฉันจะฆ่าเธอ" มาเฟียหนุ่มบอกเสียงกร้าว "แทนไม่ฆ่าดาหรอก เพราะแทนรักดา"

ดวงตาคมละจากลูกน้องและกลุ่มเพื่อน เพื่อมองใบหน้าของหญิงสาวที่อยู่ใกล้แค่ลมหายใจเข้าออก "คุณลองบอกรักฉันหน่อยสิคะ" "ผมรักคุณ" มาเฟียหนุ่มเอ่ยออกมาอย่างเชื่อฟัง "เย้..ฉันชนะแล้ว" ทันใดนั้นหญิงสาวร่างระหงก็พยายามลุกขึ้น เพราะเธอได้สิ่งที่ต้องการจากผู้ชายคนนี้แล้ว แต่ เขาจะยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ..

ะแล้ว มีอย่างที่ไหน เป็นถึงมาเฟียจอมเย็นชาได้รับฉายาปีศาจในคราบเทพบุตร ต้องมากลัวผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อย่างลลิน อย่าหวังเลย เหอะ ต่อไปนี้ผมจะไม่ใจอ่อนกับลินอีกแล้ว ให้มันรู้ไปสิว่าผมเป็นผัวจะกำราบเมียสุดโหดอย่างหัวหน้าองค์กร fuckไม่ได้ ผมขับรถไปโดยไม่สนใจคนตัวเล็กข้าง ๆ เล ย ยัยตัวแสบมองผมเป็นระยะ ๆ แล้วก็ถอนหายใจ คงอึดอัดล่ะสิ

"เฟยรักยัยข้าวหรือเปล่าหรือแค่ต้องรับผิดชอบในสิ่งที่เกิดขึ้น" "ผมรักขวัญข้าวครับแล้วก็รักเธอมาก รักแบบที่ผู้ชายคนนึงจะรักผู้หญิงคนนึงได้ แม้ที่ผ่านมาผมจะพยายามหลีกเลี่ยงเพราะผมกลัวใจตัวเองแต่ในที่สุดผมก็หนีความจริงไม่พ้นว่าผมรักข้าวมากแค่ไหน ที่ผ่านมาผมคิดว่าผมกับข ้าวเราต่างกันเกินไปไม่ว่าจะอายุ นิสัยใจคอ แต่สุดท้าย.." "สุดท้ายก็แพ้ให้กับความน่ารักของหลานอาใช่มั้ย"

“ขิมว่าขิมกับเขาค่อนข้างต่างกันน่ะ ขิมเป็นคนแค่ครูอนุบาลตัวเล็กๆ เองนะส่วนเขามีธุรกิจใหญ่โตตอนอยู่อิตาลีเขาก็เป็นถึงมาเฟีย” “เป็นมาเฟียเหรอแบบนี้เขาจะโหดหรือเปล่า ลูกตาลเคยได้ยินมาว่ามาเฟียน่ะทั้งโหดทั้งน่ากลัวเลยนะ”