Novel & Cerita มาเฟียร้ายพ่ายรักเด็กเลี้ยง

มาเฟียตัวร้ายทิ้งไป สวมจิตวิญญาณคุณพ่อหุ่นหมีที่ชอบเอาอกเอาใจลูก นี่ละหนา… ผู้ชายที่ว่าร้ายก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับลูกสาวตัวน้อยอยู่ร่ำไป มีลูกสาวคนเดียวก็แบบนี้แหละ ถ้าไม่ให้หลงลูกแล้วจะให้ไปหลงใครกันล่ะ

คอเสื้อถูกเจ้าพ่อมาเฟียกระชาก แววตานิ่งดุที่มองมาอย่างเชือดเฉือนพร้อมที่จะเข่นฆ่าทันทีที่เอ่ยถึงลูกสาวในทางเสีย ๆ แสดงถึงความรักของพ่อที่มีต่อลูกได้เป็นอย่างดี “ลูกสาวกูทำไม?” “หึ” ภูตะวันเหยียดยิ้มเยาะราวกับผู้ชนะ ทั้งที่รู้ว่าการปั่นประสาทเจ้าพ่อมาเฟียไม่เป็นผลดีกับตั วเอง แต่เพื่อความสะใจแล้วไม่มีสิ่งใดต้องกลัว

เธอหายตัวไปพร้อมตราบาปว่าหนีตามชายชู้ ทิ้งให้เขาเจ็บปวดและเลี้ยงลูกเพียงลำพัง เขารอวันที่จะได้แก้แค้น แต่เมื่อเธอกลับมาคนที่ร้องไห้และเจ็บที่สุด กลับเป็นหัวใจของเขาเอง

โตกว่านี้ก็เท่าแขนกูแล้วนะ "มึงรู้มั้ยว่าเด็กของมาเฟียต้องเลียเก่ง..."

พลอยใสถึงกับกลืนน้ำลายลงคอก่อนจะตอบกลับชายหนุ่มออกไป มาเฟียในจินตนาการที่เธอเคยอ่านมาจากนิยายถูกบรรยายลักษณะชัดเจนให้ชายหนุ่มฟัง “แล้วมาเฟียมีเมียไหม” มุมปากหยักกระตุกยิ้ม ขยับใบหน้าคมเข้าใกล้มากขึ้น

�าณ. "อ๊ะ อ๊ะ!!! "ร่างเล็กครางสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อเจ้าแท่งรักของเขามุดเข้าไปภายในกลีบผกางามนั้น ทีละนิด ๆ ทีละน้อยๆ ชายหนุ่มทำทุกอย่างๆ นุ่มนวล เขาถนอมร่างบางนี้สุดกำลัง เขาเกรงว่าถ้าพลีพลามไป เนื้อกลีบงามของหล่อนจะฉีกขาด เพราะความใหญ่โตของมังกรยักษ์ของเขาที่มันพ องตัวเต็มที่..

มาเฟียใหญ่แค่นยิ้มให้กับคำพูดแสนอวดดีของมาเฟียรุ่นลูก ใบหน้าหล่อเหลาในวัยเข้าใกล้เลขหก มองลึกไปยังดวงตาสีรัตติกาล ความเด็ดเดี่ยวมั่นคงที่แสดงออกมาทำให้เขายอมแพ้ “ก็ไปสิ แกคิดว่าฉันเห็นมิรินเป็นแบบนั้นแล้วฉันทนได้หรือไง” เขาเองก็เป็นพ่อคนหนึ่ง เห็นลูกสาวร้องไ ห้เพราะแหลกสลายไปถึงสองครั้งสองครา แต่นั่นก็เพราะต้องการรักษาชีวิตลูก “ฉันยืนขวางแกอยู่หรือไง”

มาเฟียหนุ่มมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักและความปรารถนา เขาพลิกตัวนอนหงายและสลับศีรษะไปทางตรงกันข้ามกับคนรัก “อ้าห์... ใจเย็นสิเมล่อน” เขาครางสะท้านเมื่อวรรษมนใช้ปลายลิ้นกดย้ำลงบนส่วนปลายที่ปริ่มน้ำของเขาอย่างรัวเร็ว

มาเฟียหนุ่มกัดฟันพูดอย่างระงับความกำหนัดที่พลุ่งพล่าน "ดาขอโทษ ที่วันนั้นดาทิ้งแทนไป ดาโง่เองที่ไปหลงคารมผู้ชายคนนั้น เรากลับมารักกันเหมือนเดิมนะแทน กลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตาพ่อแม่ลูก ไหนแทนเคยบอกว่าแทนรักดามาก มากจนไม่อาจจะรักใครได้อีกแล้ว เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะแทน" "พู ดจบแล้วใช่ไหม จบแล้วก็ไสหัวออกไปจากที่นี่ ก่อนที่ฉันจะฆ่าเธอ" มาเฟียหนุ่มบอกเสียงกร้าว "แทนไม่ฆ่าดาหรอก เพราะแทนรักดา"

ดวงตาคมละจากลูกน้องและกลุ่มเพื่อน เพื่อมองใบหน้าของหญิงสาวที่อยู่ใกล้แค่ลมหายใจเข้าออก "คุณลองบอกรักฉันหน่อยสิคะ" "ผมรักคุณ" มาเฟียหนุ่มเอ่ยออกมาอย่างเชื่อฟัง "เย้..ฉันชนะแล้ว" ทันใดนั้นหญิงสาวร่างระหงก็พยายามลุกขึ้น เพราะเธอได้สิ่งที่ต้องการจากผู้ชายคนนี้แล้ว แต่ เขาจะยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ..