ย้อนเวลามาตำแซ่บ Novels & Stories

“เอ่อ… พ่ะย่ะค่ะ” “อากาศหนาว ๆ เช่นนี้… หากว่าส่งโสมชั้นดีกับขิงต้นฤดูหนาวไปให้ เจ้าคิดว่านางจะ… ส่งคืนมาเหมือนของขวัญครั้งก่อนหรือไม่” ตันฉินยืนนึกอยู่พักใหญ่กว่าจะเข้าใจที่ท่านอ๋องทรงตรัส

รสชาติอาหารก็ เค็ม หวาน มีเท่านี้จริง ๆ ถ้าให้ฉันมาอยู่ ฉันอยู่ไม่ได้แน่ คิดถึงส้มตำ คิดถึงปลาร้า พอเที่ยวเสร็จก็กลับห้องนอน อิหมอเซียนมากแผนที่แทบไม่ต้องกาง นางบอกว่า นางมาไหว้แม่ทุกปี ตอนอกหักจากฉัน อุ๊ย! พูดได้เต็มปาก คือฉันเทนางรอบล่าสุด นางก็มาไหว้แม่นะจ้ะ

ซูเซียวไม่อยากจะเชื่อเลยว่านางจะได้ย้อนเวลากลับมาจริงๆ แถมยังย้อนกลับมาก่อนงานเลี้ยงที่นางจะได้พบกับกัวเจียอีอีก ช่างดีจริงๆ ความแค้นของชาติที่แล้วที่นางได้รับนางจะต้องส่งคืนให้กับทุกคนที่ทำร้ายนางอย่างแน่นอน "ข้าละเห็นเจ้าป่วยแล้วหัวใจของคนเป็นแม่อย่างข้าแทบจะสลาย เจ้ารั กษาตัวให้ดีเอาไว้หายดีเมื่อไรข้าจะได้เชิญร้านเสื้อมาตัดชุดให้กับเจ้าใส่ไปงานเลี้ยง" จางซื่อเอ่ยบอกพร้อมกับเดินเข้าไปจับมือของซูเซียวด้วยความรักใคร่

เมนูนี้ทำให้เขานึกถึงอดีตที่ผ่านมา ห้าปีแล้วที่ไลลาจากเขาไป ทำให้เขาไม่อยากทำอะไร ระหกระเหินเหมือนคนจรท่องเที่ยวไปทั่ว เป็น vagabond ร่อนเร่ไร้จุดหมายเพราะไม่อยากกลับบ้าน มีครั้งนี้ที่เขากลับมาช่วงเทศกาลแครมปุส “ส้มตำ... กินได้ทุกมื้อที่เมืองไทย” อิงดาวกล่าวลอยๆ เธอเห็นแวว ตาของเขาเศร้าสร้อย

Turnin’ back the time, (ย้อนเวลากลับไป) Back when you were mine (all mine) (กลับไปยังตอนที่เธอยังเป็นของฉัน) ” อยากย้อนเวลา อยากกลับไปช่วงเวลาเหล่านั้น อยากที่จะมีเขาอยู่ข้างๆ อยากให้เธอ... ยังเป็นของฉัน.... “So this is heartache? (นี่คือความเสียใจใช่มั้ย?)

Torch "ทำไมยังไม่มาอีกวะ"ผมพึมพำอย่างไม่สบอารมณ์เมื่อยังไม่เห็นคนตัวเล็กกลับเข้ามา

เซี่ยอวิ๋นซือตอบพลางหัวเราะ ความทรงจำในวัยเยาว์ที่ได้คลุกคลีอยู่กับแปลงสมุนไพรของแม่หวนกลับคืนมาอย่างชัดเจน หลี่หานมองรอยยิ้มที่มีความสุขของภรรยาแล้วก็รู้สึกอบอุ่นใจไปด้วย เขาก้มลงพิจารณาสมุนไพรต้นตังกุยอีกครั้งอย่างสนใจ กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของมันชวนให้รู้สึกผ ่อนคลาย

Basic_P : ไม่เป็นไรครับ เรามีเวลาทบทวนความจำทั้งคืน BoonPA : เดี๋ยวบอกให้พอลรีบเหยียบคันเร่ง Basic_P : ใจเย็น ๆ ครับ ผมน่าจะถึงช้ากว่าบุญ BoonPA : เย็นไม่ไหวแล้วค่ะ Basic_P : ทำไมไม่ไหวครับ ร้อนเหรอ BoonPA : มากค่ะ รีบมานะคะ บุญจะรอ Basic_P : ครับ อาบน้ำรอเลย ขอหอม ๆ

Thyme : คุณเครื่องดีเลย์นะ ไม่รู้ว่าจะได้ออกกี่โมง คนสวยชื่อกล้วย : ค่ะ Thyme : อยากเจอคุณแล้ว ผมน่าจะพาคุณมาด้วย คนสวยชื่อกล้วย : สติกเกอร์มองบน Thyme : รอผมอยู่หรือเปล่า คนสวยชื่อกล้วย : เปล๊า! Thyme : รู้ว่าคิดถึงจะรีบกลับนะครับ มีของฝากคุณเพียบรับรองคุณต้องชอบ

ใบข้าวไม่ละสายตาไปไหนเพราะอยากได้คำตอบ เพราะฉะนั้นเธอจึงเห็นแววตาเศร้าหมองยิ่งกว่าตอนพูดถึงพี่สาวของเขา อะไรทำให้เขาดูเศร้าได้ขนาดนั้น เห็นแบบนั้นแล้วปวดแปลบในใจสุดๆเลย “อือ ทำไม?” “แล้ว ทำไมฉันถึงจำไม่ได้เหมือนนายล่ะ นายย้อนกลับมาตอนอายุเท่าไหร่กันแน่?” “ไม่รู้ สิ เธอรู้อะไรเกี่ยวกับการข้ามเวลาบ้างล่ะ?”