ย้อนเวลามาตำแซ่บ Novels & Stories

วันไหน นัดมา กูขอปรับเวลานอนก่อน Namnom : ทีเรื่องนี้ตอบเร็ว Jazzy : แน่นอน คุณป้ากลับมาเปิดร้านแล้วถือว่าแต้มบุญของกูกำลังทำงาน Namnom : แต้มบุญมึงสูงอยู่แล้วค่ะ

ไท่หลาง “ท่านแม่ ท่านแม่ๆๆๆๆ ลูกกลับมาแล้ว” ไท่ซาน “หลางเอ๋อร์ ซานเอ๋อร์ กลับมาแล้วหรือ” “ขอรับ พวกข้ากลับมาแล้ว ท่านยายทำขนมให้ข้ากินด้วย” ไท่ซาน

หยางเชวียน “ขอบใจทุกคนมากนะ พวกเรากลับกันเถอะ วันหลังค่อยมาใหม่ ตอนนี้กลับไปดูหลุมดักปลาของพวกเราได้แล้วล่ะ”

โคตรปวดหัว การกลับมาเยือนถิ่นเก่าอีกครั้งกลับมายืนไอ้ตรงถนนสายเก่าเส้นนี้ที่ถูกปล่อยรกร้างห่างสายตาผู้คนเมื่อก่อนที่ยังอาศัยอยู่ที่นี้มักเป็นที่โปรดมัวสุ่มเรื่องเลวๆ กับพวกเพื่อนและวันนี้ก็คงไม่ต่างกัน “เฮ้อ...” “คิดถึงเมีย?” “เออดิคนอย่างมึงจะเข้าใจกูเหรอไอ้กวาง มึงมันตัว คนเดียว”

ใบบัว. ตอนนี้คุณๆทุกคนไม่ว่าจะเป็นคุณท่าน คุณเฟื่อง คุณเตอร์ คุณข้างฟ่างกำลังรวมตัวกันอยู่ที่ห้องรับแขกเพื่อรอต้อนรับคุณปกรณ์เพราะวันนี้ท่านจะกลับมาพร้อมกับคุณฟิวฉันคิดถึงคุณท่านมากไม่รู้ว่าท่านจะเป็นยังไงบ้าง ตลอดหลายปีที่ผ่านมาฉันได้แต่ภาวนาขอพรสิ่งศักดิ์สิทธิ์ขอให้ท่า นหายดี

เธอพึมพำ "ไม่ต้องขอบคุณหรอก... ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณเธอที่กลับมาหาฉันอีกครั้ง" ปอร์เช่พูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรัก "แล้วตอนนี้... เธออยากจะทำอะไรต่อ?"

เข้มก็ตกใจที่เห็นเพื่อนมาตลาดยามเช้าเหมือนกัน "อืม กูจะทำส้มตำให้เมียกินน่ะ คำแพงบ่นว่าอยากกินส้มตำแซ่บๆ ว่างั้น" "มึงจะตำส้มตำกินเองเลย"

Phupha : เมื่อคืนโคตรมัน Phupha : กูจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่ามีแรงหิ้วสาวกลับมาได้ยังไง Phupha : @Runway @Taipei @LEO ฟื้นยังว่ะ เดี๋ยวส่งรูปเมื่อวานให้ดูเป็นที่ระทึก Phupha : (Sent a picture) Phupha : (Sent a picture) Phupha : (Sent a picture)

I*******m [kebdao_] sent you a message kebdao_ : เราไม่กลับ kebdao_ : เราจะรออยู่หน้าคลับ kebdao_ : จนกว่าแกจะเป็นคนกลับมารับ kebdao_ : ทำไมทำแบบนี้อะ kebdao_ : สีน้ำ

เสียงเรียกหวานหู เหมือนได้ย้อนเวลากลับไปในวันวานอันไกลโพ้น น้ำตาของฉันรื้นขึ้นอย่างโศกเศร้าอาดูร จนมันไหลหยาดหยดลงมา เมื่อฉันเรียกเขากลับไปว่า “หม่าหงอี้ ..เป็นท่านใช่หรือไม่..” **********