ย้อนเวลามาตำแซ่บ Novels & Stories

รศัพท์มือถือขึ้นดูวันเวลา “วันนี้เป็นวันเกิดฉันเหรอ ทำไมย้อนมาเวลานี้ล่ะ” เกาฟางเฟยหย่อนตัวนั่งลงบนที่นอน หยิบคันฉ่องขึ้นมาส่องดูใบหน้าตัวเอง “เจ้าคันฉ่อง ทำไมพาฉันกลับมาในเวลานี้ เจ้าต้องการสื่ออะไร แล้วคนอื่นล่ะ ท่านซื่อเว่ยต้าตี้ พี่จางจิ้ง และเจ้ามารหนุ่มนั่น เจ้าก็ส่ง ทุกคนไปในอดีตของใครของมันแบบนี้เหรอ” คันฉ่องทองแดงไม่แสดงปฏิกิริยาอะไร

บีลีฟที่อยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์จิ้มนิ้วรัวเพื่อหาข้อมูลการย้อนเวลากลับไปยังอดีต รวมถึงตระกูลเก่าแก่ของเมืองอิ๋นตูที่ยังเหลืออยู่ “ถ้าเราท้องเสียแล้วไปเข้าห้องน้ำวัดอีกจะย้อนเวลากลับไปได้มั้ย” เอ๋ยเอ้ยเริ่มรำพึง คิดถึงสามีของตน เพิ่งแต่งงานกันยังไม่ครบหนึ่งอาทิตย์ก็ต้องแยก จากกันเสียแล้ว ไม่รู้ว่าฝูเทียนเหวินจะเป็นอย่างไรบ้าง

หนานซื่อมีสีหน้ามืดครึ้มก่อนจะหันมาหานาง " เยว่เอ๋อ" " ท่านรีบไปเถอะ" " ข้าไปไม่นานจะรีบกลับมา รอข้านะ กลางวันจะกลับมากินข้าวด้วย"

เธอส่งอีโมจิให้รู้ว่าเหนื่อยใจ ที่ฉันตื๊อไม่เลิก "อยากกินอะไร?" มาสถามกลับมา เปลี่ยนเรื่องซะงั้น "อยากกินมาส แต่คงไม่ได้ ไปหาส้มตำกินกัน" "ดีล" "ดีล แปลว่าอะไร?"

ึ้งเกินไป … หัวค่ำวันต่อมา พิสุทธิ์กลับไปเฝ้าข้าวที่เถียงนาไม้หลังน้อยอีกครั้งทันทีที่ก้าวขึ้นบนเรือนกลิ่นหอมเย็นจางๆ ก็ลอยมาแตะจมูก กลิ่นน้ำกามเมื่อคนบนเรือนราวกับยังคงอยู่มันปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบในตัวเขาอย่างรุนแรง ความทรงจำถึงรสสัมผัสจากเมื่อคืนพุ่งเข้ามาจนอยู่ไม ่สุข

หยินฉางเซิงพูด “จำเครื่องมือศักดิ์สิทธิ์ธงสังสารวัฏที่ฉันให้เธอได้ไหม?” ธงสังสารวัฏ? ฉันหยิบธงอันนั้นออกมาจากกระเป๋าและหยินฉางเซิงก็กล่าวว่า “ของสิ่งนี้สามารถย้อนเวลาได้ มันสามารถย้อนเวลากลับไปเมื่อห้านาทีที่แล้วได้ เธอต้องจำไว้นะมันใช้ได้แค่สามครั้งเท่านั้น เพราะ หลังจากสามครั้งธงสังสารวัฏก็จะไม่สามารถย้อนเวลาได้อีกต่อไป”

ตับ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ตับบบบบบบบบบบบบ แคร่ง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ แคร่งงงงงงงงงงงงงงงงงง ตับบบบบบบบบบบบบบ แคร้งงงงงงงงงงงงงงงง “อร้ากกกกกกกกกก มาเรียยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย”

จางหย่งเอากุ้งตัวอย่างจากที่หลืออยู่ในเรือนของเขาใส่ถังไม้มาด้วย เสี่ยวซานเอาถังไม้ใส่น้ำมาเล็กน้อยใส่กุ้งตัวนั้นเอาไว้ จากนั้นจางหย่งและหลิวหงจึงขับเกวียนจากไป “เสี่ยวซานไปตามท่านปู่กับท่านพ่อของเจ้ากลับมาเร็วเข้า” แม่ยายของจางหย่งพึ่งจะได้สติกลับมาหลังจากที่จางหย่ง

อาร์เดลจ้องหน้าเคลย์ตันเขม็ง “แล้ว?” “ถ้าย้อนเวลากลับไปได้กูจะไม่ทำแบบนี้” “แต่เวลามันย้อนไม่ได้ว่ะ” “แล้วมึงจะให้กูทำยังไง” “คุกเข่าขอโทษกู”

เสียงประตูเปิด ยัยนั่นกลับเข้ามาพร้อมถุงขนม “ทานขนมจีบกันไหมคะ ชบาซื้อมาเผื่อด้วยน้า~” "ไม่เป็นไรครับพวกผมจะกลับแล้วยังไงฝากดู