จากคุก...สู่การล้างแค้น Novelas e Histórias

บทที่ 1 ราตรีสุดท้าย ภายในห้องคุมขังที่มืดมนสตรีที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นพระชายากลับต้องถูกจองจำอยู่ในคุกแห่งนี้เพียงเพราะวิบากกรรมของนางในชาติปางก่อน ทำให้นางต้องมาชดใช้ในชาตินี้ กลิ่นห้องขังที่เหม็นอับความชื้นของพื้นห้องทำให้ร่างที่ถูกการโบยตีเป็นแผลเต็มตัว หนาวสั่นจนทน

ความแค้นไม่เคยส่งผลดีต่อใคร มันสร้างแต่ความสูญเสียและความเจ็บปวดอย่างมหันต์ เซวียนซานปล่อยวางความแค้นไม่ได้ จุดจบของเขาคือการถูกไฟแค้นแผดเผาในใจ จนไร้ซึ่งทางออกมาสู่แสงสว่าง

เขาหัวเราะเบาๆราวกับคนเสียสติ หยดน้ำตาไหลปนเลือดบนแก้ม ก่อนที่แววตาจะค่อยๆ แข็งกร้าว แสงสลัวในคุกสะท้อนดวงตาที่เริ่มเปล่งประกายแค้นลึก

ยั่งถึงกันแน่ จากเขาที่เคยค้นหาต้นตอของทุกอย่างด้วยความโมโห กลายเป็นว่า ยุติทุกอย่าง เพราะดันรู้สึกว่ามันช่างเป็นเรื่องที่น่าสงสาร สำหรับหญิงสาวคนนึงที่ถูกระทำและเกิดความเเค้นขึ้นเพราะความรัก จองล้างจ้องผลาญโกรธแค้นข้ามชาติ… ไม่ใช่สิ คริสตัลบอกว่าอายุราวเก้าร้อยปี

ู่ในคุก มารูแอลไม่มีความสุขเลยสักวัน เขาทรมานทั้งกายและใจ และมีอีกหนึ่งความรู้สึกที่ไม่เคยลดเลือนไปจากจิตใจคือ ความแค้น เขาแค้นคนที่ผลักเขาเข้าไปอยู่ในคุก เขานึกถึงคนคนนั้นทุกลมหายใจเข้าออก หมายมั่นตั้งใจว่า หากวันใดได้รับอิสระ วันนั้นเขาจะชำระแค้นที่มันทำไว้อย่างสาส ม ฟรานเซสโก้ เดอมาร์ชีต้องได้รับโทษทัณฑ์ที่ทำไว้กับตน

จิ่วเยว่ซิน คุกเข่าลงกลางความร้อนระอุแห่งลาวา มือนางกำแน่น ดวงตาฉายแววเปลี่ยนไป “ข้า… จะล้างแค้นพวกเขาให้ตระกูลของข้า...” เสียงของนางหนักแน่น ราวกับวิญญาณในร่างได้ถูกปลุกให้ตื่น

กลับกลายเป็นหมาป่าที่รอเวลาขย้ำเหยื่อเช่นนางให้ตายคามือ ยิ่งไปกว่านั้นเขาก็ทำสำเร็จอย่างไร้ข้อกล่าวหาอยู่ดีมีสุขดังเช่นปัจจุบัน ก็ดี การล้างแค้นของนางจะได้จบในคราวเดียว ศัตรูของนางและหลี่ชิงหยาต้องพังพินาศไปพร้อมกัน หากครั้งนี้นางต้องตายเป็นครั้งที่สองก็ไม่เสียใจอีกแล้ว ใ นเมื่อเคยตายมาแล้วครั้งหนึ่งต่อไปยังจะกลัวอะไรได้อีก

ไพรหอมปล่อยโฮออกมา “คนที่ฆ่าประจักรก็โดนจับเข้าคุกเหมือนกัน สองคนผัวเมียนั่นอำพรางศพประจักรเอาไว้ แต่ตำรวจก็ตามสืบจนจับตัวได้” “พี่จักรต้องมาตายเพราะหอม” “ไม่ใช่เพราะหอมหรอกจ้ะ แต่เพราะคนพวกนั้นเลว เพราะเพลิงตัณหาราคะ ไม่รู้ถึงความผิดชอบชั่วดี มีทั้งโลภ ทั้งหลง ไม่แยกแยะถูกผิด”

บทที่ 43 หน้าที่ของคนเป็น ความเจ็บปวดแทงทะลุทรวงอกออกไปด้านหลัง ร่างถูกกระชากไปตามการชักท่อนแขนกลับ เลือดสีแดงสดดั่งกลีบกุหลาบในวันวานไหลทะลัก ชาร์ลีนทรุดลงไปนั่งคุกเข่า มองดูสีแดงที่สดยิ่งกว่าวันอุบัติการณ์หมอกโลหิต สดยิ่งกว่าชีวิตที่เธอพรากไป สดยิ่งกว่าความแค้นในใจเธอ หญิงสาวคลี่ยิ้ม อย่างน้อยชีวิตของเธอก็ไม่ได้มีเพียงความดำมืด “แก้แค้น…โลกใบนี้…” ฆาตกรอันดับที่หก แดนซ์ทูเดธ สิ้นชีพ

“เฮ่อเยี่ยนฉือ ในเมื่อคุณพูดอยู่ตลอดว่ารักฉัน แล้วทำไมตอนที่ ซ่งเฟยเยว่ ใส่ร้ายฉัน คุณถึงไม่สืบหาความจริงให้ชัด? ทำไมถึงยังยอมรับแผนแก้แค้นฉันของซ่งเฟยเยว่? แล้วทำไมไม่บอกความจริงกับฉัน?” “อย่ามาหาข้ออ้าง ฉันเคยให้โอกาสคุณแล้ว ตอนนั้น…ในกองไฟครั้งนั้น ฉันถา มคุณว่าคุณจะกลับมาหาฉันไหม ตอนนั้นฉันคิดไว้แล้วว่า ถ้าคุณหันกลับมาทันที แล้วดึงฉันออกจากกองไฟ ฉันก็จะยกโทษให้คุณ ทุกอย่างที่ผ่านมา ฉันจะไม่ถือสาอีก” “แต่ตอนนั้น…คุณทำยังไงล่ะ”