รวย

ความรักบนความแตกต่าง ระหว่างลูกชาย ‘มหาเศรษฐี’ กับลูกสาว ‘คนรับใช้’ ถึงแม้จะเลิกรากันไป แต่พวกเขาหลีกหนีกันไม่พ้น เพราะพวกเขาได้ฝากหัวใจไว้กับอีกคนเมื่อ 9 ปีก่อน พวกเขาจึงกลับมารักกันอีกครั้งในวันที่เติบโต แต่เพราะชาติกำเนิดของ ‘พิยดา’ ต้อยต่ำ จะวันนี้ หรือวันไหน ‘ความรัก’ จึงเป็นได้แค่ ‘ความลับ’ และนับถอยหลังรอวันเลิกรา

ฟู่หยุนชิงตายแล้วมาเข้าร่างคนที่ชื่อเหมือนกันแต่นิสัยต่างกันคนละขั้ว แล้วคนเย็นชาอย่างเธอกับคนเย็นชาอย่างเขาจะรักกันได้อย่างไร?

จะบ้าตายรายวัน! โดนผู้ชายทิ้งไม่พอ ดันเมาจนโดนเพื่อนท้าให้ไปจูบกับ ‘พี่กาย’ พี่ชายที่เกลียดแสนเกลียด ทีแรกก็กะจะจูบเฉย ๆ แต่ไหงดันมาจบที่คอนโด!

คำชี้แจง สำหรับนักอ่านที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไปค่า นิโคลัส คอสต้า หรือเชฟนิค เชฟหนุ่มสุดฮ็อตวัย 33 ปี เขาหนีมารดาไปใช้ชีวิตอิสระที่เกาะอังกฤษเป็นเวลาหลายปี เพื่อเลี่ยงการถูกจับคู่ให้ จีน่า อัสตัน สาวน้อยวัย 25 ปี หญิงสาวอ่อนหวาน ที่ถูกคุณป้าเดเลียจับจองเอาไว้ให้ลูกชายของท่าน

"เพลง ฮึก ฮึกเพลง" น้ำเสียงสะอื้นด้วยความเจ็บปวดเมื่อเห็นคนที่ตัวเองรักอยู่ในสภาพนี้ "พะ พี่ไทม์เหรอคะ" มือบางลูบไปที่ใบหน้าของชายหนุ่มอย่างสะเปะสะปะ "พี่เองครับ ฮือออ เพลงพี่ขอโทษพี่ขอโทษพี่มันเหี้ยพี่มันเลวเพลงให้อภัยพี่ได้มั้ย" เขาจับมือคนรักแล้วนำมาแนบแก้มที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตา "พี่รู้ได้ยังไงว่าเพลงอยู่ที่นี่" "พี่รู้ได้ยังไงไม่สำคัญ แต่พี่จะพาเพลงไปรักษาต่างประเทศที่นั่นหมอเก่งมากเพลงต้องหาย"

ถ้าจะเล่น ก็เล่นให้สุด เพราะหากหยุด คนคนนั้นจะกลายเป็นเหยื่อที่จะโดนเล่น! เพราะคุณหนูใหญ่ไม่ได้ดุแค่ตา หากการกระทำของเธอก็ดุไม่แพ้กัน...

ลืมตาขึ้นมาก็อยู่ในร่างของฮูหยินแม่ทัพที่มีบุตรชายและบุตรสาวเป็นตัวร้ายในนิยายเรื่องหนึ่ง เพื่อหลีกเลี่ยงโชคชะตาอันเลวร้ายเจียงฉิงฟางจึงต้องพยายามทำทุกวิถีทางไม่ให้เด็กผู้ชั่วร้ายทั้งสามกลายเป็นตัวร้ายเหมือนที่ในนิยายเขียนเอาไว้

“ปิ่น ตื่นมาเถอะนะ พี่ขอโทษพี่ไม่ได้ตั้งใจ” ปากบอกพลางใช้อีกมือหนึ่งลูบศีรษะของปาลิตาอย่างแผ่วเบาราวกับว่ากลัวจะทำหญิงสาวเจ็บตัวอีกครั้ง เวลาผ่านไปไม่นาน นิ้วเรียวของคนป่วยขยับเล็กน้อยทำให้คนที่นั่งกุมมืออยู่รู้สึกตัวขึ้นมา แพรขนตาสวยขยับราวกับปรับสายตาให้คุ้นชินกับความสว่างที่อยู่รอบตัว “ปิ่น เธอฟื้นแล้ว” เขาอย่างดีใจที่หญิงสาวตื่นขึ้นมา แต่ทว่าดวงใจของเขากลับเหี่ยวเฉาเมื่อเห็นสายตาหวานมองมาที่เขาก่อนที่จะเบนออกไปมองที่นอกหน้าต่างเมื่อกับเขาไม่มีตัวตนอย่างไรอย่างนั้น “ปิ่น พี่ขอโทษ คุยกับพี่หน่อยนะ” คนป่วยที่เพิ่งฟื้นขึ้นมาเมื่อครู่ ค่อย ๆ ดึงมือของคนเองกลับเขามาและเอามาวางไว้บนหน้าท้องของตนเอง ราวกับว่ากำลังปกป้องสิ่งมีชีวิตน้อย ๆ เอาไว้ ชายหนุ่มมองการกระทำของคนตัวเล็กที่อยู่บนเตียงอย่างรู้สึกผิดที่เขาขังเธอไว้เช่นนั้น อีกทั้งไม่ฟังเหตุผลของเขาอีก “ปิ่นคุยกับพี่หน่อยเถอะ”

"อาชา" ประธานจอมเจ้าเล่ห์ ส่วน "พอใจ" เป็นผู้ช่วยเลขาจอมพยศ ****** “จะหนีไปไหน” อาชารีบจอดรถดับเครื่องยนต์แล้วเปิดประตูลงมาถามพร้อมกระชากดึงกระเป๋าเดินทางในมือเธอมาถือไว้ทันที “กลับบ้าน” พอใจตอบสั้นๆ แล้วยื่นมือไปหมายจะแย่งกระเป๋าเดินทางตัวเองกลับมา “งั้นก็ไปด้วยกัน บ้านเธอคือบ้านฉันเท่านั้นทูนหัว บอกแล้วไงว่าเธอเป็นเมียฉันพอใจ” พูดจบก็กระชากดึงร่างเล็กเข้ามาปะทะอกแกร่งตัวเองแล้วก็ปล่อยมือจากกระเป๋าเดินทางมารั้งท้ายทอยเธอให้แหงนเงยขึ้นแล้วบดกระแทกจูบปากอวบอิ่มแสนหวานของคนดื้อทันที “อ่ะ อื้อ” มือเล็กทุบตีอกแกร่งคนตัวโตพร้อมกับพยายามบิดเบือนหน้าหนีแต่ก็ยากเหลือเกินเมื่อแรงเขาเยอะกว่า “อ่า เห็นไหมเธอคือของฉันพอใจ ไปกับฉัน” อาชาถอนจูบออกมาเอ่ยย้ำให้คนดื้อจำใส่ใจว่าเขาคือใครและหล่อนคือใครก่อนจะดึงลากเดินเธอไปทางฝั่งนั่งข้างคนขับแล้วเปิดประตูยัดเธอเข้าไปและเปิดประตูหลังโยนกระเป๋าเดินทางเธอตามไปด้วย “อย่าคิดแม้แต่จะหนี ฉันรู้ว่าบ้านเธออยู่ไหนฉันตามถึงที่แน่” เขาขู่หล่อนเมื่อเห็นว่าเธอทำท่าจะเปิดประตูรถหนี และมันได้ผล

โมเน่หญิงสาวที่ผิดหวังในความรักจึงประชดชีวิ ตด้วยการไปนั่งดื่มที่บาร์หรูคนเดียวจึงได้เจอกับดราก้อนมาเฟียหนุ่มที่ทำงานอยู่ที่นั้นในคืนนั้น "รู้จักไหม one night stand ?" "....ทนให้ได้แล้วกันเพราะฉันจะไม่หยุด!"