รักป่วน ๆ ฉบับแม่เลี้ยงเดี่ยว 소설 & 이야기

Single Dad คุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว Writer : Aile'N ตอนที่ 22 "คุณ!! ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!! " ในเช้ามืดของวันใหม่ที่บรรยากาศเย็นสบาย น่าขดตัวนอนหลับอยู่ใต้ผ้าห่มอย่างมีความสุข แต่เสียงเล็กแหลมของใครบางคนบวกแรงเขย่ากำลังรบกวนความสุขสงบนั้นจนคนนอนต้องขยับกายหนี

"ฉันจะให้สิทธิ์ในความเป็นพ่อแล้วนี่ไงที่ผ่านมาการเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวมันก็ไม่ได้แย่บางทีชีวิตนี้ฉันอาจจะไม่ได้อยากมีใครเข้ามาอีกมีแค่ลูกก็ดีอยู่แล้ว" "พี่เป้ยให้โอกาสผมสักครั้งได้ไหมผมเข้าใจพี่แต่ผมอยากให้พี่เข้าใจผมบ้างผมไม่ได้อยากมัดมือชกแต่ผมรักพี่จริงๆ" "คุณแม่คะ คุณแม่ขาทะเลาะกันเหรอคะ"

“ป้ากู่พูดจริงนะคะว่ารักหนูมากกว่าเขาน่ะ แล้วแม่ล่ะคะ ยังรักหนูอยู่มั้ย” “เด็กโง่ หนูเป็นลูกสาวคนเดียวของแม่ ถ้าแม่ไม่รักหนูแล้วแม่จะรักใครล่ะ คิดมากเกินไปแล้วนะลูกน่ะ อิจฉากระทั่งคนแปลกหน้า ฮ่า ฮ่า”

แม่ที่เสียชีวิตไปตั้งแต่เธอเรียนชั้นอนุบาล แล้วปล่อยให้พ่อผู้มีอารมณ์ศิลปินกลายเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยวที่ชอบตัดผมสั้นให้ลูกสาว และซื้อแต่เสื้อผ้าผู้ชายให้ลูกสาวใส่ แต่กลับกรอกหูลูกสาวทุกวันว่าลูกนั้นช่างสวยงามเหมือนดวงดาวบนท้องฟ้า “หนูรู้ค่ะ แต่มัน...” “ทำไมล่ะ หนูคือตัวแท นความรักของพ่อแม่นะ ยาหยีของเรา...ถ้าแม่รู้ว่าหนูไม่ชอบ แม่คงเสียใจแย่ ป่านนี้นอนร้องไห้อยู่บนสวรรค์แล้วววว”

“แล้วแบบไหนล่ะที่แม่อยากได้” “แบบที่รักลูกของแม่จริงๆ ไม่ใช่รักที่เงินของลูกไง” “แค่นั้นเองเหรอ” “ใช่แค่นั้นเอง” “ข้อเดียวของแม่นี่ยากเหมือนกันนะครับ”

“อย่าทำอะไรให้มันเป็นที่เสื่อมเสียเลยนะ ไม่คิดถึงพ่อแม่ก็ช่างเถอะ แต่อ้นควรจะคิดถึงตัวเอง อย่าคิดสั้นๆ เพียงแค่ว่าวันนี้ พรุ่งนี้ พอใจเขา ก็คิดอยากจะไปอยู่กับเขาแล้ว” “มันเป็นเรื่องของความรักนะคะ” “ข้างเดียวด้วยใช่ไหม” เธอแตะบ่าลูกสาวเบาๆ “ถ้าอย่างนั้น แม่ยิ่งไม่เห็นด้ว ย มันก็เหมือนร้องเพลง โดยไม่มีเสียงดนตรีประกอบนั่นแหละ มันยังไม่เป็นบทเพลง ยังไม่ไพเราะ แล้วอ้นก็เป็นผู้หญิง จะทำอะไรลงไปแม่อยากให้คิดถี่ถ้วนเสียก่อน ดูให้แน่ใจว่าอ้นไม่ได้ผลีผลาม รักเขาข้างเดียว แล้วอีกหน่อยก็จะต้องมาฟูมฟายน้ำตา”

“เมียคนที่สอง ไม่ใช่เมียน้อย พ่อฉันมีแม่คนนี้ หลังจากที่แม่แท้ๆ ของฉันตายไปหลายปี เขาเป็นคนรักเดียวใจเดียว ไม่เจ้าชู้เลย” “ถ้าอย่างนั้น เขาก็ไม่ได้รักแม่เลี้ยงของคุณสิ” หญิงสาวหยุดเคี้ยวอาหาร กระพริบตาปริบๆ ตอบไงดี “หรือเขาไม่ได้รักแม่ของคุณ แต่รักแม่เลี้ยงของคุณ”

แม่เลี้ยงเดี่ยวมันไม่ง่ายและเป็นอะไรที่ปณิธานคิดว่าเขาไม่สามารถเข้าใจได้อย่างถ่องแท้ต่อให้เรียนจิตวิทยามาก็เถอะ เขารู้แค่เพียงว่าคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวคือคนที่เก่งมากสามารถเลี้ยงตัวเองและลูกได้โดยไม่ต้องพึ่งพาผู้ชาย เขานับถือคุณแม่ทุกคนมากจริง ๆ “ขอบคุณนะคะคุณชิน” การได้รับกำลัง ใจดี ๆ ก็ทำให้เรายิ้มออกมาได้และอิ่มฟูที่หัวใจอยู่เหมือนกันนะ

"คะรักพ่อกับแม่ที่สุดเลย" ขวัญข้าวกอดพ่อกับแม่ที่เดินมาส่งเธอที่รถ มือของทั้งสองลูบลงที่หัวถุยเบา ๆ อย่างรักและเอ็นดูลูกสาวคนเดียว "ไปเถอะลูกเดี๋ยวจะมืด"

โรสหรือโรสรินทร์ วิภากรณ์ คุณแม่เลี้ยงเดี่ยววัยยี่สิบเจ็ดปีก้มลงกล่าวกับลูกชายตัวน้อยด้วยแววตารักใคร่สุดหัวใจ เป็นเวลากว่าหนึ่งปีแล้ว ที่หญิงสาวตัดสินใจเดินออกมาจากชีวิตของผู้ชายที่หล่อนเคยทุ่มเทความรักและภักดี แต่ไม่เคยได้รับสิ่งใดกลับคืนมา ยกเว้น...