รักสามเส้า

เพราะเหตุผลบางอย่าง เขาจึงมาขอคบกับเธอ แต่เธอไม่รู้เลยว่าเขากำลังหลอกคบเธออยู่

“ฉันแค่เอาเธอเพื่อระบายความใคร่เท่านั้น อย่าเข้าใจผิดคิดว่าฉันจะยอมรับเธอมาเป็นเมีย”

บุษบันเป็นแค่...เหยื่อ หล่อนถูก ผู้ชายสองคนรุมยื้อแย่ง... แต่ละคนเข้ามาในชีวิตเธอ เพราะต้องการแค่...ความสาว เธอถูกด่าจากคนรอบตัวของเขา กลายเป็นอาหารปาก แบบไม่สามารถโต้แย้งได้ ‘เมียเก็บ’ ผู้ชายคนหนึ่งคุยโอ่ ว่าเธอเป็นแค่นั้นสำหรับเขา ‘ผู้หญิงกากี’ คือคำด่าของใครหลายคน รวมทั้งผู้ชายอีกคนหนึ่งด้วย ถึงบุษบันจะจน เธอเป็นแค่หลานสาวคนใช้ในบ้านของคนร่ำรวย แต่เธอก็ไม่ได้อับจน ถึงขนาดต้องยอมลดศักดิ์ศรีทิ้งนี่ หญิงสาวเชิดหน้าสู้ แม้จะถูกรุมประณาม จนวันหนึ่ง ความดีของเธอก็พิสูจน์ให้หลายคนรู้ บางครั้งลมปากของผู้ชายคนหนึ่ง ก็บิดเบือนความจริงได้เหมือนกัน เพราะเขาแค่พูดปดให้ตัวเองดูดี...แต่มันคือหายนะของผู้หญิงคนหนึ่ง...

“มีเหตุผลอะไรที่ผมต้องเลือกคุณ!” หากจำไม่ผิด เด็กคนนี้ไม่ได้มีเชื้อสายเจ้า หล่อนเป็นเพียงหลานสาวของนายปราบลูกหนี้ของเขาเท่านั้น ซึ่งถ้าเทียบกับสิตาแล้ว ผู้หญิงคนนั้นต่างหากที่เขาอยากจะได้ไปเป็นแม่ของลูก

เพราะฝันร้ายที่ตามหลอกหลอนนางในทุกค่ำคืน ฟ่านซีอิ๋งจึงต้องเกาะติดหวังเปลี่ยนใจพี่ชายที่เป็น ‘ต้วนซิ่ว’ ไม่ให้ไปขัดขวางยวนยาง ป้องกันฝันร้ายไม่ให้กลายเป็นจริง แต่เหตุใดสหายของพี่ชายผู้นั้นถึงได้เกาะติดนางกันเล่า ช่างแตกต่างจากในฝันยิ่งนัก .......................... “พี่น่ะเป็นบุรุษถือพรหมจรรย์ ไม่ยุ่งเกี่ยวกับสตรีใด หวังเก็บเอาไว้ให้สตรีที่พึงใจ” เขากล่าวพลางมองนางด้วยสายตาหวานซึ้ง พี่ชาย! ท่านกำลังล่อลวงข้าใช่หรือไม่... นิยายสาย Feel good ไม่เครียดไม่หน่วง เน้นล่อลวง

ความสุขจากสิ่งที่ยื้อแย่งเขามา จะต่างอะไรกับการอยู่บน ‘วิมานเพลิง’ “เพราโพยม” จิตกรสาวมากความสามารถ เส้นทางชีวิตเต็มไปด้วยเกียรติยศและชื่อเสียง มีทุกสิ่งที่ปรารถนา ยกเว้น... ความรัก และเมื่อความรักโบยบินมาพบพาน รักของเธอก็ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ ทว่ากลับถูกโรยด้วยความงดงามของกลีบดอกงิ้วที่ฉาบไว้ด้วยหนามแหลมคม และร้อนแรงราวอยู่ในกองไฟ “ปราณรต์” ช่างภาพหนุ่มรูปหล่อ ความรักของเขา... เหมือนสายลม ที่พร้อมจะพัดพาให้ความเย็นชื่นใจ และโหมกระหน่ำทำลายไม่หลงเหลือ ++ “ผัวก็เหมือนแปรงสีฟัน ของส่วนตัว ต้องใช้คนเดียวเท่านั้น ไม่ใช่ของที่ใครจะยืมไปใช้ชั่วครั้งชั่วคราว แปรงสะอาดหายคันแล้วก็เอามาคืน” “ฉันไม่ได้ต้องการเงินของคุณ! จำเอาไว้! ไม่ต้องมาซื้อผัวฉัน!”

นาง กู้ชิงเยว่ ต้องแต่งให้เขา เว่ยเสวียน เพียงเพื่อให้พี่ชายที่ต้องเดินทางไปสู้ศึกแดนเหนือสบายใจ ด้วยคำสัตย์ของคนสองตระกูล ทั้งสองต้องแต่งงานกัน ทั้งที่เขามีคนรักอยู่แล้ว ในคืนเข้าหอเขาไม่มาหานาง ทั้งนี้ก็เพราะประตูข้างเขารับ หลี่จื่อเว่ย เข้ามาเป็นอนุ ไม่มีใครบอกนางก่อน นางไม่รับรู้สิ่งใด ไม่รู้แม้กระทั่งว่าอนุของเขาผู้นั้นกำลังตั้งครรภ์!!! แม้ไม่มีใจแต่กลับรู้สึกถูกหยามเกียรติ ถึงอย่างนั้นนางกลับเห็นแก่บ้านเมืองยอมกล้ำกลืนเอาไว้แต่เพียงผู้เดียว แม้ในยามที่รู้ว่าบ้านเมืองมีภัย เขากับบิดากำลังมีภัย นางเสี่ยงชีวิตไปส่งข่าวการก่อกบถ กระทั่งได้ร่วมหอกับเขาในที่สุด ทว่า...ในช่วงคับขันเขากลับยังคงเลือกที่จะทอดทิ้งนาง เลือกที่จะช่วยคนรักของเขาเพราะคิดว่าอีกฝ่ายตั้งครรภ์จริงๆ ความเจ็บปวดกลายเป็นเรื่องน่าขบขัน โชคชะตาเล่นตลกกับชีวิต ในขณะที่ล่วงรู้ว่าเขาตามหานางแทบพลิกแผ่นดิน นางเองก็เพิ่งรู้ตัวว่าตั้งครรภ์ กู้ชิงเยว่จะทำเช่นไรดี เพราะทุกครั้งที่คิดจะให้อภัยเขา นางกลับรู้สึกผิดต่อตัวเองอยู่ร่ำไป!!!

ครูหนุ่มที่ฐานะต่างกันกับอาสาวของลูกศิษย์ ที่หัวใจผูกรักใคร่ วาดฝันถึงทางรักที่สวยงาม แต่ทางรักมีอุปสรรค เมื่อเขาโบยบินไปไกลถึงสหรัฐอเมริกาด้วยใจที่บอบช้ำ ดั่งพรหมลิขิตกลั่นแกล้ง รอคอยเพียงเธอ จะตามมาสมทบหัวใจ เหมือนไปให้สุดทางสุดเสน่หา ธันยวีร์

“การนอนกับฉันก็ถือว่าได้ปลดหนี้เหมือนกัน” “ถ้าเธอยอมนอนกับฉันไปจนครบห้าเดือน หนี้ของเธอก็จะหมดทันที แล้วทีนี้เธอก็ออกไปจากบ้านฉันได้เลย” “…” “ถ้าเธอตกลง ฉันจะหาคนใช้ใหม่มาทำแทนเธอ แล้วฉันก็จะให้เธอทำหน้าที่แค่บนเตียงก็พอ” “…”

“ผึ้ง… นี่ลุงจอม” กวินทร์แนะนำภรรยาให้รู้จักกับลุงจอมซึ่งมีศักดิ์เป็นพ่อบุญธรรม “สวัสดีค่ะคุณลุง… ” น้ำผึ้งส่งลูกให้สามีอุ้ม ยกมือไหว้ชายร่างสูงใหญ่ ด้วยเขาเปลือยอก นุ่งเพียงกางเกงขาก๊วย ทำให้เห็นรูปร่างกำยำล่ำสันไปด้วยมัดกล้าม ลายสักรูปพญาเสือโคร่งที่อกยิ่งทำให้ชายผู้นี้ดูขรึมขลัง ใบหน้าหล่อเหลาคมคร้ามสะดุดตา ไม่ว่าจะมองมุมไหนมีความเป็นชายชาตรีในทุกกระเบียดนิ้ว