รักสามเส้า

คุณไม่ต้องห่วงนะคะฉันจะไม่เอาเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนมาเร่งรัดให้คุณแต่งงานกับฉันหรอก” “แล้วถ้าเธอท้องล่ะ” “ท้อง? คุณไม่ได้ป้องกันเหรอคะ” “เธอเร่าร้อนขนาดนั้นฉันจะเอาเวลาไหนไปป้องกัน”

ผู้หญิงคนหนึ่งที่ดันเผลอไปมีความสัมพันธ์กับผู้ชายหลายคน ทั้งเพื่อนบ้าน เพื่อนของพี่ชาย คนที่เคยแอบชอบ เพื่อนสนิท ทุกอย่างทำให้เรื่องมันวุ่นวายขั้นสุด เพราะสุดท้ายเธอก็ต้องเลือกเพียงคนเดียวอยู่ดี

“อย่างน้อยระหว่างทางที่พบเจอเรื่องร้ายก็ยังมีเรื่องดีๆ ซ่อนอยู่ อย่างน้อยในช่วงชีวิตที่อ่อนแอสิ้นหวังหมดกำลังใจก็ยังมีรอยยิ้มสดใสของใครบางคนทำให้รู้สึกดีขึ้น และก็เป็นรอยยิ้มเดียวที่ทำให้หัวใจที่ด้านชากลับมาเห็นคุณค่าของสิ่งที่เรียกว่า"รัก"

"จางเหม่ยอิง" นิติเวชสาวย้อนเวลามาสู่ยุคราชวงศ์ถัง เธอต้องสืบหาฆาตกรที่วางยาพิษร่างเดิม และจางเหม่ยอิงยังต้องเผชิญบทบาทใหม่ในฐานะว่าที่ชายาเอกขององค์ชายผู้ซึ่งเกลียดชังเจ้าของร่างนี้สุดหัวใจ

ลมหายใจร้อนผ่าวของพรนภา รดต้นคอพี่เขยของเธอ ขณะที่ร่างกายแนบชิดกันใต้ผ้าห่มผืนหนา เสียงเครื่องปรับอากาศดังแข่งกับเสียงหอบหายใจแผ่วเบา เธอพยายามยื่นมือไปจับมือพี่เขยไว้แน่น เขาเหลือบตามองน้องเมียด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำขู่กำชับไม่ให้มีเสียงใดๆ เล็ดลอด แต่ริมฝีปากก็ยังคงมอบจูบเร่าร้อนไม่หยุดหย่อน "ฮึก..." เสียงสะอื้นหลุดออกมาจากลำคอของพรนภา เธอสับสนระหว่างความเร่าร้อนกับความกลัวที่จะถูกพี่สาวผู้เป็นที่รักจับได้ว่าเธอกำลังแย่งชิงคนรักของพี่มาครอง

"หมอคิดถึงแก้วแค่นี้เองเหรอคะ" หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงออดอ้อน อินทัชเองก็ไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไป เขามองหน้าหญิงสาวก่อนที่จะเริ่มบรรเลงจุมพิต

รักกันมาก แต่อยู่ด้วยกันไม่ได้ จุดเริ่มต้นของความรักคือความเข้าใจผิด และเมื่อเขารู้แจ้งเห็นชัดด้วยตัวเอง ความเกลียดชังในจิตใจแปรเปลี่ยนเป็นความรัก ที่อยู่บนพื้นฐานของความไม่ถูกต้อง ความรักหลบๆ ซ่อนๆ จึงเกิดขึ้น .......... เธอต้องเลือกระหว่าง ถูกใจกับถูกต้อง และเดินจากเตมินทร์ด้วยใจร้าวราน พร้อมกับสายใยรักระหว่างเขากับเธอ

สรรพคุณของเมียเก็บมันต้องแซ่บถึงใจ ฉันจะต้องรีบหัด จะได้เก่งๆ เผื่อจะได้ทำเป็นอาชีพเวลาที่คุณเบื่อฉันแล้ว ได้...ผมจะสอนคุณเอง สอนให้ทุกท่า ท่าไหนยากจะสอนบ่อย ๆ เธอเป็นอาหารเช้าราคาถูกที่เขาโหยหาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน เขาอยากกลืนเธอทั้งตัวตั้งแต่ที่เห็นหน้าตรงประตูนั่นแล้ว ใบหน้ารั้นนิดๆของหญิงสาวที่ไม่รู้ตัวว่าควรจะดีใจที่คนอย่างเขาเรียกเธอมา...เพราะอันที่จริง ผู้หญิงชนิดเธอนี้ ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะถูกเนื้อต้องตัวเขา ผู้หญิงธรรมดาสามัญที่เป็นแค่เด็กเสิร์ฟในร้านอาหารไทย เขาจูบเธอจนพอใจก็ละจาก ริมฝีปากของทั้งคู่ชุ่มฉ่ำและสั่นระริก “ผมไม่มีเวลามาก มีอะไรต้องทำอีกเยอะเลย” “งั้นก็ไปสิคะ” ไปก่อนที่ความอดทนของเธอจะขาดสะบั้น และอารมณ์จะควบคุมจิตใจ จนเธอไม่สามารถบังคับร่างกายอ่อนปวกเปียกนี้ได้ เพียงแค่เขาคลึงเคล้าเย้าหยอก มันก็ตื่นตระหนกแทบบ้าแล้ว หากคืนนั้นเธอตกเป็นของเขาจริงๆ เธอสุดแสนจะเสียดาย ที่ต้องสูญเสียความสดสาวไป โดยไม่ได้ยลยินความรู้สึกหวามหวิวและน่าตื่นเต้นนี้

เธอเป็นเพียงแม่อุ้มบุญหรือจะสู้แม่ของลูกที่อุ้มรักของเขาได้ ในวันที่เธอท้องใกล้คลอด เขาที่กำลังจะมีลูกอีกคนกับผู้หญิงที่เขารัก! เธอจึงยอมจากลาทั้งหัวใจที่บอบช้ำไม่มีชิ้นดี...

“นมคุณลิลล์ทั้งใหญ่ทั้งสวย… ผิวก็ขาวสุดๆ” คำรณไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน กะซวกดูดจนหัวนมปูดพองแดงเรื่อ “สะ... เสียว... ฮึ่ก… นายดูดแรงจัง” ลิลลี่ร้องคราง คำรณกระตุกยิ้มย่ามใจ รีบกดริมฝีปากให้แพหนวดดกหนาถากครูดโนมเนื้อนุ่มอ่อน ขณะดูดเลียสองเต้าเมามันเหมือนจะกลืนกินหัวนมลงคอ ทำเอาสาวน้อยแสนสวยพริ้มตาเคลิบเคลิ้ม หัวนมแข็งตั้ง ร่างอ่อนระทวย เคลิบเคลิ้มไปกับการเล้าโลมสุดเร่าร้อนของควาญช้างสุดหื่น “เสียวมาก… ไม่ไหวแล้ว” ลิลลี่เอามือผลักศีรษะของคำรณ เขารีบจูบไซ้ ไล้เลื่อนริมฝีปากจูบต่ำลงมาที่หน้าท้องแบนราบของลิลลี่ ก่อนจะวนลิ้นกับหลุมสะดือสวยที่มีลายสักรูปผีเสื้ออยู่ใกล้ๆ “อ๊อย… อูย… ” หญิงสาวร้องคราง ความเสียวสยิวทำให้ท้องของลิลลี่แขม่วเกร็ง ความปั่นป่วนแล่นวาบเข้ามาในช่องท้องเพราะหนวดเคราแข็งทิ่มแทงลงมาไม่ยั้ง “ซี้ด... อูย... ”