รุ่นพี่วิศวะจอมโหดกับรุ่นน้องบริหาร Novels & Stories

ปที่ต่างๆ นั้น 4 คณะต่อ 1 ที่ แล้วคณะบริหารของฉันได้รับรวมกันกับนิเทศน์ศาสตร์ มนุษย์ศาสตร์ และที่มาแปลกแหวกแนวที่สุดคือวิศวะ เพราะปกติทุกปีพี่ๆ บอกว่าคณะฉันจะรับรวมกับ 2 คณะแรกและก็มีอักษรศาสตร์ด้วย แต่ปีนี้ไม่รู้จับกลุ่มยังไงถึงได้วิศวะมารับรวมด้วย นั่นทำให ้คณะฉันค่อนข้างเกร็งเพราะอย่างที่รู้ๆ กันว่าวิศวะนั้นขึ้นชื่อเรื่องรับน้องโหดแค่ไหน โดยเฉพาะเฮดว๊ากอย่างพี่ครามที่เขาลือกันว่าโหดมาก

ฉันถามพลางจับแขนพี่เขาไปด้วย "อืม เพราะปีที่แล้วพวกพี่ก็ถูกรับน้องกับคณะวิศวะเหมือนกัน รุ่นที่แล้วก็โหดไม่แพ้รุ่นนี้เลยละ แต่ได้ยินข่าวแว่วๆ จากเด็กคณะวิศวะลือกันว่ารุ่นนี้โหดยิ่งกว่ารุ่นที่แล้วอีก ออร่าความน่ากลัวมันพุ่งมาก โดยเฉพาะคนที่ดุน้องเมื่อกี้ ถ้าเฮดกับที่ปรึก� �าโหดแล้ว บอกเลยเห็นรองเฮดนิ่งๆ แต่พลังทำลายล้างสูงมาก พี่ถึงได้รีบพาน้องออกมาก่อนไง กลัวเพื่อนๆ จะลำบากไปด้วย" รุ่นพี่ของฉันเล่าไปด้วยทำสีหน้าขยาดกลัวไปด้วย

ทั้งฉันกับซีอาร์ต่างถอนหายใจออกมาพร้อมกันอย่างเบื่อหน่าย เพราะเป็นเรื่องปกติสำหรับสองคนนั้นแล้ว "กรี๊ดดดด!" "อร๊ายยย นั่นใครอ่ะแก" "กรี๊ดดดด! รุ่นพี่วิศวะนี่นา" "เสียงอะไรกันน่ะ" เรนพูดขึ้น

คณะวิศวะที่พวกเธอสองคนได้ยินเพื่อนในคลาสพูดว่ามีรุ่นพี่วิศวะปีสี่กลุ่มหนึ่ง หน้าตาดีและเป็นหนุ่มฮอตทั้งกลุ่ม “ในสามคนนี้กูภาวนาไม่ให้เป็นพี่คนนั้นที่หล่อแต่หน้าโหด แต่ดูเหมือนคำภาวนากูจะไม่เป็นผล”เมื่อหันไปหาพายที่เดินมาหน้าเคาท์เตอร์และส่งยิ้มให้รุ่นพี่ที่มีนาบ อกว่าคือเสือยิ้มยากของคณะวิศวะ

เย้! “น้องเห็นรุ่นพี่คณะวิศวะคนนั้นมั้ยครับ นั่นน่ะ คนที่กำลังมองมาทางนี้พอดี” ว่าแล้วพี่คนเดิมก็ชี้ไปยังลานเกียร์

“พี่ไม่ได้เรียนวิศวะเหมือนน้องครับ พี่เรียนคณะการจัดการโรงแรมครับ” “อ้าวเหรอ ผมนึกว่าพี่เรียนวิศวะเหมือนกัน” “โห!! เรื่องต่างๆ ของพี่ชายลืมไปหมดแล้วมั้งน้องกู” “เปล่านะครับ ผมลืมแค่เรื่องนี้จริงๆ”

****************************** "พี่ครับ.....ขอผมทำมากกว่านี้ได้ไหม" "ผมรอพี่อนุญาตอยู่นะ" ********** นี่คือเรื่องราวของรักข้ามรุ่นสุดยันเดเระ ระหว่าง วิศวะหนุ่มปีหนึ่ง(สุดคลั่งรัก) กับ สาวอักษรศาสตร์ปีสี่ รุ่นน้องหนุ่มที่แอบซ่อนความคลั่งรักเอาไว้ไม่ให้พี่สาวคนสวยรู้ จะสามารถเอาชนะใจรุ่นพี่สาวตัวจิ๋วได้หร ือไม่ เขาจะมีกลยุทธสุดโรคจิต เอ๊ย พิสดารอะไรมามัดใจรุ่นพี่สาวให้อยู่หมัด เชิญติดตามได้ใน วิศวะ ซ่อน(คลั่ง)รัก

"เปล่าค่ะแค่รุ่นพี่ในมหาลัย พี่เขาเรียนวิศวะเหมือนกัน เป็นรุ่นพี่ที่คณะ ช่วยเอมไว้หลายครั้งแล้ว วันนี้ฝนตกก็เลยแวะมาส่งเฉยๆ" แม่เลิกคิ้วทำหน้าเหมือนกำลังจะยิ้มเมื่อฟังลูกสาวพูดจนจบประโยค แต่ก็ยังมองออกอยู่ดีว่าเธอกำลังเขิน เลยแซวไปขยี้ไปอีกรอบ

แต่ไม่ทัน รุ่นพี่วิศวะสองคนมองต่อแบบตาโตขึ้นกว่าเดิม “น้อง…” คนหนึ่งถาม “น้องชื่ออะไร” ต่อรีบตอบ “ต่อครับ” “ต่อ?” อีกคนทวน “น้องคณะอะไร” ต่อกลืนน้ำลาย “ปีหนึ่งครับ…เรียนบริหาร”

ฉันคิดว่าพี่น้ำว้าต้องเป็นขวัญใจของคนในคณะวิศวะแน่นอน เพราะดูจากพวกรุ่นพี่ที่มากันครบแล้วต่างส่งเสียงแซวกันใหญ่เลยแฮะ ทุกคนต่างพูดคุยกันเมื่อรายชื่อของรุ่นพี่แต่ละคนถูกจับด้วยพวกรุ่นน้องอย่างพวกเรา ต่อไปเรื่อยๆ จนมาถึงแถวสุดท้ายก็คือพวกฉันเอง