ล่อลวงรักคุณอามาเฟีย Novels & Stories

‘อยากได้อีก…คืนนี้มาหาฉันที่ห้อง’ เธอจับพวงมาลัยรถแน่นพร้อมกับกัดกลีบปากล่างเบาๆ เมื่อคำพูดตอนนั้นของหมอรวิกรฉายซ้ำในหัวเพื่อย้ำเตือน “ไม่เอาหรอกมีญ่า เขากำลังหลอกล่อเธออยู่นะ” เธอสะบัดไล่ความคิดเหล่านั้นออกไปจากหัว เริ่มสตาร์ตรถแล้วขับออกไปจากลานจอด

“ราฟาเอล ถ้านายรักใครไม่เป็นก็อย่าหวังว่า จะได้รับความรักจากใคร ต่อให้นายได้ตัวฉันไป แล้วบอกว่ารักฉัน นายก็จะไม่มีวันได้รับความรักจากฉัน ถ้านายอยากจะรักฉันฝ่ายเดียวก็ตามใจสิ” “แล้วถ้าฉันทำให้เธอรักฉันล่ะ เธอจะยอมเป็นของฉันไหม” เขายิ้ม นัยน์ตาสีควันบุหรี่พราวระยับ ข ณะยื่นหน้าเข้าชิด “ ลีโอโนร่า แม่สิงห์สาว เธอคิดว่าจะต้านทานเสน่ห์ของมาทาดอร์อย่างฉันได้ไหมล่ะ”

ต่างฝ่ายต่างคือรักแรกของกันและกัน มันคือความรักอย่างไม่มีข้อแม้ ความสัมพันธ์ของทั้งสองอบอวลหอมหวานไปด้วยกลิ่นอายของความรัก "ฉันอยากจะรู้นักว่าคนอย่างแกมีอะไรดี ทำไมถึงได้ผู้ชายหล่อ ๆ อยากคุณวายุไปครอง"น้ำหนาวเอ่ยขึ้นเมื่อตอนนี้ทุกคนกำลังนั่งทานอาหารอยู่ในร้านของม ังกรเพื่อนสนิทของวายุ

ภาพในกระจกยังคงเคลื่อนไหว อาม่าเอื้อมมือไปแตะไหล่อากง ก่อนเอ่ยด้วยเสียงอ่อนโยน ทว่าดวงตาเต็มไปด้วยความเศร้า “ข้าคิดถึงฝนนัก…” ร่างกายของหนิงอวี้เฟยสั่นไหว นางกัดริมฝีปากพลางกลั้นน้ำตาแต่หยาดน้ำใสไหลลงมาเงียบๆ “ข้าก็คิดถึงอาม่า อากงมาก… ข้าไม่ได้ลืมพวกท่านเล ย”

เขาลืมไปแล้ว หรืออาจจะไม่ได้ลืม ฉันนึกถึงเอกสารลับที่ฉันเห็นก่อนหน้านี้ ดอกไม้ที่สวี่จือเซี่ยชอบที่สุด เขียนไว้อย่างชัดเจนว่าคือดอกพุดซ้อน

ช้าๆ “ข้าเชื่อในความบริสุทธิ์ของเจ้า อัมพุ... แม้ก่อนหน้านี้ใจข้าจักหลงในคำลวง แต่ยามนี้ ข้ารู้แล้วว่า ความรักของเจ้าต่อองค์ฟาโรห์บริสุทธิ์เพียงใด” อัมพุชินีนิ่งน้ำตาเอ่อท้นรอบดวงตา

ใบหน้าหล่อเหลาหลับตาเชิดหน้าครางสู้ “ร้ายแล้วรักไหมล่ะ...” อัมทิกาถามพลางเลื่อนมือลงไปบี้อีกข้างที่ยังว่างจากการถูกดูด “อ่าาาห์~อื้มมม~รักที่สุดเลยครับ”

เขาจึงถามขึ้นอีกครั้ง “คุณหนูไอรดา เอลล่า ชาร์ตัน ลูกสาวเพียงคนเดียวของคุณอัลเฟรด ชาร์ตัน มาเฟียอิทธิพลในรัสเซีย” มาร์โก้ไขข้อข้องใจให้อีกฝ่ายได้รู้ว่าเธอเปรียบเสมือนของต้องห้ามสำหรับเขา

เรธไปมองยังดวงตาสวยที่ฉายแววของความเจ็บปวดออกมาได้อย่างชัดเจน “ฉันดูเป็นคนโง่มากเลยใช่ไหม ที่รักคนที่คิดจะทำลายตระกูลตัวเอง นายคงสนุกเลยสิที่เห็นฉันเป็นแบบนี้เรธ ไม่สิ อีรอส ฟาเรนต์ ต่างหาก”

“ข้ารักเจ้าเสียนฉิงเยว่ ดวงจันทร์ดวงน้อยของข้า” “ข้าก็รักท่านโหลวตงอวี้ หยกกลางฤดูหนาวอันเยือกเย็นมั่นคงของข้า ชั่วชีวิตนี้ข้าไม่ต้องการสิ่งใดอีกแล้วนอกจากใช้ชีวิตร่วมกันกับท่านจนผมหงอกขาวไปด้วยกัน”