วันไนท์สแตนด์

ผิดไหมที่ลูกน้องอย่างผมอยากได้เด็กเลี้ยงเสี่ย คนสวยแถมยังเก่งอย่างเธอไม่ควรมาเป็นน้อยใคร แต่มันติดที่ผมเป็นคนปอดแหกแม้จะมองหน้าเธอยังไม่กล้า กระทั่งได้อยู่กับเธอสองต่อสองในรถ เรื่องลับจึงได้เริ่ม...

“คันมากหรือไง หายไปเป็นชั่วโมงคงได้กันไปหลายน้ำแล้วสินะ มันให้ค่าตัวเท่าไหร่ละ น้ำละพัน สองพัน หรือสามพัน! ฉันให้ห้าพัน เอาไหม จะได้ไม่ต้องแจ้นออกนอกบ้านมาเร่ขายตัว!” “คุณภพ! พูดให้ดีๆ นะ เฟื่องไม่ได้ขายตัว!” “ถ้าไม่ได้ขายตัวแล้วสิ่งที่เธอทำตอนนี้มันเรียกว่าอะไร! เธอตอบฉันมาสิเฟื่องลดา ลูกผัวก็มีแล้วยังจะร่านอยากหาความสุขนอกบ้าน ถ้าอยากนักทำไมไม่สะกิดฉันล่ะ ฉันจะสนองให้เอาบุญ!” “เฟื่องเจ็บนะ! จะทำอะไรของคุณ” “ฮึ! ทำอะไรน่ะเหรอ ก็จะช่วยเธอให้หายเสี้ยนไง! หรือได้มาหลายยกแล้วก็เลยไม่มีอารมณ์ แต่ฉันมีนะ มีมากๆ อยากรู้รสชาติเหมือนกันว่าการเอาต่อจากผู้ชายอื่นมันฟินแค่ไหน!”

...เมื่อเธอได้หายไปจากชีวิตของเขา เมื่อ 5 ปีก่อน ...และวันนี้เธอกลับมา...พร้อมกับบ่วงที่ติดมากับเธอ ...แล้วเขาจะทราบหรือไม่ ว่าบ่วงรักที่เขามอบให้เธอในวันนั้น คือเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาเอง..

กันตธีร์ หนุ่มวิศวกรการบิน ตัดสินใจหันหลังให้ธุรกิจของครอบครัว หลังเกิดความขัดแย้งรุนแรงกับบิดาเรื่องสืบทอดกิจการบวกกับปมสูญเสียมารดา จนยอมทิ้งชีวิตสุขสบายเพื่อพิสูจน์เส้นทางที่เขาเลือกเองภายใต้รูปลักษณ์ของพนักงานฝ่ายผลิตมอมแมมในบริษัทผลิตยางรถยนต์ กันตธีร์แฝงตัวอยู่อย่างคนธรรมดาในหอพักแคบๆ โดยไม่มีใครรู้ฐานะที่แท้จริง ทว่าโชคชะตากลับเล่นตลกเมื่อเขาได้พบกับ บัวบุษยา ลูกสาวแสนสวยของประธานบริษัท ความประทับใจตั้งแต่แรกเห็นก่อเกิดเป็นแรงดึงดูดประหลาดที่ผูกพันทั้งคู่ไว้โดยไม่รู้ตัว จุดเปลี่ยนเกิดขึ้นในค่ำคืนหนึ่ง ณ ผับหรู เมื่อความบังเอิญพาให้ทั้งคู่มาพบกันอีกครั้ง กันตธีร์เลือกจะใช้แผนร้ายแกล้งจีบเพื่อนของบัวบุษยาเพื่อทดสอบอารมณ์คนสวย จนกระทั่งถูกเธอประณามด้วยถ้อยคำเผ็ดร้อน แรงโทสะนำไปสู่บทลงโทษที่หอมหวาน... เขาตัดสินใจปิดปากหญิงสาวจอมพยศด้วยจูบที่เร่าร้อน ก่อนจะพาเธอไปสัมผัสตัวตนที่แท้จริง ณ คฤหาสน์หรูในค่ำคืนที่บิดาไม่อยู่ เมื่อความจริงที่ถูกเปิดเผย และความสัมพันธ์ที่ยากจะถอนตัว ความรักถูกขวางกั้นด้วยศักดิ์ศรีของตระกูล บิดาของกันตธีร์สั่งให้เขาลาออก ในขณะที่บัวบุษยากำลังถูกบิดาบังคับให้เข้าพิธีวิวาห์กับชายที่ไม่ได้รักเพื่อกลบเกลื่อนความร้าวฉานระหว่างสองครอบครัว...

หล่อนส่งเสียงครางเบา ๆ แต่ลินินก็ได้ยินชัดเจนเพราะแถวนั้นเงียบเชียบ พ่อเลี้ยงเจตภพค่อย ๆ ไล่ลิ้นตั้งแต่หัวแม่เท้าขาว ๆ ทาเล็บสีแดงของแม่สาวญี่ปุ่นขึ้นไปเรื่อย ๆ บนเรียวขาสวย อูย...ขนาดแอบมองอย่างนี้ยังวูบวาบซะขนาดนี้ ก็ที่เห็นพ่อเลี้ยงเจตภพทำเหมือนค่อย ๆ เร้าอารมณ์แม่สาวหน้าใสให้ร้อนขึ้นเรื่อย ๆ พ่อเลี้ยงหนุ่มใหญ่ไล่ลิ้นขึ้นไปตามเรียวขาจนกระทั่งถึงขาอ่อน

เมื่อองค์หญิงองค์ชายวัยหัดรักถูกส่งออกนอกวัง สำนักศึกษาที่แสนสงบก็เริ่มวุ่นวาย จนต้องส่งพวกเขาไปทำภารกิจข้างนอกแทน (รุ่นลูกของเรื่องข้ามมิติมาเป็นจักรพรรดินีมากรัก)

“ขอโทษด้วยนะคะ ฉันแค่เผลอตัวไปไม่ได้ตั้งใจ” - นภาภัส ( ฟ้าใหม่ )

อย่าเอาใจลงมาเล่น เขาเตือนเธอตั้งแต่ครั้งแรก ไม่มีทางหวั่นไหวให้เขาแน่ เธอบอกตัวเองมาตลอด ทว่ากลายเป็นเขาที่เสพติดเธอจนเหมือนจะลงแดงตายหากวันไหนไม่ได้กอดไม่ได้หอม และกลายเป็นเธอที่เทใจให้เขาจนหมดหน้าตัก!

ก็แค่วันไนต์กับเพื่อนชายคนสนิท ในคืนที่มันเมาเพราะอกหัก แต่พลาดไปนิด เลยได้ยัยหนูน่ารักมาดูต่างหน้า แล้วเพื่อนก็กลับไปคืนดีกับแฟน เธอไม่อยากเป็นตัวปัญหาของเขา จึงบอกทุกคนว่า ป๊ะป๋าของลูกไปสวรรค์แล้ว

ใครจะไปคิดว่าการเดินไปส่งข้าวให้ลูกค้าในวันที่แสนจะธรรมด๊าธรรมดา จะทำให้ฉันบังเอิญได้พบกับเขา… “คุณ! คุณไปโดนอะไรมาคะเนี่ย!” . . • ☆ . ° .• °:. *₊ ° . ☆ ‘เธอโอเคหรือเปล่า~’ น้ำเสียงที่หอบกระเส่าประสานกับจังหวะที่หนักหน่วงในตอนนั้น.. ฉันจำมันได้ดี.. ทั้งที่มันดีขนาดนั้น เขาไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกทรมานสักนิดเเท้ๆ.. ทั้งที่ดีขนาดนั้น.. ทำไมฉันถึงจำเขาไม่ได้! “..ใครใช้ให้พูดแบบนั้นกับครั้งแรกของผู้หญิงกันเล่า! อบอุ่นจนรู้สึกหงุดหงิดเลย!” มิลินควักน้ำล้างหน้าเป็นชุด มันแทบจะเปียกไปทั้งตัว.. ก่อนจะท้าวแขนแล้วมองตัวเองในกระจกบานใหญ่ ‘ช่วยทำ.. ให้แรงกว่านี้ที~ อ๊ะ!’ ‘ลินต้องการ~ จะ จนทนไม่ไหวอยู่เเล้ว~’ “กัดลิ้นตัวเองให้ตายไปเลยไหมมิลิน! กัดให้ตายไปเลย!” ทำตัวแย่ๆ ใส่กันยังจะลืมง่ายซะกว่า.. ที่บอกว่าจำคำพูดฉันได้เนี่ย.. จำประโยคพวกนี้ไปด้วยหรือเปล่านะ!><