วัยรุ่น

เธอก็แค่ดอกไม้ป่าที่เขาคิดจะเด็ดมาชื่นชมชั่วครั้งชั่วคราว ****** สำหรับอารามแล้วหนูให้อาได้ทุกอย่างแม้กระทั่งพรหมจรรย์ของหนู ****** "ทำไมอานอนกับเพื่อนของหนูได้แล้วทำไมถึงไม่ยอมนอนกับหนู" "ก็เพื่อนของหนูเอาทำอาชีพแบบนั้น" "แบบไหน" "เขาขาย" "แต่หนูให้ฟรี" "รู้ตัวไหมว่าพูดอะไรออกมา" "รู้สิคะ สำหรับอารามแล้วหนูให้อาได้ทุกอย่างแม้กระทั่งพรหมจรรย์ของหนู"

"หนู พรุ่งนี้เช้าเราไปจดทะเบียนสมรสกันนะ" เสียงทุ้มเอ่ยบอกคนบนอกพร้อมกับลูบหัวเบา ๆ "ฮะ!" "เฮียพูดว่า พรุ่งนี้เราไปจดทะเบียนสมรสกันนะ " "ขอเหตุผลที่เฮียคิดจะทำแบบนั้นได้มั้ยคะ" หญิงสาวเงยหน้าขึ้นถาม "...เพราะเฮียมั่นใจหนูไง เฮียเลยอยากให้หนูมั่นใจเฮียด้วย" "แล้วถ้าพีชไม่มั่นใจล่ะ??..

เพราะความเมาและใจที่อกหักจนบอบช้ำ ทำให้มนต์นภาเผลอไปมีวันไนท์แสตนกับชายหนุ่มลึกลับเพียงชั่วข้ามคืน แต่ภายหลังกลับพบว่า เขาคือลูกชายเพื่อนแม่และรองประธานสุดโหดที่เธอต้องมาฝึกงานด้วย!

มีนา หญิงสาวธรรมดาที่ชีวิตกำลังจนตรอก ตัดสินใจรับข้อเสนออุ้มบุญจาก คิรัน วิศรุอานนท์ มหาเศรษฐีหน้านิ่งเย็นชา ผู้ประกาศชัดว่าเขาแค่ต้องการลูก ไม่ต้องการความรัก ไม่ต้องการเมีย แต่ตั้งแต่คืนแรกที่เธอเข้าไปอยู่ในบ้านของเขา สัมผัสของคิรันกลับไม่ใช่แค่เรื่องของพันธะชั่วคราว เพราะทุกการจูบ ทุกการแตะต้อง ทุกค่ำคืนที่เขา "ทำการบ้าน" มันเต็มไปด้วยไฟร้อนแรง...และความหวงแหนรุนแรงเกินคำว่าแค่จ้าง มีนาพยายามเตือนใจตัวเองให้ไม่รักเขา แต่คิรันกลับทำทุกอย่างเพื่อมัดเธอไว้ จากหญิงรับจ้าง กลายเป็น "คนของเขา" และจากคนของเขา...กลายเป็น "เมียในหัวใจ" แต่เมื่อคนบางคนไม่ต้องการให้ความรักครั้งนี้สมบูรณ์ เกมอันตรายที่เดิมพันด้วยชีวิตและหัวใจ จึงเริ่มต้นขึ้น คำเตือน: นิยายเรื่องนี้มีฉากรักเร่าร้อนระดับ 20+ พระเอกหวงจัด คลั่งรักเงียบ เอาแต่ใจ และจะไม่มีวันปล่อยเธอให้หลุดมือแม้แต่วินาทีเดียว

ไทเกอร์คลั่งรัก แพรวพราวตามจีบน้ำตาลเพราะตกหลุมรักที่น้ำตาลทำโก๊ะใส่ด้วยการเจอครั้งแรกในลิฟต์แล้วดันบอกรักไทเกอร์เพราะตะลึงในความหล่อ "ขึ้นชั้นไหนครับ" "ฉันรักคุณค่ะ"

มาเฟียผู้กุมอำนาจหลายอาณาจักร ต้องพลิกผันเมื่อพี่ชายบุญธรรมเสียชีวิตอย่างกะทันหัน ทำให้เขาต้องรับ หลานสาวที่ไม่ได้มีความผูกพันทางสายเลือดเข้ามาอยู่ในการปกครอง รักต้องห้ามระหว่างผู้เป็นอา กับหลานสาวผู้บริสุทธิ์ เธอจึงกลายของต้องห้ามที่เขาไม่อาจปฏิเสธ เขาไม่ได้อยากเป็นแค่ผู้ปกครองของเธอ... แต่อยากเป็นเจ้าชีวิตที่พร้อมจะครอบครองเธอได้ทุกเมื่อ

เมื่อความรักมันต้องพังลง 'เพราะตัวของเธอเอง' 'เธอ' ถึงต้องยอม 'เขา' อยู่ร่ำไป แต่ใครจะรู้ว่า เหตุผลที่ต้องเลิกกันนั้นมันไม่ใช่ 'เธอ' แต่มันเป็นใครอื่นที่เธอเรียกว่า 'เพื่อน...' ---------------------- แม้ภายในใจจะบอบช้ำเพียงใดกับการปฏิเสธของเขา แต่เธอก็พยายามที่จะยิ้มออกมา เรียวแขนเล็กค่อย ๆ คลายออกจากลำคอแกร่งก่อนที่เธอจะเงยหน้าขึ้นสบสายตากับดวงตาคมที่มองหน้าเธอไม่ละสายตาเช่นเดียวกัน “เวลาเหนือมีอะไรกับเฌอรีน เหนือป้องกันหรือเปล่า” เสียงเล็ก ๆ ของเธอมันทำให้เขาหงุดหงิด พระพายจับชายเสื้อยืดของตัวเองก่อนจะถอดออกอย่างอ้อยอิ่ง “กลัว? กูต่างหากที่ต้องกลัว” “พายไม่ได้ทำอะไรกับใครมาเหมือนเหนือสักหน่อย” เธอพูดเสียงเบา ๆ พร้อมกับฝ่ามือบางที่ยกขึ้นปลดตะขอบราเซียร์สีหวานออก มีผลให้หน้าอกอวบอิ่มเกินขนาดดีดเด้งออกตามแรงโน้มถ่วงทันที พรึ่บ! พระพายยกฝ่ามือขึ้นกอบกุมความอวบอิ่มนั้นไว้ในอุ้งมือเมื่อถูกสายตาคมหลุดโฟกัสมองมันอย่างลืมตัว หมับ! “อ๊ะ!”

เมื่อเธอก็เหงา ส่วนเขาก็ร้อนเงิน “แล้วงานที่รับนี่ปกติเขามีขึ้นเตียงด้วยไหม”

คำโปรย ...ถ้าพี่ชวนเจ้ากับเพื่อนไปนอนที่บ้าน ก็ไม่ปฏิเสธใช่มั้ย" "โห...พ่อ ชวนขนาดนี้ ถามอาจารย์ก่อนว่าได้มั้ย นี่ไม่ได้ใจง่ายนะ แต่ถ้าปฏิเสธก็น่าเกลียด...อาจารย์เจ้คะ! คืนนี้หนูพาเพื่อนไปนอนกับผู้ชายได้มั้ย.... แนะนำเรื่อง โรม รวัช หนุ่มหล่อ อารมณ์ดี ทายาทคนเล็กของบริษัทสิ่งทอยักษ์ใหญ่ติดอันดับต้น ๆ ของไทย ด้วยความที่เขาเป็นคนที่ยิ้มแย้มแจ่มใสกับคนทั่วไปเสมอ แต่ ใครจะรู้ว่าภายใต้ใบหน้ายิ้มแย้มนั้น มีความกดดันมหาศาลซ่อนอยู่ ด้วยความที่เขาเป็นลูกคนเล็กจึงถูกเปรียบเทียบกับพี่ชายและบรรดาเพื่อน ๆ เสมอ เลยกลายเป็นคนไม่ได้เรื่องที่สุดในครอบครัว แถมทำตัวไม่เอาอ่าว วัน ๆ อยู่แต่ร้านเหล้า เฝ้าผับบาร์ไร้อนาคตในสายตาของแม่ แต่...ใครจะรู้ว่าสิ่งที่เห็นไม่ใช่สิ่งที่เป็น เจ้าขา จันทร์เจ้าขา สาวน้อยภูธรจากอีสาน นักมวยหน้าหวานฝีมือดีที่เข้ามาเรียนในกรุงเทพและพักอยู่ที่บ้านของผู้เป็นอาซึ่งก็คือ น้องสาวของพ่อบุญธรรมและเป็นแม่ของชายหนุ่ม เธอเป็นเด็กดื้อ และ ซน เพราะโตมาในค่ายมวยของพ่อ แต่สิ่งหนึ่งที่เธออยากมีนั่นก็คือพี่ชายดี ๆ ซักคน...

“ไปยิ้มให้มันทำไม?” แสงโสมกระชากเสียงห้วนถามคนตัวเล็กกว่าที่เดินเข้ามาหาตนเองทันทีเมื่ออีกฝ่ายเดินมาถึง “ก็เพื่อนกัน” ควอนตอบหน้านิ่งเหมือนกับว่าตนเองไม่ได้ทำผิด แต่ตรงกันข้าม หนุ่มหน้าหวานผิดมากทีเดียวที่ไปยิ้มให้คนอื่นแบบนั้น แสงโสมไม่ชอบ เขาหวงเพราะยิ้มนั่นเป็นยิ้มของเขาคนเดียว “เพื่อนกัน? แล้วไง ไม่ต้องไปยิ้มให้มันพี่ไม่ชอบ” คนขี้หึงเอ่ยบอกพร้อมกับคว้าข้อมือเล็กดึงรั้งเข้ามาใกล้ตัวก่อนจะเปิดประตูรถยัดอีกคนเข้าไปในรถด้วยความฉุนเฉียวไม่พอใจ “อะไรพี่บิ๊ก” อยู่ๆ ก็ถูกโกรธแถมโดนยัดเข้ามาในรถควอนก็มีสีหน้าไม่พอใจขึ้นมาบ้าง เมื่อถูกคนเจ้าอารมณ์สาดอารมณ์ใส่ “กลับบ้าน กลับไปรับโทษของคนที่ยิ้มเรี่ยราด ปัง! ” พูดจบก็กระแทกปิดประตูรถเต็มแรงก่อนจะเดินอ้อมไปยังทางประตูรถคนขับของตนแล้วกระชากเปิดขึ้นไปนั่งติดเครื่องยนต์แล้วกระชากตัวรถออกไปด้วยความเร็วสูง......