วิศวะเพลย์บอย Novels & Stories

ฉันยืนมองอยู่ใต้ต้นไม้ถอยออกมา ยิ่งมองยิ่งเพลิน ถ้าไม่ติดว่าอายุ 27 แล้วเนี่ยคงตะโกนเรียก ‘รุ่นพี่คะ หันมาทางนี้หน่อยค่า’ แน่นอน “กรี๊ด.........นั่นมันพี่เวย์วิศวะคอมคนหล่อหาตัวจับยากนินา” “ไหน ๆ เฮ้ยจริงด้วยไม่คิดว่าพี่เวย์จะมาเล่นบาส ข่าวด่วน มึงรีบถ่ายรูปรีบโพสต์เลย”

เฟร์ย่าตอบด้วยรอยยิ้มสดใส เธอภูมิใจกับคณะที่เธอเรียนมาก แม้เธอจะเข้าไปด้วยเพราะตามใครบางคนไปก็เถอะ “ห๊ะ!! เรียนวิศวะ สวยๆแบบนี้นะคะเรียนวิศวะ แล้วแบบนี้ไม่เป็นขวัญใจเหล่าผู้ชายชาววิศวะเลยเหรอคะเนี่ย วิศวะผู้ชายเรียนเยอะนี่คะ”

เมย์มันอธิบายมา ทำให้ฉันโล่งใจไปหน่อย นึกว่ามันจะไปอยู่ในตู้จริงๆ ส่วนในเพจ คงจะหมายถึงเพจของมหาลัยพวกรวมพลคนหล่อ สวย ไรพวกนี้ ชอบเอาข่าวนู้นนี้มาลง ซึ่งไอ้พวกบรรดาพี่ว๊ากของคณะวิศวะก็อยู่ในเพจนี้ด้วย จะว่าไปข่าวมันก็เร็วเหมือนกันนะ " ลงว่าไรวะ ขอดูหน่อ

“กูไม่อยากเรียน ขี้เกียจ สั้นๆ เข้าใจนะ” ขืนเตชินทร์ บอกเรื่องราวของเขากับพวกเพื่อนๆ ไป มีหวัง ไอ้พวกนี้ ล้อเขาตายแน่เลย เพลย์บอยเบอร์หนึ่งของคณะ กลับโดนสาวรุ่นน้องปฏิเสธอย่างไม่ใยดี เรื่องนี้คงอับอายไม่จบแน่

เพลิงที่เพิ่งเดินเข้ามาเพราะไปแวะส่งแฟนสาวที่คณะมาก่อน "มึงกดติดตามเพจมหาลัยไหมว่ะ" "ทำไม มีอะไรในเพจเหรอว่ะ"เพลิงรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดหน้าเพจมหาลัยก่อนเห็นโพสยอดนิยมที่มีคนกดไลค์กว่าหมื่นคน และยังมีคอมเม้นท์เกือบสองพัน

มาที่ตึกวิศวะ สิ่งแรกที่ฉันเห็นคือป้ายให้กำลังใจฉัน พวกพี่ ๆ วิศวะช่วยกันทำขึ้นมา ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปเก็บเอาไว้ อยากจะอัปลงโซเชียล แต่ก็ต้องถามพี่สายฟ้ากับพี่พายุก่อน 'สู้ ๆ นะน้องขนม' 'เด็กแก้มป่องสู้ ๆ นะ' 'พวกพี่เป็นกำลังใจให้น้องขนมนะ' "ฮึก!"

ทางด้านเรนนี่เมื่อถูกกระแทกเข้ามาถูกจุดเสียวย้ำ ๆ แล้วจบด้วยการกระแทกเต็มแรง ร่างบางก็พลันกระตุกวูบ ก่อนจะปลดปล่อยออกมาคาท่อนเอ็นของชายหนุ่มนั่นเอง “อ๊ะ ๆ ปะ...ปราญช์ เสร็จแล้ว อร๊ายยย!” - THE END - MY DEAR พ่ายรักนายวิศวะเพลย์บอย

เตโชเอ่ยเสียงกังวาน "ศักดิ์ศรีของวิศวะอยู่ที่การสร้างสิ่งที่ใช้งานได้จริงและปลอดภัยต่อชีวิตคน ไม่ใช่การมานั่งจับผิดเรื่องส่วนตัวของคนอื่น" [เกียร์ที่ได้รับการขัดเกลา] แทนก้มหน้ายอมรับความพ่ายแพ้ เขาเดินออกไปวิ่งรอบลานเกียร์ตามคำสัญญา ท่ามกลางเสียงปรบมือชื่นชมของนิสิตคนอื่น� � ที่บัดนี้ต่างพากันยอมรับในฝีมือของเตโชอย่างหมดหัวใจ ไม่ใช่ในฐานะหลานเขยเจ้าสัว แต่ในฐานะ "วิศวกรเตโช" ผู้มีความสามารถ

ภาคภูมิกล่าว “และผมก็หวังว่าครั้งหน้า คุณจะทำความเข้าใจหลักการพื้นฐานของวิศวกรรมให้มากกว่านี้ จะได้ไม่สร้างปัญหาซ้ำซากให้คนอื่นอีก” ปรายฟ้าแทบจะระเบิดอารมณ์ออกมา มือเรียวกำแน่นจนเล็บจิกฝ่ามือ “ฉันเองก็หวังว่าคุณจะเปิดใจรับความสวยงามและจินตนาการบ้างนะคะ โลกนี้มันไม่ไ ด้มีแค่ตัวเลขกับกฎเกณฑ์อย่างเดียว มันน่าเบื่อจะตายชัก!!!”

​ถ้าพูดถึงแก๊งตองแปดปีสี่ ใครก็รู้ว่ามันโคตรจะเถื่อน​แต่... ​มีข่าวลือหนาหูว่าคนในกลุ่มมีซัมติงกันจนความวายพุ่งทะลุเพดาน จะเป็นไปได้ยังไงวะ!! sds ไอ้พวกหน้าโหดตัวเท่าควายพวกนี้อะนะ จะมาแอบคบกันเอง​ตลกสิ้นดี... ทั่วมหาลัยเขาเม้าท์กันสนั่นหวั่นไหว ซุบซิบจนฝุ่นตลบว่ามีเด็กช่างแอบแซ่บกัน แต่กลับไม่มีใครในแก๊งตองแปดรู้เลยว่าใครในแก๊งคบกัน ​ยิ่งหัวหน้าแก๊งอย่างโจ้ออกตัวประกาศกร้าวด้วยความมั่นหน้ามั่นโหนกว่ากลุ่มพวกกูแมนร้อยเปอร์เซ็นต์ ลูกน้องในแก๊งก็เออออห่อหมกซะดิบดี ​...ทว่าเพื่อนซี้ที่ยกพวกตีกะชาวบ้านอย่างโหดกำลังแอบกินกันดุเดือดลับหลังคนทั้งแก๊งตลอดเวลา~