วิศวะเพลย์บอย 소설 & 이야기

“เด็กวิศวะ มอ.เธอนะเหรอญ่า ไม่เอาด้วยหรอก พี่ไม่ชอบหนุ่มๆ วิดวะ” “ทำไมอะพี่เน่ วิดวะอะ หล่อ เท่ห์จะตาย ยิ่งวิศวะ ม.B นะ เพื่อนเน่บอกว่างานดีทุกคน”

(ห้าเดือนก่อน) ผมที่กำลังเรียนอยู่ปี 4 คณะวิศวะคอมฯ และจะทำโปรเจคจบซึ่งผมได้ติดต่อไปทาง ห้องสมุดประชาชนในตัวเมืองไม่ไกลจากมหาลัยมากนัก เพื่อเสนอทำเครื่องมือบางอย่างเพื่อใช้อำนวยความสะดวกแกผู้มาใช้บริการให้หาหนังสือจำนวนมหาศาลได้ง่ายมากขึ้น โดยสร้าง AI ที่ใช้ค้นหาเพ

เฟร์ย่าตอบด้วยรอยยิ้มสดใส เธอภูมิใจกับคณะที่เธอเรียนมาก แม้เธอจะเข้าไปด้วยเพราะตามใครบางคนไปก็เถอะ “ห๊ะ!! เรียนวิศวะ สวยๆแบบนี้นะคะเรียนวิศวะ แล้วแบบนี้ไม่เป็นขวัญใจเหล่าผู้ชายชาววิศวะเลยเหรอคะเนี่ย วิศวะผู้ชายเรียนเยอะนี่คะ”

เมย์มันอธิบายมา ทำให้ฉันโล่งใจไปหน่อย นึกว่ามันจะไปอยู่ในตู้จริงๆ ส่วนในเพจ คงจะหมายถึงเพจของมหาลัยพวกรวมพลคนหล่อ สวย ไรพวกนี้ ชอบเอาข่าวนู้นนี้มาลง ซึ่งไอ้พวกบรรดาพี่ว๊ากของคณะวิศวะก็อยู่ในเพจนี้ด้วย จะว่าไปข่าวมันก็เร็วเหมือนกันนะ " ลงว่าไรวะ ขอดูหน่อ

“กูไม่อยากเรียน ขี้เกียจ สั้นๆ เข้าใจนะ” ขืนเตชินทร์ บอกเรื่องราวของเขากับพวกเพื่อนๆ ไป มีหวัง ไอ้พวกนี้ ล้อเขาตายแน่เลย เพลย์บอยเบอร์หนึ่งของคณะ กลับโดนสาวรุ่นน้องปฏิเสธอย่างไม่ใยดี เรื่องนี้คงอับอายไม่จบแน่

เพลิงที่เพิ่งเดินเข้ามาเพราะไปแวะส่งแฟนสาวที่คณะมาก่อน "มึงกดติดตามเพจมหาลัยไหมว่ะ" "ทำไม มีอะไรในเพจเหรอว่ะ"เพลิงรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดหน้าเพจมหาลัยก่อนเห็นโพสยอดนิยมที่มีคนกดไลค์กว่าหมื่นคน และยังมีคอมเม้นท์เกือบสองพัน

มาที่ตึกวิศวะ สิ่งแรกที่ฉันเห็นคือป้ายให้กำลังใจฉัน พวกพี่ ๆ วิศวะช่วยกันทำขึ้นมา ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปเก็บเอาไว้ อยากจะอัปลงโซเชียล แต่ก็ต้องถามพี่สายฟ้ากับพี่พายุก่อน 'สู้ ๆ นะน้องขนม' 'เด็กแก้มป่องสู้ ๆ นะ' 'พวกพี่เป็นกำลังใจให้น้องขนมนะ' "ฮึก!"

ทางด้านเรนนี่เมื่อถูกกระแทกเข้ามาถูกจุดเสียวย้ำ ๆ แล้วจบด้วยการกระแทกเต็มแรง ร่างบางก็พลันกระตุกวูบ ก่อนจะปลดปล่อยออกมาคาท่อนเอ็นของชายหนุ่มนั่นเอง “อ๊ะ ๆ ปะ...ปราญช์ เสร็จแล้ว อร๊ายยย!” - THE END - MY DEAR พ่ายรักนายวิศวะเพลย์บอย

เตโชเอ่ยเสียงกังวาน "ศักดิ์ศรีของวิศวะอยู่ที่การสร้างสิ่งที่ใช้งานได้จริงและปลอดภัยต่อชีวิตคน ไม่ใช่การมานั่งจับผิดเรื่องส่วนตัวของคนอื่น" [เกียร์ที่ได้รับการขัดเกลา] แทนก้มหน้ายอมรับความพ่ายแพ้ เขาเดินออกไปวิ่งรอบลานเกียร์ตามคำสัญญา ท่ามกลางเสียงปรบมือชื่นชมของนิสิตคนอื่น� � ที่บัดนี้ต่างพากันยอมรับในฝีมือของเตโชอย่างหมดหัวใจ ไม่ใช่ในฐานะหลานเขยเจ้าสัว แต่ในฐานะ "วิศวกรเตโช" ผู้มีความสามารถ