หย่าร้างแล้วไง ฉันคือราชินีสงคราม Novels & Stories

กุนซือหนุ่มเลิกคิ้ว “แต่นางกับท่านอ๋องหย่าขาดกันไปแล้วนะ นางยังต้องระวังอีกหรือ” “อย่างน้อยนางก็ยังอยู่ในเขตเฉินม่าย หากผู้อื่นรู้ว่านางคืออดีตพระชายา ข้าย่อมจะเสื่อมเสียชื่อเสียงไปด้วย” “ท่านอ๋องก็ประกาศเสียสิว่าหย่าขาดจากนางแล้ว”

เวลาต่อมา ใบสำคัญการหย่าถูกวางโชว์หราอยู่บนโต๊ะในห้องนั่งเล่นของบ้านขณะที่ดวงตาคู่หวานนั้นจดจ้องอยู่ไม่ยอมละสายตา นับจากตอนนี้เธอไม่ใช่นางคริษฐา มาการิต้า อิชยกุลอีกต่อไปแล้วจริง ๆ ทุกอย่างมันเกิดขึ้นรวดเร็วโดยที่ตัวเธอเองไม่สามารถควบคุมได้...เธอเซ็นต์ใบหย่า ไปโดนไม่ได้คิดพิจารณาอะไรเลยในสมองมีแต่คำว่าในเมื่อเขาต้องการเธอก็จะจัดให้

ไป๋ซูเหยาชะงักมือจากกองผ้าทันทีที่เสียงกระซิบของเหล่าสาวใช้ดังระงมทั่วห้อง นางถอนหายใจแรงหนึ่งก่อนจะหันไปมองด้วยสายตาเรียบเฉย “ยามนี้ ข้ากับหลี่เจิ้งเฉิน…หย่ากันแล้ว” น้ำเสียงหวานเอ่ยออกมาดังก้อง ประกาศออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ “นับจากนี้ไป ข้าหาใช่พระชายาของพวกเจ้าอีกต่ อไป!”

“ยังไม่ถึงงานแต่งเลย ยังไม่ได้เป็นสักหน่อย ตอนนี้เป็นแค่คนธรรมดา” ถึงจะลาออกจากราชวงศ์ ลดสถานะเจ้าหญิง แต่ฉันก็ถูกเรียกว่านายหญิงของคาร์พาเธีย ซึ่งก็ยินดีรับมันด้วยความเต็มใจ ถึงจะเขินอยู่บ้างก็เถอะนะ

นางแทบจะพูดคำว่า ‘หย่าร้าง’ สองคำนั้นออกมาแล้ว ทว่านางไม่มีเหตุผลจะไปเกลี้ยกล่อมนางเช่นนั้น ดวงตาของพระชายาอวี้อ๋องแดงเล็กน้อย นางพยายามอดกลั้นไว้ “ต่อให้ถูกเขาซ้อมตายข้าก็จะตายในฐานะพระชายาอวี้อ๋อง ยังคงสามารถเข้าสู่สุสานราชวงศ์ได้เหมือนกัน ในตอนที่คนรุ่นหลังกร าบไหว้ข้า ก็ยังจะเรียกข้าว่า ‘พระชายา’ มิใช่ชายาที่ถูกทิ้ง” หากหย่าร้าง นางก็จะกลายเป็นชายาที่ถูกทิ้งแล้ว

“ข้าไม่เคยแต่งงานจริงๆ!” ราวกับว่าได้รับการสนับสนุนจากองค์หญิง ซืออวี้สวี่จึงลงจากหลังม้า และชี้ไปที่เปาอิ๋งหันด้วยความโกรธ “เห็นได้ชัดว่าเจ้ามารบกวนข้าในตอนนั้น และบังคับให้ข้าออกจากหนิงโจวไปจิ้งโจว ถึงแม้ว่าเจ้าจะให้กำเนิดลูกสองคนแก่ข้า แต่เราก็ไม่ได้รับการยินยอมจากบิ ดามารดา ไม่มีแม่สื่อ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสามสื่อหกพิธีเลย แล้วจะเป็นการแต่งงานไปได้อย่างไร?”

กกับหน้าที่ในบางคราต้องเดินสวนทางกัน และมันอาจสร้างบาดแผลในใจไปชั่วชีวิต “ปิ่นนี้เป็นของเจ้าหญิงองค์หนึ่ง คือสิ่งที่คนรักมอบให้ ระหว่างทางที่นางต้องเดินทางไกลไปแต่งงานกับชายที่เป็นใหญ่เพื่อเชื่อมความสัมพันธ์ของสองแผ่นดิน ได้เกิดเหตุแย่งชิงตัวนางโดยฝีมือคนรัก ฝ่ายนั้ นกำลังจะช่วยนางสำเร็จแต่เพื่อเกียรติของตน และไม่ต้องการให้เกิดสงครามครั้งใหญ่ นางจึงใช้ปิ่นแทงอกคนรักที่มาช่วยเหลือ อันเป็นข้อพิสูจน์ว่า นางเลือกสละเขาเพื่อความสงบสุขของบ้านเมืองมากกว่าหนีไปกับคนที่รักแล้วทิ้งให้บ้านเมืองต้องลุกเป็นไฟ”

ผมยกยิ้มมองหน้าคู่ต่อสู้ มันทำหน้าเจื่อนไปนิดนึง “เคยเป็นค่ะ ตอนนี้เลิกกันแล้ว” ดาวขยับตัวเลื่อนห่างจากผมเหมือนรังเกียจ “ทางกฎหมายก็ยังเป็นอยู่” “กำลังหาวันไปหย่าค่ะ”

ผ่านไปหลายวันหลังจากที่พี่ไทขอฉันแต่งงาน ฉันได้ลาออกจากพาราไดซ์อาบอบนวดเพื่อไปแต่งงาน ทุกคนที่รู้เรื่องนี้ก็ตกใจกันไปตาม ๆ กัน เพราะฉันเพิ่งขึ้นเป็นราชินีไปไม่นานก็ต้องลาออกไปแบบนี้มันไม่มีที่ไหนเขาทำกัน ตอนนี้แก๊งของเราเหลือเพียง พี่หน่อย จินดาและพี่อ้อแล้ว แม่เบียร์ตัด สินใจให้พี่อ้อกลับไปเป็นราชินีและรับใบลาออกของฉันอย่างไม่เต็มใจ

ทุกอย่างมันพังลงจนหมดสิ้น แค่การประกาศเลิกราของทวิภาคเพียงคำเดียว ชีวิตของหล่อนก็พังทลายลงอย่างยับเยิน “อย่าทรงกันแสงเลยเพคะ พระมเหสีต้องเข้มแข็ง...” รสาปลอบโยนน้ำตาไหลไม่ต่างจากราชาวดี ส่วนมาลีกับมาลาก็นั่งหน้าเศร้าหมองอยู่ข้างๆ “หญิงไม่ใช่พระมเหสีอีกแล้วล่ะรสา เขาทิ ้งหญิงไปแล้ว...”