เกมลวงรักวิศวะเพลย์บอย Novels & Stories

สมุทรสบทบอีกแรงพลางเดินตามอีกคนไป เข็มทิศได้แต่มองตามเพื่อนด้วยสายเรียบนิ่งยากคาดเดา เขาทิ้งม้วนบุหรี่ที่หมดควันลงพื้น ก่อนจะใช่เท้าขยี้มันอย่างแรง เขาไม่ชอบที่เพื่อนทำเหมือนว่าเขามีใจให้เธอ ทั้งๆ ที่แค่ต้องการแกล้งอีกฝ่ายเท่านั้น คนอย่างเข็มทิศ นิรันดร์ ไม่เคยต้องร้องขอค วามรักจากใครทั้งนั้น

ล้เลียตั้งแต่ข้างแก้มของเขาจนถึงติ่งหูก่อนจะถูกขบเม้มเบา ๆ เสียงหอบหายใจของอีกฝ่ายยิ่งทำให้เจโรมอยากมากขึ้นกว่าเก่า “เราจะเอากันไหม” คนใต้ร่างถามเสียงสั่น “อยากให้กูเอามึงไหม” วิศวะหนุ่มละหน้าขึ้นมาจากต้นคอขาวนวลนั้น จ้องมองคราบน้ำลายที่เขาทิ้งไว้ก่อนใช้น ิ้วปาดมันเบา ๆ

พูดจบฉันก็สะบัดบ๊อบใส่ยัยเพื่อนตัวดีทั้งสองคนแล้วเดินเชิดหน้าตั้งนำไปก่อนเลย ก็ฉันต้องการเขานี่ แล้วเรื่องอะไรฉันต้องยอมแพ้ง่ายๆ บอกแล้วใช่ไหมว่าฉันต้องการเข้าไปวิ่งเล่นในใจเขา ฉันก็ต้องทำให้ได้! . . . @ห้องสโมสรคณะวิศวกรรมศาสตร์ "ไอ้โยแฟลชไดรฟ์งานที่กูให้มึงไปวันก ่อน มึงเอามาไหม" "เอามา มึงจะเอาเลยไหม"

ระหว่างที่เหนือฟ้ากับปลายฟ้ายังยืนมองหน้ากันอยู่ เสียงกระซิบกระซาบรอบตัวยังดังไม่หยุด ก็มีร่างสูงคุ้นตาใบหน้าละม้ายคล้ายคลึงกับเธอเดินตรงมายืนซ้อนหลัง ทำให้เป้าหมายของเสียงกระซิบกระซาบกลายเป็นของเป็นผู้มาใหม่แทน "เห้ยย!!! พี่กายคณะวิศวะนี่หว่า" "เป็นอะไรกับปลายฟ้าว่ะ" "นี่ อย่าบอกว่าว่าเขาก็จีบปลายฟ้าเหมือนกัน" "ตาย ๆ หรือว่านี่จะเป็นรักสามเศร้าว่ะ"

นัสอายุ 22 ปี กำลังศึกษาคณะวิศวกรรม สาขาวิศวะเครื่องกล ชั้นปีที่ 4 นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มผิวขาว ใบหน้าคมเข้มดวงตาคมดุจเหยี่ยว จมูกโด่งรับกับใบหน้าทำให้เขากลายเป็นหนุ่มฮอตในหมู่สาวๆ ด้วยส่วนสูง 190 CMทำให้เขาดูเด่น บุคลิกที่นิ่งเงียบไม่ควงใครออกหน้าทำให้สาวๆ ใจส ลายบางคนคิดว่าเขานั้นไม่ชอบผู้หญิง

หญิงสาวปัดมือ ออกแรงผลัก แต่คลิสเตียนไม่ยอมปล่อย “ที่เข้าใจน่ะ เข้าใจผิดๆ ซิ... แม่นั่นจับหวาถูกจุด เลยโกหกได้เป็นฉากๆ คิดเหรอว่าหากฉันอยากแต่งงานกับหล่อนจริง ฉันจะอยู่ยาวจนได้มาเจอหวาเหรอไงหะ!!” ปลายนิ้วแข็งๆ จิ้มลงกลางหน้าผาก อธิบายให้หวันยิหวารับรู้ คนอย่างค ลิสเตียนใครก็บังคับไม่ได้ หากเขาไม่พึงใจ อย่างหวังว่าจะได้อย่างใจ

กล้งหักพวงมาลัยเบียดเข้าใส่คู่แข่งอย่างบากิอย่างนิสัยของคนที่ชอบกวนประสาทคน ทั้งที่อีกไม่กี่นาทีข้างหน้าเพียงเขาเร่งความเร็วอีกนิด เขาก็จะสามารถเข้าเส้นชัยได้อย่างฉลุย แต่พายุกลับเลือกทำในทางตรงกันข้ามเพียงเพราะเขาแค่อยากจะปั่นหัวอีกคนเล่น ๆ ให้สะใจ ก่อนที่พายุขับเบียดชิด หวังแกล้งให้บากิเสียหลักตกขอบสนาม

"อาจารย์สมพิศบอกว่าจะให้นักศึกษาวิศวะช่วยกันทำศาลาตรงลานกิจกรรมแบบนี้พวกเราก็คงได้เห็นหนุ่มวิศวะทุกวันเลยสิจริงไหมยัยน้ำยัยมุก" "ใช่แบบนี้แกก็คงได้เจอหน้าพี่ลีอองกับพี่อองรีทุกวันเลยกลับไปก็ได้อยู่ด้วยกันมาเรียนก็ได้เจอกันด้วยฮ่าๆๆ" "พวกแกหุบปากไปเวรกรรมอะไรข องฉันนักหนาหนีไม่พ้นจริงๆ!"

ชายหนุ่มร่างสูง สวมเสื้อเชิ้ตนักศึกษาถูกระเบียบ สวมแว่นตาทั้งที่สายตาไม่ได้สั้นขนาดนั้น ดวงตาคมกริบจ้องมองร่างเล็กที่กำลังหยอกล้อกับรุ่นพี่คณะวิศวะ ในมือคีบบุหรี่ที่เพิ่งจุดสูบ ระงับอารมณ์ที่กำลังขุ่นมัว แอรินคือเพื่อนที่เรียนมัธยมห้องเดียวกับเขา เป็นผู้หญิงที่เขาแอบชอบมา ตลอด แต่ทว่าเธอไม่เคยชายตามองเขาเลยแม้แต่น้อย

Rome Game วิศวะเกมรัก Between us, it's just a game... where I'm a pawn on the board, for him to place wherever he wants. ระหว่างเรามันก็แค่เกม... ที่มีฉันเป็นเบี้ยอยู่บนกระดาน ให้เขาจับวางตรงไหนก็ได้