เจ้าสาวไร้รัก Novels & Stories

"ปกติต้องเดินไปพร้อมเจ้าบ่าวไม่ใช่เหรอ?" "ค่ะ แต่ว่าตอนนี้ จะ..เจ้าบ่าวยังไม่มาเลยค่ะ" "เหอะ! ไร้ความรับผิดชอบสิ้นดี" เธอแค่นหัวเราะเย้นหยัน เพียงไม่กี่วินาทีต่อจากนั้นประตูไม้บานใหญ่ได้ค่อยๆ ถูกเปิดออก นี่เธอต้องเดินพรมแดงคนเดียวท่ามกลางสายตาแขกเหรื่อโดยไร้เจ้าบ่าวอย่างนั้นสิ

พนิดาร้องเสียงหลง เมื่อชั้นในตัวบางถูกดึงออกแล้วโยนทิ้งอย่างไม่ไยดี คาเตอร์ถอดชุดเจ้าบ่าวอย่างรวดเร็ว จนร่างเปลือยเปล่า มือหนาควานหาถุงยางมือสั่น กว่าจะเจอเล่นเอาเขาหงุดหงิดแทบตาย "อย่ามาสะดีดสะดิ้ง อยู่กับผู้ชายคนอื่นระริกระรี้อยู่กับผัวตัวเองทำเหมือนจะตาย ลีลาฉันมันไม่ด ีเหมือนผู้ชายพวกนั้นของเธอหรือไง ถึงได้พยายามผลักไส ผู้หญิงอะไรร่านน่ารังเกียจเหลือทน" เขาจับขาเรียวเล็กแบะกว้าง กลีบสาวสีแดงช้ำจากการร่วมรักแย้มบาน ยอดอกสีชมพูสดลอยเด่น กระเพื่อมตามจังหวะที่หญิงสาวหายใจ

เราเป็นแค่เจ้าสาวสำรอง! อาวิณไม่ได้รักเรา! อาวิณไม่อยากเห็นหน้าเราด้วยซ้ำ! ::::::::::::::::::::::::::

4 เจ้าสาวไร้รัก นุ่มนิ่มรู้สึกราวกับว่าเธอกำลังฝันไป เธอกำลังจะแต่งงานกับผู้ชายที่ไม่ได้รักเธอ และไม่เคยเห็นค่าในตัวเธอ เขาเห็นเธอเป็นแค่ลูกหนี้ และเป็นกะหรี่ให้เขาใช้ระบายความใคร่ แต่วันนี้เธอกับเขากำลังจะกลายเป็นคู่สามีภรรยากันแล้ว ตาคู่สวยทว่าหม่นเศร้ามอง� �าพตัวเองที่สะท้อนอยู่ในกระจกบานใหญ่ตรงหน้า

เล่ห์ลวงวิวาห์รัก อีกคู่หนึ่งดอกรักกำลังผลิบานสวยงาม ระหว่างเอื้องคำกับกฤตย์ ด้วยเกือบเดือนที่ผ่านมาชายหนุ่มคอยเทียวไร้เทียวขื่อก่อกวนหัวใจดวงน้อย ๆ ของเด็กสาวตลอดเวลาที่เขาเดินทางขึ้นมาพร้อมกับเจ้านาย ที่มาง้อนายหญิงสาวที่ไร่แห่งนี้ เด็กสาวคนนี้ตามติดรสิกาตลอด จนบา งเวลาอิชย์แทบไม่ได้เข้าใกล้เลย เลยขอร้องให้เอาเด็กสาวคนนี้ออกไปจะได้มีเวลาง้อเมีย

ไม่ใช่ “ความรัก” อัยวาสวมชุดเจ้าสาวในการลองชุดครั้งแรกอย่างเงียบงัน ไม่มีรอยยิ้ม ไม่มีคำชม ไม่มีใครถามว่าเธออยากได้แบบไหน

ชีวิตคู่ที่ผู้หญิงคนหนึ่งควรได้สัมผัส? เธอไม่ได้หวังให้เขารัก แต่เธอก็ไม่คิดว่าเขาจะเหยียบย่ำความรู้สึกของเธอจนแทบไม่เหลืออะไร คืนเข้าหอของเจ้าสาวคนหนึ่ง...ที่ไม่มีเจ้าบ่าวอยู่ด้วยแม้แต่วินาที

ปลายนิ้วชี้ไปยังร่างของว่าที่เจ้าสาวซึ่งกำลังยืนน้ำตาคลออยู่ในอ้อมแขนของครอบครัว "คนที่ราชามันรักเธอชื่อมะลิ มะลิดอกน้อยที่อยู่ในใจของมันเสมอมา แต่ความรักของทั้งสองไม่สามารถไปต่อด้วยกันได้"พูดมาถึงตอนนี้น้ำตาของชีต้าห์เองก็พานจะไหล เขาต้องข่มอารมณ์กดลึกเอาไว้ไม่ให้ แสดงความอ่อนแอออกมา

หัวใจหญิงสาวตื่นเต้นตูมตาม ใจหายวาบทุกๆ ครั้งที่รอชายอื่นซึ่งมิใช่สามี เข้ามาเสพสุขบนเรือนกายเธอ ความเปล่าเปลี่ยวไร้สามีมอบรสรักให้ ทำให้เธอต้องเลือกเตชิดมาทำแทน เมื่อทักษ์ดนัยไปบวชพระ เรือนกายบอบบางหญิงสาวถูกเปลือยออก ราวกับไม่ต้องกลัวโจรชิงสวาทอีกต่อไป ในเ มื่อเธอยอมให้เขาหมดใจ เมื่อรู้ความจริงว่า เตชิดก็รักเธอ และอยากทำให้เธอมีความสุขมากเพียงใด

ไม่มีพิธีแต่งงาน ไม่มีสักขีพยาน ไม่มีผู้ใหญ่ร่วมรับรู้ แต่สำหรับเธอบ้านหลังนี้คือเรือนหอ หญิงสาวน้ำตาไหลออกมาเงียบเชียบ กอดหมอธาดาที่เธอรักไว้แนบแน่น ไม่มีการแต่งงาน ไม่มีสักขีพยาน ไม่มีใครยอมรับก็ไม่เป็นไร แค่มีความรักของเขาอยู่รายล้อม มันก็เพียงพอให้เธอใช้ชีวิตต่ อไปในแต่ละวันอย่างมีความหวัง แค่นั้นก็เพียงพอแล้วสำหรับคนหลักลอยอย่างจิลลา