เข้าใจผิด

กินเด็กเขาว่าเป็นอมตะ มาลองกินหมอเด็กดูไหมล่ะจะได้เป็นนิรันดร์ ********* เพราะผิดหวังจากรักแรกที่เป็นหมอปณิชาเลยไม่อยากมีแฟนเปนหมออีก แต่ตุลธรหมอสุดหล่อจากแผนกเด็กสุดหล่อก็เข้ามาทำลายกำแพงที่หญิงสาวตั้งขึ้น เธอคิดว่ารักครั้งนี้จะได้สวยแต่เขาก็เงียบหายไปเหมือนกับรักแรก

'ดรัณ' เขี่ยเธอทิ้งทันทีที่รู้ว่าท้อง ในวันที่เธอท้องจริงๆ ก็อย่าหวังว่าคนเลือดเย็นอย่างเขาจะเป็นพ่อใครได้!

เมื่อมิเชลคุณหนูบ้านรวยผู้เพียบพร้อมไปหมดทุกอย่างดันมีปัญหากับที่บ้านจนต้องหนีพักเรื่องปวดหัวไปเที่ยวทะเลคนเดียวและได้เจอเข้ากับแดนดินที่เป็นพ่อหนู่มบาร์โฮสตัวท๊อปจนเผลอตัวเผลอใจไปมีวันไนท์สแตนด์กับเขา....แต่การเผลอใจครั้งนี้มันดันไม่จบแค่ครั้งเดียว

เขาโทษว่าเป็นความผิดของเธอที่โทรมาตอนเข้ากำลังปั๊มหัวใจคนไข้ ทำให้เขาเสียสมาธิและเสียคนไข้ไป โดยไม่รู้เลยว่าที่เธอโทรหาก็เพราะเธอเองก็กำลังจะเสียบางอย่างไปเช่นกัน

"คุณนนท์" ฉันเรียกชื่อเขา เขากำลังยืนหันหลังสูบบุหรี่อยู่พอเขาเห็นหน้าฉันเขาก็หันมาแล้วโยนบุหรี่ทิ้งลงพื้น "มึงมาทำเชี่ยไรที่นี่" "ก็คุณนนท์ไม่ยอมกลับบ้านเลยปิ่นเลยมาตาม" "เป็นแม่กูเหรอห๊ะ ไป๊!!!!มึงจะไปไหนก็ไป" "ที่ปิ่นมาตามคุณนนท์ที่นี่ก็เพราะปิ่นมีข่าวดีจะบอกกับคุณนนท์ค่ะ" "ข่าวเชี่ยไรกูไม่อยากฟัง" "ปิ่นท้องค่ะ ท้องลูกของเรา" "ท้อง?? มึงปล่อยให้ตัวเองท้องได้ไงกูบอกมึงกี่รอบแล้วว่าอย่าลืมกินยาคุมฉุกเฉินแล้วมึงปล่อยให้ตัวเองท้องได้ไงห๊ะ" "ปิ่นขอโทษค่ะ คืนนั้นที่คุณนนท์เมาแล้วเข้ามาหาปิ่น ปิ่นไม่ได้กินยาเพราะเค้าบอกว่ากินมากไม่ดีมันอันตรายปิ่นก็เลยไม่กล้ากินยา" "มึงไปเอาเด็กออกซะ" ฉันไม่คิดว่าเขาจะพูดคำนี้ออกมา "อะไรนะคะ" ฉันถามย้ำเผื่อว่าตัวเองจะหูฝาดแม้ว่าน้ำเสียงที่เขาพูดเมื่อครู่มันจะเสียงดังฟังชัดขนาดไหนก็ตาม "กูบอกว่าใหัมึงไปเอาเด็กในท้องมึงออกซะ หูหนวกหรือไง" เขาตะคอกใส่ฉันเสียงดังมากจนฉันตกใจ

เธอส่งเขาไปเป็นสินค้าพรีเมียมให้กับลูกค้า เพื่อแลกกับยอดขายก้อนโตที่มีแต่จะเพิ่มขึ้นตามปากต่อปากของผู้ใช้บริการ และเขาก็เต็มใจทำ เพราะความหฤหรรษ์นับครั้งไม่ถ้วนที่ได้รับนั้นมาพร้อมกับภารกิจที่จะสำเร็จลงได้อย่างงดงาม เพราะเป็นลูกจ้างมันรวยช้า ‘เซาะทราย’ ดีไซเนอร์ชุดชั้นในสตรี จึงเลือกที่จะเปิดแบรนด์ของตัวเอง ‘Sai’ ชุดชั้นในเดลิเวอรี่ของเธอจึงเกิดขึ้น และทำให้เธอได้พบกับเขา ‘ชาร์ค อิโญน่า’ สายลับหนุ่มสุดหล่อ ชาร์คต้องทำทุกวิถีทางที่จะเข้าถึงตัวเป้าหมายให้มากที่สุด แม้ต้องแฝงตัวเป็นพนักงานจัดส่งที่ ‘หนุ่ม หล่อ ล่ำ อึดเป็นเลิศ’ ก็ต้องยอม โดยเฉพาะหน้าที่สร้างความหฤหรรษ์และประทับใจ ‘สินค้าพรีเมียม’ สุดพิเศษ เขาก็ทำได้ดีเยี่ยมเสียจนลูกค้าต้องสั่งซื้อซ้ำ

‘น้ำใจเล็กๆ น้อยๆ หวังว่าจะไม่น้อยจนเกินไปสำหรับ ‘ผู้ชายขายกล้วย’ อย่างคุณ ขอบคุณค่ำคืนดีๆ ที่น่าจดจำ’ ‘เปลวตะวัน’ ฉุนจัดเมื่อตื่นมาในเช้าวันใหม่หลังผ่านค่ำคืนอัน เร่าร้อนกับแม่สาวไวไฟความเร็วเกิน 5G แล้วพบธนบัตรสีเทา ปึกหนึ่ง พร้อมจดหมายระบุข้อความถึงเขาชัดเจน! “ห้าหมื่น! กล้าดียังไงมาตีค่าราคาฉันด้วยเศษเงินแค่นี้” คนอย่างเขาเสียเงินไม่ว่า แต่เสียหน้าไม่ได้! หยามกันขนาดนี้ ต่อให้ต้องควานหาจนไกลสุดขอบฟ้า เขาก็จะตามล่าเธอมาลงทัณฑ์ให้ได้ ‘หมอเปลวตะวัน’ ผู้แสนหล่อเหลา เบื้องหน้าเขาคือสูตินรีแพทย์ผู้แสนสุภาพและอ่อนโยนแต่เบื้องลึกเขาแสนร้าย เร่าร้อน และดุดัน! เธออยากมีลูก แต่ไม่อยากมีสามีผูกมัด ‘หนุมโฮสต์’ ทรงเสน่ห์ ในค่ำคืนนั้นจึงตอบโจทย์ 'พราวชมพู' ไม่คิดว่าการตัดสินใจเลือกคำตอบข้อนี้จะนำความยุ่งยากมาให้มากขนาดนี้ เธอตาถั่วหรือสวรรค์ชังความคิดรั่วๆ ของเธอจึงแกล้งสาปส่งให้ดวงตาเธอฝ้าฟางเข้าใจไปว่าเขาคือ ‘ผู้ชายขายกล้วย’ ในคำนิยามของเธอที่นัดหมายเอาไว้ เธออยากได้แค่ลูก ไม่อยากได้ผัว ใครอยากได้แม่ยกให้ฟรีๆเลยเอ้า!

"เลว" นอกจากคำนี้เธอไม่รู้จะเอาคำไหนมาบัญญัติได้อีกแล้ว เพราะพ่อกับลูกก็ไม่ต่างอะไรกันเลย "ขอบคุณครับที่ชม.. ค่ำแล้วไปดีกว่า" ชายหนุ่มทำเหมือนไม่ทุกข์ร้อนอะไร ลุกขึ้นได้เขาก็เดินตรงมาที่ประตู ซึ่งมีเธอยืนอยู่ไม่ไกลจากตรงนั้น มือเรียวยื่นไปคว้าแขนของเขาไว้โดยที่ไม่มองสบตา และไม่ได้หันหน้าไปทางเขาเลยด้วยซ้ำ "คุณต้องการอะไรเพื่อแลกกับทุกอย่างของพ่อฉันคืนมา" เวลานี้ไม่มีอะไรสำคัญเท่ากับครอบครัวของเธออีกแล้ว เพราะเธอรู้ดี ว่าพ่อหวงสิ่งที่มีอยู่มาก หวงยิ่งกว่าตัวเธอสะอีก สายตาคมมองตั้งแต่ใบหน้า ต่ำลงไปจนถึงปลายเท้า แล้วก็มองกลับขึ้นมาอีกครั้ง "..ก็ลองเสนอมาก่อนสิ เผื่อฉันจะเก็บไปพิจารณา" "ฉันขอร้อง..ขอให้คุณช่วยพ่อของฉัน ช่วยให้ท่านพ้นคดีความ ช่วยให้ท่านได้ทุกอย่างคืนกลับมา ตัวฉันอาจจะไม่มีค่าอะไรมากพอ แต่ฉันก็มีแค่ตัวที่จะขอแลกกับทุกสิ่ง"

คำโปรย... ชายหนุ่มผ่อนร่างอวบอิ่มเต็มไม้เต็มมือลงนอนราบบนพื้นกระเบื้องเย็นเฉียบ ก่อนตนเองนั้นทรุดกายหนาลงตามมาไม่ห่าง มายาวีอกสะท้านหวามไหวถึงสิ่งกำลังเกิดขึ้น แม้ตอนแรกปากจะปฏิเสธว่าไม่ต้องการและถึงขั้นรังเกียจ ทว่าหัวใจเธอกลับโหยหาต้องการมันมาเติมเต็มบางอย่าง ซึ่งเธอไม่กล้าหาคำตอบ มายาวีหรุบเปลือกตาหลบสายตากระหาย เดวิสลูบเส้นผมอ่อนนุ่มปลอมประโลม “ไม่ต้องกลัวนะเม ฉันจะไม่รุนแรงกับเธอ”

เมื่อเธอเข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็นผู้ชายขายตัว จึงเป็นจุดเริ่มต้นทำให้เขาตามตื๊อเธอไม่เลิก